Και κατά κόσμον Τάσος Κωσταμπάρης προλογίζοντας την είδηση της παρουσίας στα μαρτυρικά Καλάβρυτα της Κόκκινης Σημαίας, που καρφώθηκε στη καρδιά του θηρίου στο Ράϊχσταγκ από τα χέρια του Σοβιετικού επιλοχία Γιεγκόρωφ στο όνομα της ανθρωπότητας και της ανθρωποσύνης...
Είναι προφανές, ότι μας παραπέμπει σε ριζική αναθεώρηση ιστορικών εκτιμήσεων, που μέχρι τώρα θεωρούσαμε δεδομένες.... Π.χ. πως ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος που ασφαλώς γεννήθηκε μέσα από ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις έγινε με την παρουσία και τον τιτάνιο αγώνα των λαών -και πρώτα απόλα του Σοβιετικού λαού- μεγάλος πατριωτικός, αντιφασιστικός, απελευθερωτικός πόλεμος... Ετσι νομίζαμε μέχρι τώρα...Και γιαυτό θεωρούσαμε υπέρτατης σημασίας και πρωτοποριακή πατριωτική πράξη (πριν ξεσπάσει το μέτωπο στην Σοβιετική Ενωση) το μνημειώδες γράμμα του Νίκου Ζαχαριάδη από το κάτεργο της Κέρκυρας ως πρόσκληση συμμετοχής στον πατριωτικό-αντιφασιστικό αγώνα.... Ετσι νομίζαμε αλλά ο ποιητής μας παραπέμπει σε σύγχρονες ..."αναθεωρήσεις" (κακή λέξη, φτου κακά...) της ιστορίας... Δέστε τι γράφει...
΄΄Ιμπεριαλιστικα΄΄
σφυροδρεπανα επνιξαν το λιμανι της Πατρας και κατελαβαν τα Καλαβρυτα. Σε ενα μηνα περιπου θα κατακλυσουν αλλη μια
φορα την Κοκκινη πλατεια της Μοσχας, για να τιμησουν,περα απο τα 70χρονα της νικης κατα του φασισμου,τον ενα χρονο
από την ΄΄ιμπεριαλιστικη΄΄καταληψη και αρπαγή της (Ρωσικης) Κριμαιας, από τους
Ουκρανονατοικούς δημοκρατες.
Και πούσαι ακόμα προσθέτουμε ως ΦΑΙΑΚΙΑ πριν παραθέσουμε την ίδια την είδηση!!!
Την ιστορική σημαία του Κόκκινου Στρατού που
υψώθηκε στις 30 Απριλίου του 1945 πάνω από τον κεντρικό Τρούλο του Ράιχσταγκ
(καγκελαρία της Γερμανίας) στο Βερολίνο και σηματοδότησε την νίκη απέναντι στο
Ναζισμό, έφεραν μαζί τους οι Ρώσοι ναύτες και ύψωσαν στα Καλάβρυτα μπροστά στο
μνημείο του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος.
Ηταν 30 Απριλίου του 1945 και ώρα 21.50 όταν ο
επιλοχίας Μ. Α. Φ. Γιεγκόροφ και ο λοχίας Μ. Β. Καντάρια του σοβιετικού στρατού
έστησαν την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, τη Σημαία της Νίκης, πάνω από τον
κεντρικό Τρούλο του Ράιχσταγκ. Αμέσως μετά, ο διοικητής της 3ης στρατιάς κρούσης
στρατηγός Β. Ι. Κουζνετσόφ, που παρακολουθούσε προσωπικά την ιστορική μάχη
κατάληψης του Ράιχσταγκ, πήρε στο τηλέφωνο το κέντρο διοίκησης και ανακοίνωσε
στο στρατάρχη Ζούκοφ: «Στο Ράιχσταγκ κυματίζει η κόκκινη σημαία! Ζήτω, σύντροφε
στρατάρχη!»
Παρόλο που δεν είχαν τελειώσει οι μάχες και τα
ναζιστικά στρατεύματα συνέχιζαν να αμύνονται μέσα στο Βερολίνο, το γεγονός είχε
ξεχωριστή σημασία.
Ηταν πια φανερό πως ο πόλεμος στην Ευρώπη από
στιγμή σε στιγμή τελείωνε οριστικά.
