Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Το είδαμε σε τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων και το χαρήκαμε σαν ένα από τα πιο ελπιδοφόρα μηνύματα της νέας χρονιάς: Ο Δήμος Νιγρίτας έχει εγκασταστήσει δημοτικό φωτισμό, που εξασφαλίζει ολοκληρωτικά την τροφοδοσία του από συνοδευτικούς ηλεκτρογενητικούς πίνακες (πάνελς). Το σύστημα λειτουργεί ήδη ενώ ο δήμος, όπως με σαφήνεια δήλωσε η Δήμαρχος της πόλης Αγγελική Μήκα, μελετάει την εγκατάσταση φωτοβολταϊκού συστήματος για τον αυτάρκη εναλλακτικό φωτισμό της κεντρικής πλατείας της πόλης!!!Παράδειγμα για μίμηση με όλη την σημασία του όρου ο μικρός Δήμος των Σερρών, που αποδεκινύει στην πράξη, ότι δεν καταλαβαίνει από ...επαρχιώτικη μιζέρια. Ας το σκεφτούν λοιπόν πολλοί φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης αφού η κεντρική κυβερνητική μηχανή βρίκσεται ακόμη σε φάση μελέτης, υποσχέσεων και ... γενικώς...