Τα μπισκότα της …ανάπτυξης

Στην 'κοινωνία της αγοράς', που απολαμβάνουμε καθημερινά, η ‘ανάπτυξη’ έχει γίνει η πεμπτουσία της οικονομολογίας, το φετίχ των νεοφιλελεύθερων πολιτικών original ή …κεντρο-αριστερών… ‘Ανάπτυξη’ λοιπόν για να έχουμε ήσυχο το κεφάλι μας. Για να απολαμβάνουμε τις στερήσεις μας, τον υποβιβασμό των κοινωνικών μας παροχών… Για να καμαρώνουμε με την …λεβεντιά μας, που μύγα δεν ανέχεται στο σπαθί της και που είναι έτοιμη να κατασπαράξει όλους τους άλλους τους μα@@@@@... Μόνον εμείς και οι κολλητοί μας αξίζουμε… Και μάλιστα για όσο καιρό είμαστε …κολλητοί. Γιατί έχει ο καιρός γυρίσματα και μπορεί αύριο -μεθαύριο νάμαστε στα μαχαίρια… Γενικά, η ανάπτυξη θέλει ατσάλινα νεύρα στην τσίτα, μπόλικη δόση ζαμανφουτισμού και ικανότητα βάδισης επί πτωμάτων… Σε τέτοιους τύπους δίνονται οι ‘ευκαιρίες’. Που, φυσικά, δεν έρχονται από τον ουρανό ή από την καλή τους την τύχη ή πολύ περισσότερο από την απλοχεριά του συστήματος… Κατακτώνται από αυτούς που διαθέτουν τον απαραίτητο κυνισμό για ...

Για την Φραντσέσκα Αλμπανέζε


Το σύντομο κείμενο-καταγγελία της Μαριάννας Τζιαντζή μας το κοινοποίησε ο φίλτατος Στέφανος Πάντος… ‘Ηρωας’ του κειμένου μία σπουδαία Ιταλίδα, που από υψηλόβαθμη θέση στον ΟΗΕ καταγγέλλει την εμπορευματοποίηση του πόνου και του θανάτου, που πραγματοποιείται καθημερινά, εδώ και καιρό, στην Γάζα… Η Μαριάννα με τοκείμενό της καταγγέλει την παραπληροφόρηση, που χαρακτηρίζει τα ΜΜΕ επιδιώκοντας την διαμόρφωση ψευδούς συνείδησης...

 

«Μια γυναίκα που αξίζει το σεβασμό μας είναι η Ιταλίδα Φραντσέσκα Αλμπανέζε, η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στα παλαιστινιακά εδάφη.

Στην έκθεσή της, που ήρθε πρόσφατα στη δημοσιότητα, κατονομάζονται πάνω από 1.000 εταιρείες, αμερικανικές και ευρωπαϊκές, που τροφοδοτούν (και κερδίζουν από) τη γενοκτονία και τον εκτοπισμό του παλαιστινιακού πληθυσμού.

“Τι ωραίο πλιάτσικο!” θα ’λεγε κανείς.

Η κυβέρνηση Τραμπ αντέδρασε με λύσσα όμως η κυρία Αλμπανέζε δεν το ’βαλε κάτω.

Χαρακτηρίζει τις ύβρεις που εξαπολύθηκαν εναντίον της και τις σε βάρος της κυρώσεις “μαφιόζικες τεχνικές εκφοβισμού” και δηλώνει ότι θα συνεχίσει τον αγώνα της για τη δικαιοσύνη και την υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου.

Βλέπω τη φωτογραφία της, μια καθώς πρέπει κυρία με τα γκρίζα μαλλιά τραβηγμένα, με σκουλαρίκια που μοιάζουν με κόκκινα γαρύφαλλα, και αναρωτιέμαι πόσοι συμπατριώτες μας την αναγνωρίζουν.

Και πώς να την αναγνωρίζουν όταν τα κανάλια αδιαφόρησαν πλήρως για τις  αποκαλύψεις της.

Προτίμησαν να αφιερώσουν άφθονο τηλεοπτικό χρόνο στη σύλληψη και την ομολογία της Ειρήνης Μαρτζούκου - αυτήν εύκολα την αναγνωρίζουμε.

Η Αμαλιάδα είναι η γενέτειρα του Νίκου Μπελογιάννη, του σπουδαίου συγγραφέα Μήτσου Αλεξανδρόπουλου και του Νίκου Μάργαρη που μας άφησε το συνταρακτικό χρονικό της Μακρονήσου.

Η Αμαλιάδα, όπου το καλοκαίρι του 1944 εκτελέστηκαν 8 αντιφασίστες Γερμανοί στρατιώτες, τώρα ήρθε στην επικαιρότητα λόγω Μαρτζούκου.

λοι πια ξέρουν τη Μαρτζούκου, όμως ελάχιστα ξέρουμε για το χθες και το σήμερα αυτής της πόλης που γίνεται το θολό φόντο μιας τρομερής ιστορίας.»

 

Σχόλια

Ο χρήστης Σπύρος Μονόπωλης είπε…
Συγκεντρώνονται υπογραφές για να προταθεί αυτή η πραγματική ηρωίδα, πραγματικός ΑΝΘΡΩΠΟΣ, η φωνή αυτών που δεν έχουν φωνή, για το Νόμπελ της Ειρήνης. Θα σου προωθήσω τη σχετική ανακοίνωση/έκκληση.