Ενας αγαπημένος φίλος, χρόνια κολλητός, λόγω της Κερκυραϊκής μας καταγωγής αλλά και από την κοινή μας θητεία στον Αγιο Σάββα, μας άφησε...
Ξεχωριστός ο Γιώργος. Για την εντιμότητά του, το αδιάπτωτο ενδιαφέρον για την επιστήμη του, την αγάπη του για τα παιδιά του και την Σοφία...
Κεφάτος, καλαμπουρτζής, ανεκτικός με ευρύ πνεύμα για το σημαντικό και το διαφορετικό... Αδιόρθωτα νέος στο πνεύμα και φανατικός Κερκυραιολάτρης, πικραίνονταν για τα στραβά και τα ανάποδα, που αυξάνονται και πληθύνονται στην νήσο των ΦΑΙΑΚΩΝ...
Από πρόσφατο τηλεφώνημά του κατάλαβα, πως είχε μπει στον δύσκολο και ταλαίπωρο δρόμο της αποχώρησης... Μιλούσε δύσκολα αλλά η γενναιότητά του και μία λανθάνουσα αισιοδοξία το διακατείχαν παρά την προφανή του επειδείνωση...
Μείναμε σύμφωνοι πως θα με ξανάπαιρνε... Δεν τα κατάφερε...
Γιώργο, μακάρι να μπορούσα να σου διαμηνύσω, πόσο είσαι εδώ...
Γειά σου φίλε μου...
