Στην άλλη ακτή του Ατλαντικού ο Σπύρος Μονόπωλης καταθέτει τον αποχαιρεστήριο λόγο του στον Γιώργο Ρούση, που μόλις χάσαμε.
Δύο ποιήματα, το πρώτο άμεσα αφιερωμένο και το δεύτερο έμμεσα, σκαλίζουν μνήμες, θυμίζουν στιγμές και αναπολούν αξίες διαχρονικές.
