Για τον Ντόναλντ ο λόγος, που μέγα μέρος του κοινού του χρεώνει ψυχιατρικά προβλήματα για να ερμηνεύσει την συμπεριφορά του… Ανάμεσα σε αυτούς και ο γνωστός Αμερικανός ηθοποιός Ρίτσαρντ Γκιρ, που παραξενεύεται και οργίζεται με τον Τραμπ αλλά στην διαδρομή του βίου του δεν τον θυμόμαστε να καταγγέλλει παρόμοιες συμπεριφορές ‘σωφρώνων’ Αμερικανών προέδρων. Αυτό είναι το ενδιαφέρον θέμα του σημερινού άρθρου του φίλτατου Νίκου Μητσιάλη , που κάνει το ταξίδι των συμβάντων στην ζωή του Αμερικανού ηθοποιού… Ο ηθοποιός Ρίτσαρντ Γκιρ χαρακτήρισε την περασμένη Τρίτη τον Ντόναλντ Τραμπ “μανιακό”. Αυτό στη διάρκεια εκδήλωσης στο Όσλο για την απονομή του Διεθνούς Βραβείου Βάτσλαβ Χάβελ, το οποίο τιμά καλλιτέχνες και ακτιβιστές που αψηφούν το αυταρχικό καθεστώς της χώρας τους. Σ’ αυτή τη συγκέντρωση «ξέχασε» όμως να αναφερθεί στη γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας. Απευθυνόμενος σε ένα κοινό εκατοντάδων ανθρώπων δήλωσε μεταξύ άλλων: «Ζούμε τη σκοτεινότερη στιγμ...
21.4.2023. Η αυλή
την
Ηταν το πρώτο τραγούδι από τα παράνομα τουΜίκη Θεοδωράκη, που ακούσαμεστην χούντα…
Σε μία μικρή κασσέτα, που είχε φέρει στην Ελλάδα ο Γιάννης, ξάδελφος του Στάθη, ναυτικός, Την απολαμβάναμε στο ραδιο-κασετόφωνο του αυτοκινήτου κάνοντας το δρομολόγιο Αμπελόκηποι, Σύνταγμα, Λεωφόρος Συγγρού, Παραλία Σαρωνικού… Ημιπαρανομία και αίσθηση αντιστασιακής πράξης…
Νομίζω, πως ήταν την χρονιά παραγωγής του δίσκου, δηλαδή το 1971. Το στιχουργό τον μάθαμε αργότερα… Τον Μάνο Ελευθερίου… Τον Συριανό ποιητή, που είχε γράψει το έργο όντας ο ίδιος στην Ελλάδα. Γι’ αυτό το όνομά του μπήκε με τα αρχικά: ΕΕ (Εμμανουήλ Ελευθερίου). Η Αυλή,ο τίτλος του ποιήματος, που είναι ένα από τα τέσσερα της συλλογής με γενικό τίτλο: Οδός Μπουμπουλίνας… Η αναφορά στο γνωστό κολαστήριο της ασφάλειας στην οδό Μπουμπουλίνας 18, όπου στεγάζονταν η υποδιεύθυνση της Γενικής Ασφάλειας, όπου έδρασαν πολλά από τα φασιστοειδή καθάρματα- πρωτοπαλλήκαρα της εθνοσωτηρίου (βλ. σελίδα-αφιέρωμα της ΦΑΙΑΚΙΑΣ: 21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967. https://faiakas.blogspot.com/p/21.html.)
‘Τα τραγούδια του αγώνα’, ο γενικός τίτλος του δίσκου… Το τραγούδι αποδίδουν η Μαρία Φαραντούρηκαι ο Λάκης Καραλής…
Συγκίνηση και βουβαμάρα καθώς την ακούγαμε και την ξανακούγαμε…
Και οργή για την χούντα, που βίαζε τη νιότη μας…
50 Χρόνια αργότερα και μας το θύμισε ο φίλτατος ΛΘ… Τον αφορά και αυτόν. Ας το θυμηθούμε…
Το τοποθετούμε στην ΚΕΝΤΡΙΚΗ σελίδα γιατί, κατά την γνώμη μας, ανήκει σε κείνα, που δεν πρέπει να λησμονάμε… Δεν είναι ‘παροδικής’ ισχύος.
Ιδού και οι στίχοι:
Σφυρίζει στην ταράτσα η ζωστήρα
σε παίρνουν και σε πάνε στην αυλή
ξωκλήσια και νησιά χωρίς αρμύρα
δε θα θυμάσαι πια μεσ’ τη ζωή
Κλειστό και χαμηλό το καμαράκι
πριν από χρόνια θα `ταν πλυσταριό
μα συ μικρό παιδί, παλικαράκι,
φαρμάκωσες ετούτο τον καιρό
μ’ ένα καρφί και μ’ ένα καθρεφτάκι
τις φλέβες όταν έκοψες θαρρώ
Μιλώ στη Παναγιά και τον Κριτή σου
τα χρόνια σου μετρώ με τον καημό
μα πες μου αν έχει ο βασανιστής σου
αν έχει μάτια, στόμα και λαιμό
Κλειστό και χαμηλό το καμαράκι
πριν από χρόνια θα `ταν πλυσταριό
μα συ μικρό παιδί, παλικαράκι,
φαρμάκωσες ετούτο τον καιρό
μ’ ένα καρφί και μ’ ένα καθρεφτάκι
τις φλέβες όταν έκοψες θαρρώ.
Οι εικόνες στο video-clipανήκουν στην ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου: ΚΥΝΗΓΟΙ.
