‘Ο Θεός μιλάει σήμερα’!!!

Και Ισπανικά ή λατινοαμερικάνικα: Dios habla hoy … Τί είναι αυτό; Αρχικά, αυτός είναι ο τίτλος μίας Ισπανικής μετάφρασης της Βίβλου σε γλώσσα καθομιλούμενη για να είναι κατανοητή από το Ισπανόφωνο κοινό της εκκλησίας. Η μετάφραση αυτή υπήρξε έργο παγκόσμιας συνεργασίας διαφορετικών εκκλησιών, που συμμερίστηκαν την ανάγκη της εκλαΐκευσης της Βίβλου. Ταυτόχρονα η επιλογή του τίτλου έγινε ώστε να θυμίζει πως ο Θεός είναι κοντά στους ανθρώπους μέσα στην ίδια της καθημερινότητα. Τον τίτλο αυτό έχει επιλέξει μία εκκλησιαστική οργάνωση στην Μινεσότα, που έχει τάξει σαν έργο της την διάδοση των μηνυμάτων της στους πιστούς, που την ακολουθούν… Η πραγματικότητα, όμως στις ΗΠΑ είναι πολύ ρευστή και μπορεί να υποχρεώσει άτομα και ομάδες σε απίθανες προσαρμογές…  Ένα από τα κυρίαρχα ζητήματα της εποχής Τραμπ είναι το καθημερινό άγριο κυνηγητό μεταναστών χωρίς χαρτιά και η βίαιη εκδίωξή τους από την χώρα, αδιαφορώντας απόλυτα για τις συνθήκες οικογενειακής δομής… Ετσι, η περιβόητη στ...

21.11.2025. Η Ορνέλλα Βανόνι δεν θα είναι πια μαζί μας


‘Εφυγε μία σπουδαία Ιταλίδα δημιουργός με διεθνή καριέρα και αναγνώριση και με απίστευτα πολυετή καλλιτεχνική παρουσία. 
Αρχισε σαν ηθοποιός το 1956 στο περίφημο ‘μικρό θέατρο του Μιλάνου’ με δάσκαλο τον επίσης διάσημο για την ποιοτική δουλειά του στο Θέατρο, Τζιόρτζιο Στρέλερ.

Στο τραγούδι ξεκίνησε παράλληλα παρουσιάζοντας πολλά τραγούδια με αναφορά στον υπόκοσμο του Μιλάνου τραγουδισμένα σε Μιλανέζικη διάλεκτο… Αυτή την περίοδο την ονόμασαν: η τραγουδίστρια του υπόκοσμου.

Γρήγορα ήλθε η ευρύτερη αναγνώρισή της με την εκτέλεση έργων του Gino Paoli, που την καθιέρωσαν. Πασίγνωστα το ‘senza fine’ (1963) και το ‘Che cosa c'è’ (1965), που ο συνθέτης έγραψε ειδικά γι’ αυτήν.

Ακολούθησαν τα χρόνια του San Remo, που υπήρξαν θριαμβευτικά γι’ αυτήν. Εκεί παρουσίασε τα: "Abbracciami forte" (1965), "Io ti darò di più" (1966), "La musica è finita" (1967), "Casa Bianca" (1968), και "Eternità" (1970).

Παράλληλα, στην ίδια δεκαετία του 60 τραγούδησε τις μεγάλες της επιτυχίες: "Una ragione di più", "Un'ora sola ti vorrei", "L'appuntamento".

Στα χρόνια που ακολούθησαν η Ορνέλλα συνεργάστηκε με αξιολογότατους ποιητές και συνθέτες. Ξεχωρίζουμε ανάμεσά τους τους Vinicius de Moraes και Toquinho στο άλμπουμ ‘La voglia, la pazzia, l'incoscienza, l'allegria’. Επανήλθε και στο San Remo και το 2004 παρουσίασε ένα άλμπουμ σε ντουέτα της με τον Gino Paoli τιμώντας τα 70 γενέθλιά της. Τον Ιούνιο του 2025 έλαβε την διάκριση του επίτιμου διδάκτορα για την κουλτούρα της και την συμβολή της στην μουσική. Εφυγε στα 91 της χρόνια. 
Την αποχαιρετάμε σε ένα ντουέτο με τον μαέστρο και μέντορά της Bruno Lauzzi στο κλασσικό πιά: Senza fine (χωρίς τέλος). 


Σχόλια