Παρεμπιπτόντως…

Εικόνες πολέμου καταθέτει στο κείμενό του ο φίλτατος Νίκος Μητσιάλης . Θυμίζει χρόνους παρατεταμένης βαρβαρότητας αλλά και στιγμές ανθρώπινης ανάτασης.  Πίσω από την βία, τους σκοτωμούς και τις γενοκτονίες, η ανθρωπότητα κάνει ψυχρά και ψύχραιμα τα βήματα της ελπίδας, που διακρίνει και επισημαίνει ο Νίκος.   Μ ια διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε την περασμένη Δευτέρα από ομάδες βετεράνων που κατέλαβαν το κτίριο Cannon Office της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, απαιτώντας τον τερματισμό του παράνομου πολέμου που επιβλήθηκε από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν και κρατώντας κόκκινες τουλίπες στη μνήμη των 3.500 Ιρανών αμάχων που δολοφονήθηκαν στις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις. Επίσης απέτισαν φόρο τιμής και στους Αμερικανούς στρατιώτες που σκοτώθηκαν στη σύγκρουση. Σε μικρή απόσταση από το Cannon Office βρίσκεται και ο Νότιος Κήπος του Λευκού Οίκου, εκεί όπου υπογράφηκαν οι «Συμφωνίες του Αβραάμ». Αυτά στις 15 Σεπτεμβρίου 2020 όταν ο Τραμπ φιλοξένησε τον  Νετανιάχο...

6.3.2026. Αντίο στον Χρήστο Βαλαβανίδη


Πόσες και πόσες στιγμές απίστευτα χορταστικού, τρανταχτού γέλιου δεν μας χάρισε… Αριστος ακροβάτης ανάμεσα στο κωμικό και το γελοίο, ισορροπούσε θαυμάσια με την χαρακτηριστική του περσόνα πάντα κατατεθιμένη στις μνήμες μας.

Ο ‘επικεφαλής του Α2’ στο ‘λούφα και παραλλαγή’ και ο ‘Κώστας Χατζηγιώργης’ στους ‘αυθαίρετους’ θα αρκούσαν για να επιβεβαιώσουν του λόγου το αληθές.

Υπάρχει μία πλούσια θεατρική, τηλεοπτική και κινηματογραφική καριέρα, λαμπρή παρακαταθήκη για να τον κατατάξει στους μεγάλους του είδους…

Σημαντική η παρουσία του στον χώρο της ποίησης με την έκδοση τριών συλλογών (εκδόσεις Καστανιώτη) ενώ ποιήματά του υπάρχουν σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες…

Τον αποχαιρετάμε με την σιγουριά, πως θα μας λείψουν το χρώμα της φωνής του, το σπινθηροβόλο πνεύμα του, το πάντοτε αστείο προσωπείο της ιλαρότητας ή της αυστηρότητας, που τα χειριζόνταν εξαιρετικά…

Χαίρε Χρήστο… 

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων