Αυτούς, πώς να τους ονομάσεις…

Σκεφτόμουν με τρόμο και για λίγο – τόσο αντέχεις- τις καταγγελίες του Παλαιστίνιου Αλ Μπάκρι. Ενός από τους πάρα πολλούς άνδρες Παλαιστίνιους, που έχουν υποστεί σεξουαλικό βιασμό από άνδρες και γυναίκες στρατιώτες του Ισραήλ. Εχουμε γράψει λίγες αναρτήσεις πιο πριν. Ως πράξη έσχατου εξευτελισμού, απόλυτης ταπείνωσης και εκμηδένισης με τον σιχαμερό βιασμό. Φανταστείτε, λοιπόν, μία ομάδα ανδρών και γυναικών. Ας πούμε 5-6… Πρόσωπα σκληρά, κινήσεις κοφτές και επιβλητικές, εργαλεία βασανισμού… Ένα ακατάσχετο υβρεολόγιο συνοδεύει κάθε ‘επιτυχία’ της πράξης τους… Όταν κάποιος βαρεθεί καλεί τον επόμενο… Μπορεί και κάποιος να σπεύσει και να χαλάσει τη σειρά από …έντονη επιθυμία… Ένα κουφάρι αλυσοδεμένο δέχεται με γογγυτά, κάθε χτύπημα, κάθε ραβδισμό, κάθε διείσδυση… Κάποια στιγμή οι στρατιώτες-μέλη του εθνικού στρατού του κράτους του Ισραήλ βαριώνται ή θεωρούν, πως τέλειωσε ο χρόνος και είναι σειρά του επόμενου… Χτυπάνε ο ένας τον άλλο στην πλάτη …φιλικά, συναδελφικά. Μπράβο καλά το...

4.9.2023. Σπύρος Μονόπωλης: Τρεις καταθέσεις

Ισως να αδικούμε τον φίλτατο Σπύρο Μονόπωλη τοποθετώντας το μεγαλύτερο τμήμα των αποσπασμάτων του έργου στην ΚΕΝΤΡΙΚΗ σελίδα, που είναι κυρίαρχα πολιτική...

...'Φταίει', όμως ο Σπύρος... Γιατί με τις κοινωνικοπολιτικές του ευασιθησίες εκφραζόμενες μοναδικά με τους στίχους του, μας παρασύρει συναισθηματικά και νοηματικά για να αισθανθούμε αυτή την τόσο ισχυρή διάσταση του έργου του. Αυτή είναι που μας υποδεκνύει ως κατάλληλη την συγκεκριμένη σελίδα. 

   

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων