Επειδή το κείμενο αναφέρεται σε ένα χρόνιο πρόβλημα της πόλης, άρρηκτα δεμένο με το σύνολο του κυκλοφοριακού στον ευρύτερο οικιστικό ιστό και επειδή με το κείμενο συμφωνούμε λέξη προς λέξη θεωρήσαμε φρόνιμη την φιλοξενία του και στην ΦΑΙΑΚΙΑ, στην σελίδα ΚΕΡΚΥΡΑ.
Η συζήτηση για τον περιορισμό των βαρέων οχημάτων στα Μουράγια είχε ανοίξει πριν από δέκα χρόνια, αλλά δεν συνοδεύτηκε από αποφάσεις. Σήμερα, με τη ΔΕΥΑΚ να συνδέει τις βλάβες του αποχετευτικού αγωγού με τη βαριά κυκλοφορία και με τις μεγάλες παρεμβάσεις στο λιμάνι να βρίσκονται προ των πυλών, η Κέρκυρα καλείται να επανασχεδιάσει τις βασικές οδικές αρτηρίες της.
Η συζήτηση για την απαγόρευση ή τον δραστικό περιορισμό της διέλευσης βαρέων οχημάτων από τα Μουράγια δεν είναι καινούργια. Κρατά τουλάχιστον μια δεκαετία.
Στις αρχές της δημαρχιακής θητείας του Κώστα Νικολούζου είχε τεθεί το ζήτημα της προστασίας της συγκεκριμένης διαδρομής.
Τότε το επιχείρημα αφορούσε κυρίως την προστασία των ενετικών οχυρώσεων και του ιστορικού παραλιακού μετώπου. Η ιδέα να αποκλειστούν ή να περιοριστούν τα βαρέα οχήματα συνάντησε έντονες αντιδράσεις. Εκπρόσωποι του κατασκευαστικού κλάδου υποστήριζαν ότι οι φόβοι για ζημιές στις οχυρώσεις ήταν υπερβολικοί, αποδίδοντας τις σχετικές προειδοποιήσεις ακόμη και σε «φαντασιώσεις».
Δέκα χρόνια αργότερα, η πραγματικότητα διαψεύδει εκείνη τη βεβαιότητα. Όχι κατ' ανάγκην επειδή αποδείχθηκε ότι κινδυνεύουν τα τείχη, αλλά επειδή αποδεικνύεται ότι η βαριά κυκλοφορία προκαλεί σοβαρές επιπτώσεις στις υπόγειες υποδομές. Η ίδια η ΔΕΥΑΚ συνδέει τα επαναλαμβανόμενα προβλήματα του αποχετευτικού αγωγού με την καταπόνηση που προκαλεί η συνεχής διέλευση βαρέων οχημάτων.
Το δυσάρεστο είναι ότι μέσα σε αυτά τα δέκα χρόνια δεν φαίνεται να έγινε η απαραίτητη προετοιμασία. Δεν σχεδιάστηκαν εναλλακτικές διαδρομές για τα φορτηγά. Δεν επικαιροποιήθηκε η κυκλοφοριακή μελέτη της πόλης. Δεν εξετάστηκε πώς θα λειτουργήσει η Κέρκυρα όταν θα ξεκινούσαν τα μεγάλα έργα στο λιμάνι ή όταν νέες τουριστικές υποδομές θα αύξαναν ακόμη περισσότερο τις κυκλοφοριακές απαιτήσεις.
Σήμερα όλα αυτά συμπίπτουν χρονικά. Το εργοτάξιο της Lamda στο μεγάλο λιμάνι, η μελλοντική λειτουργία καταφυγίου τουριστικών σκαφών στη Σπηλιά, η ανάγκη προστασίας του αποχετευτικού δικτύου και η πιθανή απαγόρευση της διέλευσης βαρέων οχημάτων από τα Μουράγια δημιουργούν ένα εντελώς νέο σκηνικό.
Και το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην κυκλοφορία μέσα στην πόλη. Τα Μουράγια αποτελούν μία από τις δύο βασικές εξόδους της Κέρκυρας προς τον βόρειο τομέα του νησιού. Η άλλη είναι μέσω Σολάρι. Αν η πρώτη πάψει να εξυπηρετεί σημαντικό μέρος της κυκλοφορίας, το βάρος θα μεταφερθεί εξ ολοκλήρου στη δεύτερη. Στη δεύτερη που από εθνικός δρόμος μεταβλήθηκε σε μια ακόμα αγορά της πόλης.
Δεν αρκεί, λοιπόν, μια νέα απαγόρευση. Απαιτείται μια νέα κυκλοφοριακή στρατηγική για ολόκληρη την πόλη και το πολεοδομικό της συγκρότημα.
