Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Μέσα σε μία 20ετία τα δίδακτρα ανώτατων σπουδών στην Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας έχουν αυξηθεί κατά 25 φορές... Δωρεάν μέχρι το 1980 έχει φτάσει σήμερα το μέσο κόστος διδάκτρων γύρω στις 4660 ευρώ. Οι ανισότητες ευκαιριών και δυνατοτήτων προφανείς σε οικονομικό επίπεδο αλλά όχι μόνον... Η μαζική μετανάστευση σε μεγάλες πόλεις -λόγω εκβιομηχάνισης- δημιουργεί ένα μεγάλο νεανικό κοινό υποψηφίων φοιτητών, που έχουν μειωμένες πιθανότητες εισαγωγής στα δημόσια Πανεπιστήμια λόγω μη εντοπιότητας.Την ίδια ώρα, που το μέσο επίπεδο αμοιβών ανά Κινέζο είναι λιγότερο από το μισό του παραπάνω...Την ίδια ώρα, που στην Κίνα οι εκατομμυριούχοι (δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει αυτή η κατηγοριοποίηση) ξεπερνούν τα 100 εκατομμύρια... Την ίδια ώρα, που στην Δύση (Ευρώπη και ΗΠΑ) ο αγώνας φοιτητών και εκπαιδευτικών κλιμακώνεται στην κατεύθυνση της υπεράσπισης και διεύρυνσης της δωρεάν Παιδείας... Οι υπομνήσεις αυτές αρκούν, τα σχόλια περιττεύουν...