Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Μας ρωτά πικρά ο φίλτατος ΠΑΠ.
Τι περιμένουν;;;
Τι περιμένουν;;;
Εάν γνωρίζετε βέβαια την Γαλλικήν, συγχωρέστε με διότι δεν έχουν νόημα οι ερωτήσεις, δεδομένου ότι θα αντιληφθείτε αμέσως περί τίνος πρόκειται, ειδάλλως:
Τι να περιμένουν άραγε ;
Να δουν έναν αγώνα του Θρύλου ;
Να βγάλουν εισιτήριο ;
Να επιβιβαστούν σε κάποιο μεταφορικό μέσο ;
Να παρακολουθήσουν ένα θέαμα ;
Να πάρουν το καινούργιο i - phone;
Να κάνουν κάποια τραπεζική συναλλαγή ;
Να πάρουν βίζα σαν μετανάστες ;
Φανταστείτε ότι θέλετε .......
Απλά περιμένουν να βρουν δουλειά !!!
Άδικα όμως γιατί πιο γρήγορα θα σταματήσουν οι πολιτικές της λιτότητας παρά θα βρουν δουλειά, αρκεί όμως να μην περιμένουν στην ουρά γι αυτό, αλλά να δράσουν όλοι μαζί !