Πίσω από την βιτρίνα των ‘παπαγαλακίων’ εστιάζει το ψάξιμο ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης για τα διαδραματιζόμενα στον ‘κόλπο’. Εκεί, που αποκαλύπτεται η ‘παράνοια’ μίας πρωτοφανούς καταστροφής και η αβάσταχτη αγωνία για έναν πλανήτη, που ναρκοθετείται ανεξέλεγκτα μόνον και μόνο για την υπεράσπιση των υπερκερδών των μονοπωλίων… Αυτό που ψιθύριζαν οι «συνωμοσιολόγοι», ο διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας Τζο Κεντ ήρθε με την παραίτησή του να το επιβεβαιώσει: « Δεν μπορώ με καθαρή τη συνείδησή μου να υποστηρίξω τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Ιράν. Το Ιράν δεν συνιστούσε άμεση απειλή για τη χώρα μας και είναι σαφές ότι ξεκινήσαμε αυτόν τον πόλεμο λόγω πιέσεων από το Ισραήλ και το ισχυρό αμερικανικό λόμπι του …». Κάποιοι λένε πως ο Ντόναλτ μέθυσε από την επιτυχημένη απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο, παρόλο που ο επικεφαλής του Αμερικανικού Στρατού πτέραρχος Νταν Κέιν, τον προειδοποίησε ότι μια επίθεση στο Ιράν θα μπορούσε να εξελιχθεί σε μια μακροχρόνια και δαπανηρή σύγκρουση...
Για τους γνωρίζοντες τον πρώην Δήμαρχο της πόλης και το ήθος του, καμία έκπληξη.
Για την Δημοτική Πινακοθήκη, όμως, και για τους δημότες η στιγμή είναι ιδιαίτερα ευχάριστη αφού εμπλουτίζεται η εικαστική περιουσία με ένα ζωγραφικό πίνακα υψηλής αξίας.
Πρόκειται για έργο του Γιώργου Σαμαρτζή: το τσάι της κυρίας, ελαιογραφία του 1916, προσωπική προσφορά του γιού του ζωγράφου στον πρώην Δήμαρχο το 1984.
Ευχή είναι η πράξη να βρει μιμητές ώστε η δημοτική Πινακοθήκη να συμπληρωθεί σε ικανοποιητικό βαθμό.
Εκανα το καθήκον μου απάντησε ο Γιάννης Κούρκουλος σε σχετική φιλοφρόνηση της Δημάρχου, Μερόπης Υδραίου.
Σχόλια