Μία φράση, που ψάλλεται στις αρχές της Μεγάλης Βδομάδας παραξενεύει και σηκώνει κουβέντα... Αρχικά, γιατί ακούγεται έξω από τον συνήθη λόγο, που δομεί τις ακολουθίες της εκκλησίας. Και σαν τέτοια έχει προκαλέσει θεολογικές συζητήσεις και ερμηνείες... Ετσι και αλλιώς είναι έξω από κάθε προηγούμενη ψαλτική παράδοση το αίτημα για ... προσθήκη δεινών στους ηγέτες, στους άρχοντες... Δημιουργούναι κάποια προβλήματα στους εθισμένους σε πνεύμα υποτακτικού πασιφισμού. Κάποιοι από αυτούς χρειάζονται μία βολική ερμηνεία. Δεν είναι Χριστιανικός λόγος, λένε, αφού αποδίδεται στον προφήτη Ησαία... Ναι μεν, δηλαδή πρόκειται για κείμενο της Αγίας Γραφής αλλά ανήκει στην προχριστιανική περίοδο... Τέλος πάντων. Ας μην εμπλακούμε σε θεολογικό διάλογο... Απλά τον θυμηθήκαμε, καθώς τούτο τον καιρό για τους 'ένδοξους' της γης και μάλιστα για τους 'ενδοξότερους' (Τραμπ, Νετανιάχου κ.λ.π.) η ευχή ταιριάζει γάντι... Τί να ευχηθείς σε αυτούς, που απεργάζονται και υλοποιούν δεινά τερα...
Από τον φίλτατο Δημήτρη
Τομαρά, πιστό και δοκιμασμένο υπηρέτη του συγγραφικού και εκδοτικού
λειτουργήματος, λάβαμε την παρακάτω ενημέρωση. Εκτιμάμε,
ότι η πληροφόρηση του Δημήτρη αφορά ευρύτερα τους φίλους της ΦΑΙΑΚΙΑΣ και γι’
αυτό την παραθέτουμε.
Φίλες και φίλοι,
Με χαρά σάς ανακοινώνω πως από την προηγούμενη Πέμπτη
κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία ο πρώτος τόμος της σειράς "Δοκίμιο" για
την οποία έχω την ευθύνη στις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.
Αυτή είναι η περιγραφή του τόμου:
FRANCIS BACON -
RICHARD STEELE - JOSEPH ADDISON - SAMUEL JOHNSON - CHARLES LAMB - WILLIAM
HAZLITT - THOMAS DE QUINCEY - JOHN RUSKIN
ΟΚΤΩ ΑΓΓΛΟΙ ΔΟΚΙΜΙΟΓΡΑΦΟΙ
17ος - 19ος αιώνας
Ανθολόγηση – Μετάφραση: Δημήτρης-Χρυσός Τομαράς
Ο δοκιμιακός λόγος, το υβρίδιο αυτό μεταξύ αμιγώς
προσωπικής έκφρασης και θεωρητικής πραγμάτευσης, φαντασίας και πραγματικότητας,
αμέσως μετά τον Μονταίνι γνωρίζει σημαντική άνθηση στον πνευματικό κόσμο της
Αγγλίας. Αυτή είναι μια ανθολόγηση δοκιμίων οκτώ Άγγλων συγγραφέων από την αυγή
του 17ου έως και την εκπνοή του 19ου αιώνα, οι οποίοι, από διαφορετικό μονοπάτι
ο καθένας, με βέβηλη ειρωνεία, χιούμορ, στοχαστική περιέργεια και, μαζί,
ποιητική εσωτερικότητα μίλησαν για την πόλη, τη φιλοσοφία, την τέχνη, την
ποίηση, μα και για την αγάπη, την απώλεια, τον Θεό και τον θάνατο.
Με εκτίμηση,
Δημήτρης Χ. Τομαράς
Σχόλια