Νίκος Μητσιάλης: Παρεμπιπτόντως…

Εικόνες πολέμου καταθέτει στο κείμενό του ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης . Θυμίζει χρόνους παρατεταμένης βαρβαρότητας αλλά και στιγμές ανθρώπινης ανάτασης.  Πίσω από την βία, τους σκοτωμούς και τις γενοκτονίες, η ανθρωπότητα κάνει ψυχρά και ψύχραιμα τα βήματα της ελπίδας, που διακρίνει και επισημαίνει ο Νίκος.   Μ ια διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα από ομάδες βετεράνων που κατέλαβαν το κτίριο Cannon Office της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, απαιτώντας τον τερματισμό του παράνομου πολέμου που επιβλήθηκε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν και κρατώντας κόκκινες τουλίπες στη μνήμη των 3.500 Ιρανών αμάχων που δολοφονήθηκαν στις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις. Επίσης απέτισαν φόρο τιμής και στους Αμερικανούς στρατιώτες που σκοτώθηκαν στη σύγκρουση. Σε μικρή απόσταση από το Cannon Office βρίσκεται και ο Νότιος Κήπος του Λευκού Οίκου, εκεί όπου υπογράφηκαν οι «Συμφωνίες του Αβραάμ». Αυτά στις 15 Σεπτεμβρίου 2020 όταν ο Τραμπ φιλοξένησε τον  Νετανιάχο...

28.2.2024. Δύσκολα θα ξεχαστεί ο Ηλίας Λογοθέτης…

 

…που απεχώρησε του κόσμου τούτου σε ηλικία 85 ετών έχοντας αφήσει μία πλούσια παρακαταθήκη καλλιτεχνικής δημιουργίας στο Θέατρο, στον κινηματογράφο και την τηλεόραση…

Ετσι, όπως κάναμε το flash back στην νμήμη μας, το θυμηθήκαμε έξω από την Νομική σχολή την βραδιά των γεγονότων το 1973.

Κρατούσε και αυτός ένα αναμμένο κερί, όπως αρκετός κόσμος, που είχε μαζευτεί στις στάσεις των Λεωφορείων στην οδό ακαδημίας και εξέφραζε με αυτό τον τρόπο την συμπαράστασή του στους αγωνιζόμενους φοιτητές. Τις κοινωνικο-πολιτικές του ευαισθησίες της κράτησε διαχρονικά.

Εραστής της όπερας προόριζε τον εαυτό του για καλλιτέχνη του λυρικού τραγουδιού αλλά η επαφή του με το θέατρο τον κέρδισε.

Χαρακτηριστική η φυσιογνωμία του, η προφορά και η χροιά του λόγου… ‘Περσόνα’ από τις λίγες στον χώρο της υποκριτικής. Σε προδιάθετε στο γέλιο αλλά καθόλου δεν υστερούσε σε δραματικές αποδόσεις.

Ο Πρίγκηπας’, ‘ο Θησαυρός της Αγγελίνας’,  ‘Το μινόρε της Αυγής’, ‘Χαίρε Τάσο Καρατάσο’, ‘Ο Κίτρινος Φάκελος’, ‘ο ιός του πατέρα’ είναι μερικές από τις σειρές, που σφραγίστηκαν και σημαδεύτηκαν ποιοτικά από την παρουσία του.

Βραβεύτηκε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τις ταινίες: Βαβυλωνία (1970) και τα Παιδιά της Χελιδόνας (1988).

Τελευταία του συμμετοχή στην παραγωγή: Έτερος Εγώ: Νέμεσις

Τον αποχαιρετάμε με συγκίνηση. Καλοτάξιδος.

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων