Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
... Μοράλες και η θριαμβευτική επανεκλογή του -πριν από μία εβδομάδα- για 3η συνεχή θητεία στο προεδρικό αξίωμα της Βολιβίας... Και με ποσοστό 60%, που ξεπέρασε και τις πιο αισιόδοξες για τον Εβο δημοσκοπήσεις, ενώ ο αγαπημένος των "φίλων του λαού" στις ΗΠΑ Σάμιουελ Ντόρια Μεντίνα μόλις άγγιξε το 24%.
«Αυτή η νίκη αποτελεί έναν θρίαμβο για τους αντι-ιμπεριαλιστές και τους
αντι-αποικιοκράτες», είπε ο Μοράλες από το μπαλκόνι του προεδρικού μεγάρου στους
χιλιάδες υποστηρικτές του που είχαν συγκεντρωθεί για να γιορτάσουν τη
νίκη.
Σε μία χώρα που οι ριζοσπαστικές, σοσιαλιστικού χαρακτήρα αλλαγές κερδίζουν καθημερινά έδαφος ενώ η Βολιβιανή οικονομία ανθίζει...
Και τα φιλελεύθερα, αντικεμενικά και πάντοτε ενημερωτικά ΜΜΕ;;;
Επειδή ζούμε εδώ μπορούμε να είμαστε οι καταλληλότεροι μάρτυρες της βαριάς σιωπής, που σκέπασε την επιτυχία του ...μισητού Εβο. Δύο γραμμές στα ψιλά και πολύ του... Θλίψη και πόνος από τον θρίαμβο του χαμογελαστού Ινδιάνου με την κάπα του...
Δεν πειράζει... Γελάει ο λαός της Βολιβίας και οι λαοί όλου του κόσμου... Σε δύσκολες εποχές σαν κι' αυτές που περνάμε, μας χρειάζονται τέτοια μηνύματα αισιοδοξίας...