Ο Ντόναλντ αισθάνεται αυτοκράτορας. Εχει μία απλή λογική: Οι ΗΠΑ είναι η πρώτη χώρα του κόσμου… Εγώ είμαι ο πρώτος πολίτης των ΗΠΑ. Αρα είμαι ο αυτοκράτορας του πλανήτη… Περιοριζόμαστε στον πλανήτη, γιατί το ζήτημα των εξωγήινων δεν έχει αποσαφηνισθεί ακόμη… Το παραλήρημα μεγαλείου του Ντόναλντ του έχουν αντιληφθεί πολλοί… Οι πιο πολλοί αδιαφορούν και παρακάμπτουν… Ισως γιατί δεν μπορούν να κάνουν τίποτε γι’αυτούς ή για τους άλλους με την βοήθεια του Τραμπ. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στους ανά τον πλανήτη αυλοκόλακες, που αντιλαμβάνονται την παρουσία του Τραμπ στο ‘ύψιστο’ πόστο σαν δική τους ευκαιρία ανέλιξης και κατοχύρωσης… Αυτές οι λίγες γραμμές είναι αφιερωμένες σε δύο φάτσες του καιρού μας. Έχουν δώσει τα διαπιστευτήριά τους στην παγκόσμια κοινότητα αλλά δεν παύουν να αποδεικνύουν το ποιόν τους σε κάθε ευκαιρία. Ο πρώτος είναι ο Τζιάννι Ινφαντίνο Στο βιογραφικό των αξιωμάτων του αναφέρονται: πρόεδρος της FIFA (από 2016) γ...
Συγκεντρώθηκαν οι συγγενείς των 57 των Τεμπών, που η γενικά ασθενική μας μνήμη δείχνει να έχει εξοβελίσει από το προσκήνιο της πολιτικής…
Μέλη του μέλη του συλλόγου Ατόμων Πληγέντων Δυστυχήματος Τεμπών διαδήλωσαν στην γενέτειρα του κυρίου υπουργού, που ελάχιστες μέρες πριν το σιδηροδρομικό έγκλημα καμάρωνε με περίσσια ίηση για την ασφάλεια των Ελληνικών(;) τραίνων και κατατρόπωνε κάθε κριτική αντιπολιτευόμενη φωνή…
Η αρχική του συγκίνηση δεν ήταν αρκετή για να αναστείλει την συμμετοχή του στις εκλογές ως ελάχιστη ένδειξη αυτοκριτικής και συνειδητοποίησης των ευθυνών…
Και οι συγγενείς των αθώων νέων, που έχουν οργανωθεί σε συλλογικό φορέα, βρέθηκαν εκεί… Όχι στον τόπο του εγκλήματος αλλά στο τόπο του υπουργού… Διαδήλωσαν κάτω από τα γραφεία του και στους δρόμους των Σερρών…
Ευτυχώς ο Υπουργός δεν ήταν εκεί. Βρισκόταν σε προεκλογική περιοδεία…
Καλύτερα, γιατί μπορεί να τον κατέβαλε η συγκίνηση…