Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Εκείνο, που δυσκολευόμαστε να εκφράσουμε, να αποδώσουμε, να περιγράψουμε είναι ο ολοφυρμός των παιδιών. Των παιδιών που βρίσκονται μέσα στην καρδιά του ολέθρου…
Εδώ μπορεί μόνον ο λόγος του ποιητή να μιλήσει για να γιατρέψει την πληγή και να καταλαγιάσει την οργή…
Φτιάξαμε αυτό το σύντομο αφιέρωμα στα παιδιά επιλέγοντας ποιήματα του φίλτατου Σπύρου Μονόπωλη. Το πνεύμα, που διαπνέει το έργο του το γνωρίζουν καλά οι φίλοι της ΦΑΙΑΚΙΑΣ από προηγούμενες παρουσιάσεις έργων του…
Και αυτή τη φορά, όπως και τις προηγούμενες αξίζει τον κόπο… Και μάλιστα για έναν λόγο παραπάνω.