Αρκεί έστω και μία σύντομη ματιά το βιογραφικό
σημείωμα του Θανάση για να πείσει, πως ο Ρετζής δεν ήταν απλά ένας σκηνοθέτης…
Ισως δεν θέλησε καν να είναι… Προτίμησε να στοχάζεται πάνω σε κεφαλαιώδη
ζητήματα μορφής και αλληλεξάρτησής τους με άλλους τομείς των εικαστικών τεχνών
αλλά και της ποίησης.
Τρείς ταινίες του, το «Μαύρο-Άσπρο» (1973), το
«Corpus» (1979) και ο «Ηλεκτρικός Άγγελος» (1981) εκθέτουν του προβληματισμούς
του.
Αιρετικός και ‘πρόξενος συγκρούσεων’ ο Θανάσης Ρετζής
πρωταγωνίστησε στην δημιουργία του Κέντρου Πειραματικού Κινηματογράφου και του
αντιφεστιβάλ κινηματογράφου ενώ ήταν ιδιαίτερα ενεργός συνδικαλιστικά και
πολιτικά.
Γνώστης και ‘μύστης’ του φωτός και του ρόλου του στην
σκέψη και τη ζωή ο Θανάσης μαζί με τον Ιάνη Ξενάκη έστησαν στον Πολύτοπο των Μυκηνών
ένα οπτικο-ακουστικό δημιούργημα στηριγμένο σε ήχους, φωτισμούς και αρχαίες
αναφορές…
Ο κινηματογράφος, η τέχνη, η διανόηση χάνουν έναν σταθερό εργάτη και δημιουργό.
