ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Τα διδάγματα της Αράλης...


Η λίμνη ή θάλασσα Αράλη ήταν κάποτε η Τρίτη μεγαλύτερη λίμνη στον κόσμο (μετά την Κασπία και την Ανω Λίμνη στην Β. Αμερική) με έκταση 68000 τετρ. χιλιόμετρα (μισή Ελλάδα), 1500 νησιά, 70 μέτρα βάθος και ασφαλώς συγκλονιστικός βιότοπος. Αυτά όλα βέβαια κάποτε, γιατί από το 1960 και μετά άρχισε μία συγκλονιστική μετατρεπτική παρέμβαση στον χάρτη της περιοχής με εκτροπή των μεγάλων ποταμών Σιρ Νταριά και Αμού Νταριά, που από τροφοδότες της λίμνης έγιναν αρδευτές της γειτονικής ερήμου. Πράγματι μία μεγάλη περιοχή στέπας έγινε εύφρορη κοιλάδα βαμβακοκαλλιέργειας καθιστώντας το Καζακστάν πρώτη χώρα εξαγωγής βάμβακα και τους συντρόφους καζάκους ευτυχείς για την υπερκάλυψη των παραγωγικών τους πλάνων… Ταυτόχρονα, όμως η μαζική χρήση παρασιτοκτόνων μετέτρεπε τη γη σε νεκρή και αδύναμη για κάθε παραγωγή αλλά και την γειτονική και διαρκώς συρρικνούμενη Αράλη σε νεκρά Θάλασσα, όπου συγκλονιστικά μεγάλο μέρος ορνιθοπανίδας και ιχθυοπανίδας πέρασε στην … μυθολογία. Η καθεστωτική αλλαγή του 1990 (με ίδια πρόσωπα στην εξουσία) αφού έχυσε κροκοδείλια δάκρυα για την ζημιά στο περιβάλλον, ενίσχυσε την υπερεκμετάλλευση των υδάτινων πόρων και επέφερε μέσα σε λιγότερο από 20 χρόνια την συγκλονιστικά επιταχυνθείσα συρρίκνωση, που φαίνεται στην φωτογραφία… Από το 2005 ξεκίνησε ένα σημαντικό σχέδιο επανυδάτωσης της λίμνης με κατασκευή φραγμάτων κ.λ.π., που κατάφερε να επεκτείνει την υδάτινη έκταση αλλά και να επανεμφανίσει μέρος της χαμένης ιχθυοπανίδας και ορνιθοπανίδας… Πλην όμως, τα βαρύτατα μολυσμένα εδάφη από παρασιτοκτόνα, βαρέα μέταλλα κ.α. «βοηθήματα» της 40ετούς υπερκαλλιέργειας απετέλεσαν τον βυθό της επεκταθείσας λίμνης με αποτέλεσμα την βαρειά μόλυνση όλων των ειδών, που επανεμφανίστηκαν και, που αποτέλεσαν μέρος και της ανθρώπινης τροφικής αλυσίδας… Ετσι, η απόπειρα διόρθωσης του αρχικού περιβαλλοντικού εγκλήματος φέρνει κανούριες αρνητικές συνέπειες για την φύση και τον άνθρωπο.
Ηθικά διδάγματα: Δεν παίζουμε με την φύση και με κάθε παιγνίδι, που δεν γνωρίζουμε τους κανόνες του… Δεν είμαστε μικροί θεοί, είμαστε απλές υπάρξεις, ενταγμένες στην φυσική οντολογία. Η γνώση, που έχουμε (όση έχουμε, όσοι την έχουμε…) πρέπει να γίνει πλεονέκτημα και όχι κατάρα για την ανθρωπότητα, όπως είναι σήμερα… Η φύση έχει τους δικούς της κανόνες και το «ιδανικό» ανθρώπινο κοινωνικό σύστημα θα είναι εκείνο, που θα τους γνωρίζει θα τους σέβεται και θα τους ενσωματώνει στις ιδεολογικές του παρακαταθήκες…
Δημοσίευση σχολίου