Ένα άρθρο του Βασίλη Λιόση αναρτημένο στον ιστότοπο kommon συγκέντρωσε το ενδιαφέρον μας… Εστιάζοντας στην κακοποίηση του σημασιολογικού φορτίου λέξεων και φράσεων ξεγυμνώνει έναν από τους βασικούς δείκτες της ολικής κοινωνικής κρίσης. Ταυτόχρονα αναδεικνύει την καταλυτική δύναμη του ‘ανανεωτικού’ και ‘εκσυγχρονιστικού’ λεξικολογικού φορτίου στην αλλοτρίωση της κοινή γνώμης, που παίρνει μέρος -εκούσα άκουσα- στον ευτελισμό της κοινωνικής της αξίας.
Αυτή η επέλαση της παραπλάνησης έχει στην κορυφή της πολιτικούς σχηματισμούς, δηλαδή κόμματα, βαθύτατα συντηρητικά, αναχρονιστικά, που αντιστέκονται δήθεν στην … καταρράκωση των προαιώνιων αξιών. Πλάι, λοιπόν στην εξαπάτηση ενός αγνωστικιστικού, δήθεν μεταρρυθμιστικού δικαιωματισμού, ο καπιταλισμός έχει και το άλλο του χέρι εν δράσει: την δήθεν αντίσταση στην …προδοσία αρχών και ιδεών. Από τέτοια …’αντισυστημικότητα’ γέμισε ο πλάνητης στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα…
Παραθέτουμε το άρθρο του καθηγητή Βασίλη Λιόση σε μορφή ηλεκτρονικού βιβλίου.
