Η Καίτη έφυγε …

Χτες το βράδυ… Με τρόπο άδικο και άδοξο… Κάθε θανατηφόρο δυστύχημα αιφνιδιάζει και πονάει και αυτό το βιώνουμε τώρα με την Καίτη… Πριν απ’ όλους ο Γιάννης, ο σύντροφός της, ο συνοδοιπόρος της, ο άνθρωπός της για τόσες 10ετίες… Στα εύκολα και στα δύσκολα ο Γιάννης και η Καίτη βάδιζαν χέρι-χέρι… Όμως αυτή την ώρα, μία μηχανή αρκετών κυβικών άρπαξε την Καίτη και την τίναξε μακριά… Το σενάριο γνωστό… Μεθυσμένος οδηγός… Ένας από δεν ξέρω πόσους… ‘Καταχτητής’ της ασφάλτου καμαρώνει για τις επιδόσεις του μηχανήματος, που καβαλάει και δοκιμάζει τα όρια του… Η έστω και μικρή πιθανότητα να βλάψει ή να αφαιρέσει ζωές έχει εκδιωχθεί από το προσκήνιο ενός άγριου και επικίνδυνου ατομικισμού… Χτες ήταν η σειρά της Καίτης… Να φύγει τόσο ξαφνικά ένας άνθρωπος γεμάτος όρεξη για ζωή, πλούσιος σε ενδιαφέροντα, κέφι για τις μικρές απολαύσεις της καθημερινότητας. Μόλις, που είχαν ξαναοργανώσει τη ζωή τους στην Αθήνα μετά την τελευταία τους μετακόμιση… Άφησαν μία όμορφη ζωή στο Ρίο και εγκαταστάθ...

11.2.2026. Δ. Λεβέντη: Ο Πλάντραφος ανήκει στους πολίτες !

Για να θυμούνται οι παλιότεροι… για να μαθαίνουν οι νεότεροι… Κάπως έτσι μπορεί κανείς να σκεφτεί διαβάζοντας το άρθρο του Δημήτρη Λεβέντη. Μας βοηθάει να ανατρέξουμε σε περιόδους, που το όραμα ήταν αυτονόητο δικαίωμα, αν όχι υποχρέωση…

Αξίζει λοιπόν τον κόπο να μάθουμε από την γραφίδα του πρωτεργάτη αυτής της ιστορίας, πώς σχεδιάζονταν πριν από 30 χρόνια η ανάδειξη μίας μεγάλης έκτασης σε χώρο ποικίλης ψυχαγωγίας, άθλησης και δημιουργικής απασχόλησης. Οράματα, που κρατήθηκαν στην μνήμη όσων αρέσκονται ακόμη σε οραματισμούς. Οράματα, που τα εξαφάνισε ο κυνικός ‘ρεαλισμός’ της ραγδαίας προσαρμογής στις επιταγές της ‘ανάπτυξης’ .

 

Με αφορμή το δημοσίευμα της κυρίας Χρύσας Χονδρογιάννη στο πρωτοσέλιδο της έγκυρης τοπικής εφημερίδας "Κέρκυρα σήμερα" γιά την 15χρονη ενοικίαση του 1/3 της εκτάσεως του Πλάντραφου στην ομάδα "Κερκυραϊκή Αθλητική Ένωση" θεωρώ αναγκαίο να δημοσιοποιήσω την άποψή μου.

Με έκπληξη διαβάζοντας το άρθρο διαπιστώνω ότι δεν υπήρξαν αντιδράσεις γι΄αυτή την παραχώρηση από τις διάφορες πολιτικές ομάδες του Δημοτικού Συμβουλίου.

Για την εκχώρηση της μεγαλύτερης δημοτικής έκτασης στο νησί την εποχή της άλωσης των κοινόχρηστων επιφανειών από τους επενδυταράδες που υποβαθμίζει καθημερινά την ζωή των πολιτών.

Μόνο δύο έτερα σωματεία που χρησιμοποιούν τον χώρο θορυβήθηκαν και αντέδρασαν

Γιατί εδώ και τριάντα (!!!) χρόνια είχε μπεί στα σκαριά ο στόχος αξιοποίησης της έκτασης σε "Αθλητικό-Περιβαλλοντικό Πάρκο" με την κατάθεση της πρώτης φάσης των μελετών από την τοπική αρχιτεκτονική γκρούπα "Xopoli Fraction".

Σαν ένας από τους μελετητές έθεσα υπόψη όλων των μετά Χρύσανθο διοικήσεων της Πόλης -πλην Μερόπης- τον συγκεκριμένο φάκελο, που μαζί με άλλους τέσσερεις που αφορούν έργα μεγάλης κλίμακας, μαζεύουν σκόνη στα ράφια της ΑΝΕΔΚ που ήταν ο εργοδότης μας.

Τον αρχικό ενθουσιασμό διαδεχόταν η αδιαφορία και άλλες προτεραιότητες αμφιβόλου αξίας ή ωφελείας.

Υπήρχαν δύο εναλλακτικές προτάσεις για την χωροταξική λύση που προέβλεπαν:

●Κλειστό γήπεδο όλων των αθλημάτων πλην στίβου

●Κλειστό προπονητήριο

●Κτίριο διοίκησης και υποστήριξης με επί μέρους αίθουσες

●Κτίριο περιβαλλοντικής ενημέρωσης κι εκπαίδευσης

●Πίστα mountain bike.

●Υπαίθριο θέατρο.

●2-4 ανοιχτά γήπεδα αντισφαίρισης και καλαθοσφαίρισης

●Γήπεδο 5x5 κλωτσόσφαιρου.

●Παιδική χαρά με ειδικές κατασκευές.

●Πίστα και τεχνητή λίμνη μοντελιστών

●Υπερυψωμένη σιδηροδρομική γραμμή εξερεύνησης.

●Διαμορφώσεις λόφων και αλσυλίων.

 

Ο προϋπολογισμός ανερχόταν τότε σε 700 εκατομμύρια δραχμούλες δηλ.(2.054.000 ευρά σήμερα)

 

Παράλληλα είχε κατατεθεί φάκελος με έργα αξιοποίησης των 'οχθών του ποταμού κατά μήκος τούτων με περιπατητικά μονοπάτια εξέδρες, γεφυράκια, δημιουργία προϋποθέσεων υγροβιότοπων αξιοποιώντας την υπάρχουσα άγρια βλάστηση.

Με προϋπολογισμό 180 εκατομμύρια δραχμές δηλ.(528 σημερινά χιλιαρικάκια). Βέβαια κόστη και ανάγκες έχουν αλλάξει δραματικά από τότε και χρειάζονται επικαιροποίηση.

Αναρτώ κάποια από τα σκαριφήματα της προμελέτης και πιθανόν να επανέλθω αν χρειασθεί.

Θεωρώ ηπίως βλακώδες να μην αξιοποιούνται τα υπάρχοντα-πληρωμένα από τους πολίτες - εργαλεία που στόχο έχουν να καλυτερεύσουν την ζωή τους.

Ας παραχωρηθεί το γήπεδο μέχρι να δρομολογηθούν οι όποιες εργασίες.

Δεν έχω την παραμικρή αξίωση να δουλέψω επαγγελματικά στο συγκεκριμένο έργο. Υπάρχουν στο τόπο μας νέες και νέοι συνάδελφοι με λαμπρές ιδέες και σύγχρονες γνώσεις που μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα από μας.

Χωρίς τα φώτα καθηγητάδων και "ειδικών" επιστημόνων που μα την αλήθεια έχουμε δει πολλή …προκοπή μέχρι τα τώρα από δαύτους.

ΥΓ : Μέχρι τώρα η μόνη υγιής αντίδραση που έπεσε στην αντίληψή μου ήταν από τον πάντα ανήσυχο συμπολίτη Πάολο Μελισάνο https://www.facebook.com/groups/taparaponasoustodimarxo/posts/25068706716136714

Επισημαίνω ότι ο τίτλος της κας Χ.Χ " Ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου" είναι ανακριβής χρονικά.

Οι ασκοί έχουν ανοίξει τουλάχιστον από τότε που με τρόπο αισχρό και ανέντιμο εν μέσω πανδημίας ή διοίκηση της Υδραίου χάρισε 70 τόσα στρέμματα στους αυθαίρετους κι αδίστακτους επενδυταράδες του Ikos.

Προηγήθηκαν οι παραχωρήσεις του Ερημίτη, του Αεροδρομίου της μαρίνας Μπενιτσών κ.α.

ΥΓ ΦΑΙΑΚΙΑΣ. Τα σκαριφήματα, που μας κοινοποίησε ο Δ.Λ. τα εντάξαμε σε ενιαίο λεύκωμα, που φτιάξαμε για την περίπτωση και προβάλλεται στην συνέχεια...


 

Σχόλια