Νίκος Μητσιάλης: Απολυταρχίες…

Η αρνητική ψήφος του Ευρωκοινοβουλίου στην συμφωνία με τον οικονομικό σχηματισμό Mercosur της Λατινικής Αμερικής είναι το ερέθισμα για τους προβληματισμούς του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη ως προς τον ουσιαστικά εικονικό ρόλο του Ευρωκοινοβουλίου, την επιβολή των μεγάλων Ευρωπαϊκών και ιδιαίτερα Γερμανικών συμφερόντων στις κατευθυντήριες γραμμές συντηρητικών και νεοσυντηρητικών κομμάτων, που ηγούνται στο πολιτικό σκηνικό της Γηραιάς Ηπείρου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με δέκα ψήφους διαφορά (334-324) έστειλε την εμπορική συμφωνία με τη Mercosur στο Δικαστήριο της ΕΕ, παγώνοντας την επικύρωση σε μια χρονοβόρα διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει μήνες, αν όχι και χρόνια. Τα μπλόκα των Ελλήνων αγροτών οι διαμαρτυρίες των Γάλλων, Πολωνών και άλλων ευρωπαίων αγροτοκτηνοτρόφων αποδεικνύεται στη πράξη πως δεν πήγαν τελικά χαμένα… Δείγμα οι χιλιάδες αγρότες που χαιρέτισαν το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας έξω από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η πρωτοβουλία που οδήγησε σ’ αυτό το αποτέλεσμα ανήκει στην ομά...

28.8.2024. Να μην βιαζόμαστε τόσο…

Πάνε σχεδόν τρία χρόνια, που πιστοποιήθηκε η ακαταλληλότητα των κερκίδων του Εθνικού Σταδίου Κέρκυρας. Λέμε πιστοποιήθηκε γιατί η επικίνδυνη φθορά ήταν ήδη εγκαταστημένη όταν διαγνώσθηκε…

Σήμερα ακούγεται πως πρόκειται να αρχίσει η …κατεδάφισή τους… Κάτι βέβαια, που δεν ισοδυναμεί με απόκτηση νέων στατικά επαρκών κερκίδων… Ως γνωστόν μετά το γκρέμισμα του παλιού χρειάζεται και το χτίσιμο του καινούργιου… Πάντοτε, ακόμα και σε περιπτώσεις έργων με ικανοποιητική και διαυγή διαχείριση, το χτίσιμο απαιτεί πολλαπλάσιο χρόνο από το γκρέμισμα… Αν, λοιπόν αύριο (δεν πρόκειται) αρχίσει το γκρέμισμα των κερκίδων και ολοκληρωθεί -ας πούμε- σε 10 μέρες, τότε πόσα χρόνια είναι λογικά αναμενόμενο να έχουμε τις νέες κερκίδες…

Οι παλιές κερκίδες είχαν και στέγαστρο… Λαθεμένα κατασκευασμένο σε βαθμό γελοιότητας, αφού η μισή εξέδρα έμενε απροστάτευτη… Οι νέες εξέδρες θα χρειάζονται και αυτές στέγαστρο… Δεν είναι πολυτέλεια… Είναι συνήθης ανάγκη… Εκτός και ποντάρουμε στην κλιματική καταστροφή… Θα χρειαστεί και εδώ κάποιος χρόνος…

Οι νέες κερκίδες πρέπει να είναι σωστά χτισμένες. Που πάει να πει, ότι ο κάτω από αυτές χώρος πρέπει να είναι αξιοποιήσιμος στον μέγιστο δυνατό βαθμό και η δόμηση του χώρου να εκπληρώνει όλες τις προδιαγραφές για διαφορετικές χρήσεις (αποδυτήρια, λουτρά, χώροι φυσιοθεραπείας, γραφεία κ.λ.π.).

Ταυτόχρονα πρέπει να ελεγχθεί και η μικρή κερκίδα, η απέναντι στην μεγάλη… Είναι στατικά τουλάχιστον επαρκής; Και αν είναι δεν πρέπει να υποβληθεί σε εργασίες αναβάθμισης; Και δεν μιλάμε για την 3η κερκίδα (που λέει ο λόγος). Αυτήν, που το ικρίωμά της προβάλει μπροστά στην κεντρική πύλη του σταδίου… Αφημένο στην τύχη του καμία τριανταριά χρόνια…

Η κατάσταση του ταρτάν είναι πασίγνωστη… Όχι μόνον για τους αθλούμενους και τους επισκέπτες αλλά για όλους τους Κερκυραίους… Οποιος θέλει μπορεί να το επισκεφθεί και να κόψει ένα κομματάκι του για να το κρατάει ως ενθύμιο… Δεν έχει αρχαιολογική αξία και προστασία.

Ο χλοοτάπητας είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτος και το έργο πρέπει να γίνει από την αρχή… Και σωστά… Όχι, όπως σε πολλές περιπτώσεις, ο προηγούμενος.

Όλα αυτά θα χρειαστούν τον …εύλογο χρόνο… Τον οποίο θα πρέπει να πολλαπλασιάσουμε επί ένα συντελεστή καθυστερήσεων του οποίου η τιμή καθορίζεται από την αδιαφορία, την αβελτηρία, την γραφειοκρατική παγίδα, τον χρόνο, που μεσολαβεί μέχρι τις επόμενες εκλογές κ.λ.π. Λησμονήσαμε να βάλουμε και τον ενδεχόμενο …’καφέ’. Αυτό τον …καφέ, που σε κάποιες περιπτώσεις απαιτούν πολιτικοί ή/και υπηρεσιακοί παράγοντες για να μπορέσουν να …ξυπνήσουν για τα καλά και να σπρώξουν το έργο…

Σχόλια