Μία φράση, που ψάλλεται στις αρχές της Μεγάλης Βδομάδας παραξενεύει και σηκώνει κουβέντα... Αρχικά, γιατί ακούγεται έξω από τον συνήθη λόγο, που δομεί τις ακολουθίες της εκκλησίας. Και σαν τέτοια έχει προκαλέσει θεολογικές συζητήσεις και ερμηνείες... Ετσι και αλλιώς είναι έξω από κάθε προηγούμενη ψαλτική παράδοση το αίτημα για ... προσθήκη δεινών στους ηγέτες, στους άρχοντες... Δημιουργούναι κάποια προβλήματα στους εθισμένους σε πνεύμα υποτακτικού πασιφισμού. Κάποιοι από αυτούς χρειάζονται μία βολική ερμηνεία. Δεν είναι Χριστιανικός λόγος, λένε, αφού αποδίδεται στον προφήτη Ησαία... Ναι μεν, δηλαδή πρόκειται για κείμενο της Αγίας Γραφής αλλά ανήκει στην προχριστιανική περίοδο... Τέλος πάντων. Ας μην εμπλακούμε σε θεολογικό διάλογο... Απλά τον θυμηθήκαμε, καθώς τούτο τον καιρό για τους 'ένδοξους' της γης και μάλιστα για τους 'ενδοξότερους' (Τραμπ, Νετανιάχου κ.λ.π.) η ευχή ταιριάζει γάντι... Τί να ευχηθείς σε αυτούς, που απεργάζονται και υλοποιούν δεινά τερα...
Ο
φίλτατος Στέφανος Πάντος θυμήθηκε μία πονεμένη στιγμή της παγκόσμιας ιστορίας
του σοσιαλισμού, την 20η Αυγούστου του 1968… Σύντομο και περιεκτικό το σημείωμά
του εστιάζει στις πρώτες αντιδράσεις του λαού της Τσεχοσλοβακίας αλλά και στην
παγερή αδιαφορία του, όταν 20 χρόνια αργότερα το σύστημα κατέρρεε χωρίς να
πέσει σταγόνα αίμα, χωρίς να ακουστεί φωνή διαμαρτυρίας…
Σαν σήμερα ... 57 χρόνια
πριν...
«Λένιν, ξύπνα! Ο Μπρέζνιεφ τρελάθηκε», ήταν γραμμένο πάνω στα σοβιετικά τανκς στους δρόμους της Πράγας από τους Τσεχοσλοβάκους διαδηλωτές...
Τη νύχτα της 20ής προς 21η
Αυγούστου 1968 γραφόταν μια από τις πλέον τραγικές σελίδες στην ιστορία του
διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.
Ήταν η στιγμή που τα
στρατεύματα των χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας εισέβαλαν στη Σοσιαλιστική
Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, υποχρεώνοντας στον βίαιο τερματισμό των μεταρρυθμίσεων
οι οποίες συντελούνταν υπό την καθοδήγηση του κυβερνώντος Κομμουνιστικού
Κόμματος και είχαν γίνει παγκοσμίως γνωστές με τον όρο «η άνοιξη της Πράγας».
Το σύνθημα «Λένιν, ξύπνα! Ο
Μπρέζνιεφ τρελάθηκε», γραμμένο πάνω στα σοβιετικά τανκς στους δρόμους της
Πράγας, ήταν χαρακτηριστικό.
Διαδηλωτές με κόκκινες σημαίες υπερασπίζονταν την κυβέρνηση του Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ και τις επιλογές του ΚΚ Τσεχοσλοβακίας...
Επρόκειτο για μια από τις
τελευταίες εκδηλώσεις προσήλωσης του τσεχοσλοβακικού λαού στα ιδανικά του
σοσιαλισμού.
Όταν μετά από μια εικοσαετία το καθεστώς θα καταρρεύσει με τη «βελούδινη επανάσταση» στα τέλη του 1989, κανένας δεν θα βγει στους δρόμους να το υπερασπιστεί...
Σχόλια