Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Η έξωση των Ρομά από τον καταυλισμό της Μεσογείων, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση, συνεννόηση και -κυρίως- εξασφάλιση καλύτερης βιώσιμης λύσης, που μεταξύ των άλλων θα φρέναρε και διάφορα παρατράγουδα, δεν μας εξέπληξε καταρχήν, γιατί η μέχρι τώρα πολιτική του Ελληνικού κράτους προς τους Ρομά διακρίνεται μόνον από αιφνιδιαστικές, αστυνομικού χαρακτήρα παρεμβάσεις...Αυτά συνέβαιναν και τα κολά χρόνια... Πόσο μάλλον τώρα, που η κοινωνική μέριμνα έχει βυθιστεί στα τάρταρα...
Εκείνο, που κάπως μας εξέπληξε (μήπως, όμως δεν έπρεπε...) ήταν η δήλωση της κ. Βούλτεψη- κυβερνητική εκπροσώπου, πως πλάι στον καταυλισμό των Ρομά "ζουν και άνθρωποι".
Είναι φανερό, ότι η κ. εκπρόσωπος θα έχει προχωρήσει τις οντολογικές της μελέτες πολύ βαθειά και η δήλωσή της θα πρέπει να εκληφθεί μέρος επιστημονικής ανακοίνωσης, που θα μας τονίσει την οντολογική διαφορετικότητα ανθρώπων και Ρομά...
Είναι περιττό να σας πω πως κάποιοι άλλοι μαιανδροφόροι πανηγυρίζουν για την προσέγγιση της κ. εκπροσώπου (που ως εκπρόσωπος εκφράζει το πνεύμα όλης της κυβέρνησης) φωνάζοντας ρυθμικά το σύνθημα: ο αγώνας τώρα δικαιώνεται...