Χρειάστηκαν τόσα χρόνια αντιπαραθέσεων, αντιδικιών, καταγγελιών ένθεν κακείθεν για να βρεθεί επιτέλους εν σωτηρίω έτη 2026 ένας άξιος Ιταλός αρχαιολόγος, που το ξεκαθάρισε το ζήτημα ορθά-κοφτά: Τα γλυπτά ανήκουν κεκεί, που ήδη βρίσκονται, δηλαδή στο Βρετανικό Μουσείο!!! Ιδού ένας λαμπρός Ιταλός επιστήμονας, ο Μάριο Τραμπούκο ντελα Τορέτα, που βάζει τα πράγματα στην θέση τους… Ας προσπαθήσουμε να συνοψίσουμε τις ατράνταχτα τεκμηριωμένες θέσεις του: ● Ο Παρθενώνας έχει υπερεκτιμηθεί στην Ευρώπη υπερβολικά. Ένα τοπικό οικοδόμημα ήταν, πιθανότατα ούτε καν ναός!!! Χτίστηκε με λεφτά των συμμάχων της Αθήνας… Κάτι σαν να έφτιαχνε ο Τραμπ την αίθουσα χορού στον Λευκό Οίκο με λεφτά των ΝΑΤΟ… Αν είναι δυνατόν… Αυτό είναι το πρώτο τρανταχτό επιχείρημα, που τεκμηριώνει γιατί τα γλυπτά πρέπει να παραμείνουν στον Βρετανικό Μουσείο… ● Ο Έλγιν δεν τα έκλεψε… A πλά εφάρμοσε το Οθωμανικό δίκαιο της εποχής… Ελαβε ‘κανονική’ άδεια από τις Οθωμανικές αρχές!!! Είναι φανερό, πως ο Ιταλός ‘επιστήμονας΄ έχ...
Συνηθίζεται σε σατυρικές εκπομπές να παρουσιάζονται διακωμωδούμενες προσωπικότητες (κυρίως πολιτικές), που η εγωπάθειά τους, ο συγκεντρωτισμός τους, η παντελής έλλειψη δημοκρατικής συμπεριφοράς προς τους συνεργάτες, τους χαρακτηρίζουν πολύ έντονα…
Ετσι, όταν που παρακολουθούσαμε το 10λεπτο της ‘ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ’ νομίσαμε πως πρόκειται για σατυρική εκπομπή τύπου ‘Μητσικώστα’… ΕΓΩ επέλεξα τους συνεργάτες μου, που θα είναι ικανοί να εκπληρώσουν το πρόγραμμά ΜΟΥ…, ΕΓΩ θα κάνω…, ΕΓΩ θα φέρω…, ΕΓΩ θα παρουσιάσω, ΕΓΩ θα κρίνω, ΕΓΩ έχω οργανώσει,σε ΜΕΝΑ…
Αν μας το διηγούνταν θα διατηρούσαμε τις αμφιβολίες μας… Θα μας έμενε κάποια υποψία υπερβολής ή ηθελημένης στρέβλωσης…. Όμως το είδαμε με τα μάτια μας και το ακούσαμε με τα αυτιά μας!!!
Αν πρόκειται απλά για προσωπική επιλογή λίγο το κακό… Αν όμως αυτή η εμφάνιση είναι προϊόν επιστημονικής υπόδειξης επικοινωνιολόγων η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή… Γιατί αν οι ειδικοί υποδεικνύουν, ότι μπορεί και να αρέσει η προσωπική αντωνυμία του α’ προσώπου σε όλες τις πτώσεις τότε τα πράγματα είναι άκρως ανησυχητικά για μας.
Είναι αλήθεια, ότι από αρχηγικά κόμματα εξουσίας έχουμε πήξει ως τώρα… Πολλές ήταν οι περιπτώσεις, που η παρουσία ή η απουσία ενός προσώπου από την ηγεσία ή το ευρύτερο πολιτικό σκηνικό σημάδεψε τις πολιτικές ή καλύτερα τις μικροπολιτικές εξελίξεις… Όμως, τέτοιο προηγούμενο δεν θυμόμαστε. ΕΓΩ…, ΕΜΕΝΑ…, σε ΜΕΝΑ…, ΜΟΥ…