Αναβαθμισμένη …‘κανονικότητα’

Μέχρι τώρα έχουμε ...‘εξοικειωθεί’ σε μεθοδευμένες πράξεις βίας ενάντια σε είδη της πανίδας… Διάφορα ζωντανά πλάσματα έχουν υποστεί την ζωώδη συμπεριφορά δίποδων ανθρωποειδών… Θα έλεγε κανείς, πως τελευταία η κοινωνία μας επιδεικνύει ευφάνταστες τεχνικές βασανισμού ή εξόντωσης. Πολύ πιο εξελιγμένες από τις κλασικές φόλες. Δέσιμο σε αυτοκίνητο και τρέξιμο μέχρι το ζώο να σέρνεται, να γδέρνεται, να ματώνει, να πεθαίνει… Δέσιμο σε αγροτικό μηχάνημα, που εκτός από τα παραπάνω μπορεί να εξασφαλίσει και τον τεμαχισμό της αθώας ζωής… Πάτημα με το αυτοκίνητο και ξαναπάτημα για πιο σίγουρο αποτέλεσμα… Παστούρωμα. Δέσιμο με αλυσίδες με ξυραφάκια… Αγριο ξύλο με σιδερικά… Μπογιάτισμα... Σίγουρα μου διαφεύγουν και άλλες μορφές ευγενικής ανθρώπινης δράσης, που κοσμούν και πιστοποιούν τον πολιτισμό τους… Κλείσιμο αυτής της ενότητας με μία υπόμνηση, που την επαναλαμβάνουμε ευκαιρίας δοθείσης: οι βασανιστές και οι δολοφόνοι ζώων είναι εκπαιδευόμενοι και υποψήφιοι δολοφόνοι ανθρώπων . Η υπέρβαση τ...

23.7.2026. Αλσος του Αλκινόου: Ολο και χειρότερα…

Γνωστό σαν άλσος των φυλακών. Περιβάλλει το Παλιό γενικό Νοσοκομείο της Κέρκυρας (3ο και 4ο Γυμνάσιο σήμερα) αλλά και το πολυγωνικό κτίσμα των φυλακών… Χωρίζεται στα δύο από ένα στενό δρομάκι, που ανεβαίνει από την οδό Κύπρου…  
Το μισό λοιπόν είναι το άλσος της Ναυσικάς (προς τα σχολεία) και το άλλο της Αρήτης (προς την οδό κύπρου)

Πρόκειται για ένα αριστουργηματικό χώρο πρασίνου μέσα στο κέντρο της πόλης, που αφορά άμεσα την Γαρίτσα, την περιοχή της Βίλλα-Ρόσσα, ΠαγκρατεΪκα αλλά και ολόκληρη την πόλη της Κέρκυρας. 
Σαράντα πέντε χρόνια πριν κάναμε όνειρα με τον τότε δήμαρχο Γιάννη Κούρκουλο για μία ήπια ανάδειξή του σε χώρο ευρείας ψυχαγωγικής και πολιτιστικής χρήσης για τους Κερκυραίους… Υπήρχαν τότε ακόμη τα ίχνη μία προηγούμενης περιορισμένης παρέμβασης επί δημαρχίας Ραθ. Λειτουργούσε και παιδική χαρά δωρεά συμπολίτη…

Τότε λοιπόν κάναμε όνειρα για ένα χώρο, μέσα στον οποίο με απόλυτο σεβασμό, χωρίς τσιμέντο, με πρώτες ύλες το ξύλο και το χώμα θα μπορούσαν να διαμορφωθούν μονοπάτια περιπάτου, πάγκοι, όργανα παιδικής ψυχαγωγίας, μικρό υπαίθριο βαθμιδωτό θεατράκι με ξύλινα καθίσματα και ποιος ξέρει τι άλλο όμορφο και κατάλληλο θα μπορούσαν να προκρίνουν οι ειδικότεροι… 
Πέρασαν 45 χρόνια. Το άλσος είναι απλά αχούρι και σκουπιδότοπος. Φροντίζει όσο μπορεί η φύση να καλύπτει τις ασχήμιες της ανθρώπινης δράσης και αδιαφορίας… Οσο μπορεί… 
Πάντως τώρα τα πράγματα είναι αισιόδοξα… Στο αίτημα των κατοίκων απλά για κάθαρση και πυροπροστασία του χώρου η δημοτική αρχή ανταποκρίθηκε θετικά, δίνοντας την σχετική υπόσχεση…  
Ενώνουμε την οργή μας με τους κατοίκους, που προβάλλουν και το φυσικό δικαίωμα στην ανάπλαση του χώρου… 

Σκεφτείτε πώς θα μπορούσε να διαμορφωθεί ο ευρύτερος χώρος αν υλοποιούνταν η εδώ και πολλά χρόνια υπόσχεση για μεταφορά των φυλακών και δημιουργία στο υπάρχον κτίσμα ενός χώρου μνήμης και πολιτισμού...

Χωρίς να αισιοδοξούμε, βέβαια…


🎙️ ΦΑΙΑΚΙΑ PODCAST
🎙️ ΦΑΙΑΚΙΑ PODCAST
Τώρα ακούγεται: -
00:00 00:00
🔊
🎤 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
📖 ΚΕΙΜΕΝΑ
PODCAST
📻 ΡΑΔIO ΦΑΙΑΚΙΑ
ΡΑΔΙΟ ΦΑΙΑΚΙΑ - ON AIR STUDIO
Τώρα παίζει: -
00:00 00:00
🔀
🔊
Τραγούδια του κόσμου
Ελληνικά τραγούδια
PLAYLIST

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων