Ο Ντόναλντ αισθάνεται αυτοκράτορας. Εχει μία απλή λογική: Οι ΗΠΑ είναι η πρώτη χώρα του κόσμου… Εγώ είμαι ο πρώτος πολίτης των ΗΠΑ. Αρα είμαι ο αυτοκράτορας του πλανήτη… Περιοριζόμαστε στον πλανήτη, γιατί το ζήτημα των εξωγήινων δεν έχει αποσαφηνισθεί ακόμη… Το παραλήρημα μεγαλείου του Ντόναλντ του έχουν αντιληφθεί πολλοί… Οι πιο πολλοί αδιαφορούν και παρακάμπτουν… Ισως γιατί δεν μπορούν να κάνουν τίποτε γι’αυτούς ή για τους άλλους με την βοήθεια του Τραμπ. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στους ανά τον πλανήτη αυλοκόλακες, που αντιλαμβάνονται την παρουσία του Τραμπ στο ‘ύψιστο’ πόστο σαν δική τους ευκαιρία ανέλιξης και κατοχύρωσης… Αυτές οι λίγες γραμμές είναι αφιερωμένες σε δύο φάτσες του καιρού μας. Έχουν δώσει τα διαπιστευτήριά τους στην παγκόσμια κοινότητα αλλά δεν παύουν να αποδεικνύουν το ποιόν τους σε κάθε ευκαιρία. Ο πρώτος είναι ο Τζιάννι Ινφαντίνο Στο βιογραφικό των αξιωμάτων του αναφέρονται: πρόεδρος της FIFA (από 2016) γ...
Θύμωσε τότε ο πολυχρονεμένος και προχώρησε σε διαγραφή του κυρίου δημάρχου από την παράταξη γράφοντας χαρακτηριστικά:
‘Ο κ. Καμπόσος διεγράφη για τα απαράδεκτα και ρατσιστικά σχόλιά του. Επαναλαμβάνω ότι δεν θα ανεχτώ μισαλλόδοξο και διχαστικό λόγο από στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.’
Βέβαια, ο κύριος δήμαρχος μπαινόβγαινε στο συνέδριο και άλλες Νεοδημοκρατικές εκδηλώσεις αλλά τυπικά ήταν έξω…
Εκεινο, όμως που ελάχιστοι γνωρίζουν και για το οποίο η ΦΑΙΑΚΙΑ έχει έγκυρες και σίγουρες πληροφορίες είναι πως το διάστημα αυτό ο κ. Δήμαρχος υποβλήθηκε σε συστηματική δημοκρατική επανεκπαίδευση… Του έδωσαν ένα σκασμό βιβλία να διαβάσει (Ρουσώ, Βολταίρος, Ντιτερώ, Μπακούνιν, Τσόμσκι κ.λ.π.) για τα οποία εξετάστηκε σχολαστικά και απέδειξε επιμέλεια και φιλομάθεια… Ετσι σήμερα, ευχαριστημένος ο πολυχρονεμένος από την βαθιά δημοκρατική στροφή του κυρίου δημάρχου, που τον καθιστά κατάλληλο για επανένταξη, του έκλεισε το μάτι…
Γεγονός πλήρως άσχετο, με το ό,τι πλησιάζει η εποχή των εκλογών… Βουλευτικών τε και αυτοδιοικητικών…
*ευγενείς νέοι ονομάζονταν στην δεκαετία του 60 τα πιο ακραία στοιχεία της νεολαίας της ΕΡΕ, π.χ. ΕΚΟΦ και άλλες παρακρατικές δυνάμεις, που συνόδευαν τον ‘ιδεολογικό’ τους αγώνα με το αναγκαίο και πειστικό ξυλοφόρτωμα…