Τα drones ...αποκαλύπτουν

Η επίθεση με drones εναντίον της Βρετανικής βάσης στην Κύπρο αποδείχθηκε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να ξεδιπλωθούν πολιτικές και να αποκαλυφθούν σοβαρές ανεπάρκειες…  Η οποιαδήποτε απειλή κατά της εδαφικής ακεραιότητας της Κύπρου απαιτεί σταθερότητα εξωτερικής πολιτικής, που μάλλον απουσιάζει από την ατζέντα της εθνικής στρατηγικής… Από ποια βάση πρέπει να ξεκινάμε: η Κύπρος είναι ενιαίο ανεξάρτητο κράτος, μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης από την 1 η Μάη του 2004… Ένα μεγάλο μέρος του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας κατέχεται από Τουρκικά στρατεύματα επί μία 50ετία και βάλε… Το κατεχόμενο μάλιστα τμήμα έχει ανακηρύξει την αναγωγή του σε κρατική οντότητα (Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου)… Ολες οι ενέργειες της Τουρκίας από την επομένη της εισβολής, που την ‘νομιμοποίησε’ το προδοτικό και κατευθυνόμενο από ΝΑΤΟ και ΗΠΑ πραξικόπημα της χούντας κατατείνουν συστηματικά προς μία κατεύθυνση: την ναρκοθέτηση κάθε προσπάθειας αποκατάστασης της εδαφικής ενότητας και ακεραιότητας του Κυπρ...

21.11.2025. Η Ορνέλλα Βανόνι δεν θα είναι πια μαζί μας


‘Εφυγε μία σπουδαία Ιταλίδα δημιουργός με διεθνή καριέρα και αναγνώριση και με απίστευτα πολυετή καλλιτεχνική παρουσία. 
Αρχισε σαν ηθοποιός το 1956 στο περίφημο ‘μικρό θέατρο του Μιλάνου’ με δάσκαλο τον επίσης διάσημο για την ποιοτική δουλειά του στο Θέατρο, Τζιόρτζιο Στρέλερ.

Στο τραγούδι ξεκίνησε παράλληλα παρουσιάζοντας πολλά τραγούδια με αναφορά στον υπόκοσμο του Μιλάνου τραγουδισμένα σε Μιλανέζικη διάλεκτο… Αυτή την περίοδο την ονόμασαν: η τραγουδίστρια του υπόκοσμου.

Γρήγορα ήλθε η ευρύτερη αναγνώρισή της με την εκτέλεση έργων του Gino Paoli, που την καθιέρωσαν. Πασίγνωστα το ‘senza fine’ (1963) και το ‘Che cosa c'è’ (1965), που ο συνθέτης έγραψε ειδικά γι’ αυτήν.

Ακολούθησαν τα χρόνια του San Remo, που υπήρξαν θριαμβευτικά γι’ αυτήν. Εκεί παρουσίασε τα: "Abbracciami forte" (1965), "Io ti darò di più" (1966), "La musica è finita" (1967), "Casa Bianca" (1968), και "Eternità" (1970).

Παράλληλα, στην ίδια δεκαετία του 60 τραγούδησε τις μεγάλες της επιτυχίες: "Una ragione di più", "Un'ora sola ti vorrei", "L'appuntamento".

Στα χρόνια που ακολούθησαν η Ορνέλλα συνεργάστηκε με αξιολογότατους ποιητές και συνθέτες. Ξεχωρίζουμε ανάμεσά τους τους Vinicius de Moraes και Toquinho στο άλμπουμ ‘La voglia, la pazzia, l'incoscienza, l'allegria’. Επανήλθε και στο San Remo και το 2004 παρουσίασε ένα άλμπουμ σε ντουέτα της με τον Gino Paoli τιμώντας τα 70 γενέθλιά της. Τον Ιούνιο του 2025 έλαβε την διάκριση του επίτιμου διδάκτορα για την κουλτούρα της και την συμβολή της στην μουσική. Εφυγε στα 91 της χρόνια. 
Την αποχαιρετάμε σε ένα ντουέτο με τον μαέστρο και μέντορά της Bruno Lauzzi στο κλασσικό πιά: Senza fine (χωρίς τέλος). 


Σχόλια