Παρεμπιπτόντως…

Εικόνες πολέμου καταθέτει στο κείμενό του ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης . Θυμίζει χρόνους παρατεταμένης βαρβαρότητας αλλά και στιγμές ανθρώπινης ανάτασης.  Πίσω από την βία, τους σκοτωμούς και τις γενοκτονίες, η ανθρωπότητα κάνει ψυχρά και ψύχραιμα τα βήματα της ελπίδας, που διακρίνει και επισημαίνει ο Νίκος.   Μ ια διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα από ομάδες βετεράνων που κατέλαβαν το κτίριο Cannon Office της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, απαιτώντας τον τερματισμό του παράνομου πολέμου που επιβλήθηκε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν και κρατώντας κόκκινες τουλίπες στη μνήμη των 3.500 Ιρανών αμάχων που δολοφονήθηκαν στις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις. Επίσης απέτισαν φόρο τιμής και στους Αμερικανούς στρατιώτες που σκοτώθηκαν στη σύγκρουση. Σε μικρή απόσταση από το Cannon Office βρίσκεται και ο Νότιος Κήπος του Λευκού Οίκου, εκεί όπου υπογράφηκαν οι «Συμφωνίες του Αβραάμ». Αυτά στις 15 Σεπτεμβρίου 2020 όταν ο Τραμπ φιλοξένησε τον  Νετανιάχο...

10.4.2025. Εφυγε ο Γιώργος Πανουσάκης


Ενας αγαπημένος φίλος, χρόνια κολλητός, λόγω της Κερκυραϊκής μας καταγωγής αλλά και από την κοινή μας θητεία στον Αγιο Σάββα, μας άφησε... 

Ξεχωριστός ο Γιώργος. Για την εντιμότητά του, το αδιάπτωτο ενδιαφέρον για την επιστήμη του, την αγάπη του για τα παιδιά του και την Σοφία...

Κεφάτος, καλαμπουρτζής, ανεκτικός με ευρύ πνεύμα για το σημαντικό και το διαφορετικό... Αδιόρθωτα νέος στο πνεύμα και φανατικός Κερκυραιολάτρης, πικραίνονταν για τα στραβά και τα ανάποδα, που αυξάνονται και πληθύνονται στην νήσο των ΦΑΙΑΚΩΝ...

Από πρόσφατο τηλεφώνημά του κατάλαβα, πως είχε μπει στον δύσκολο και ταλαίπωρο δρόμο της αποχώρησης... Μιλούσε δύσκολα αλλά η γενναιότητά του και μία λανθάνουσα αισιοδοξία το διακατείχαν παρά την προφανή του επειδείνωση... 

Μείναμε σύμφωνοι πως θα με ξανάπαιρνε... Δεν τα κατάφερε...

Γιώργο, μακάρι να μπορούσα να σου διαμηνύσω, πόσο είσαι εδώ...

Γειά σου φίλε μου... 

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων