Τον
γνωρίσαμε στους πρώτους αγώνες της ΕΙΝΑΠ στην αρχή της μεταπολίτευσης, με
αίτημα τις ριζικές αλλαγές στο σύστημα υγείας σε όφελος των εργαζόμενων και
κυρίως του ελληνικού λαού.
Σταθερά
μαχητικός, διεκδικητικός, ασυμβίβαστος ασχολήθηκε με την ψυχιατρική, την οποία
και υπηρέτησε στην πιο ανθρωπιστική της διάσταση, πολεμώντας κάθε είδους δυσμενείς
διακρίσεις σε βάρος των δικαιωμάτων των ψυχασθενών. Επηρεασμένος από τον ‘πατέρα’
της αποασυλοποίησης Φράνο Μπαζάλια υπερασπίστηκε με κάθε δυνατό τρόπο τις θεμελιώδεις
αρχές της εναλλακτικής ψυχιατρικής. Πλούσιο το έργο του σε κείμενα, βιβλία,
παρουσία και δράση όπου το κίνημα τον καλούσε…
Λέρος, Δρομοκαΐτειο, Δαφνί μαρτυρούν για τους συνεπείς αγώνες του ενάντια στην ασυλοποίηση.
Τον
αποχαιρετάμε με πολύ σεβασμό και μεγάλη εκτίμηση.
