Μας αποχαιρέτησε χθες ένας έντιμος καλόβουλος σύγχρονος Δον Κιχώτης μιας άλλης εποχής, που έζησε και αγωνίστηκε σε μια ανέντιμη κοινωνία σημερινής δήθεν πολιτισμένης εποχής…
Τότε στους αγώνες του και στην αγωνία του για ένα καλύτερο κόσμο ήταν συνήθως αντικείμενο χλευασμού και γέλιου…
Και φαινόταν αυτός γελοίος για να νιώθουμε σοβαροί εμείς…
Μας χάρισε αγωνιστικότητα , αθωότητα, παιδικότητα και γέλια…
Μόνος του ο Δον Κιχώτης-Βασίλης Λεβέντης ήταν πάντα έτοιμος να επιτεθεί στους κακούς ανεμόμυλους στους «αρκουδέηδες» που σήμερα γράφουν όμορφα λόγια για αυτόν που δεν υπάρχει πια…
Με μια σπάνια ευγένεια και αγνότητα μαζί με το απύθμενο πάθος του και τις απίθανες βρισιές του, μας έδινε τροφή για σκέψεις…
Καλό σου ταξίδι στα άστρα και στα όνειρα σου καλέ μας Βασίλη Λεβέντη!
Εκεί στα άστρα , ελπίζουμε να συγχωρήσεις την γελοία σοβαροφάνεια μας…
Στέφανος Πάντος
