POWER TO THE PEOPLE

Το άρθρο του οικονομολόγου Δημήτρη Καρούσου, απαντάει σε πολλά ερωτήματα της πολιτικο-οικονομικής πραγματικότητας και διαφωτίζει πλευρές, που πρέπει να γίνουν ευρύτατα γνωστές. Παραθέτουμε

Η άγνωστη δύναμη που κατέχετε και δεν το ξέρετε...

Γράφω αυτές τις γραμμές με σκοπό να βοηθήσω και ΟΧΙ να επηρεάσω. Δέχομαι αρκετά μηνύματα και τηλεφωνήματα και η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος, ενώ διψάει για ενημέρωση, οι πηγές σπανίζουν. Και είναι το δεύτερο λάθος που εντοπίζω στην κυβέρνηση, δεν ενημερώνει σωστά.
Λόγω της ιδιότητας μου, λοιπόν, και επειδή δεν μπορώ να απαντώ στον καθένα ξεχωριστά γράφω κάποια πράγματα που μάλλον δεν θα βρείτε πουθενά...
Σας λένε τα κανάλια ότι το χρηματιστήριο της Αμερικής έπεσε περίπου 2,20% στις 29/06/2015 που γράφω αυτές τις γραμμές ενώ το χρηματιστήριο της της Γερμανίας έπεσε 4,56 %. Άχρηστη πληροφορία. Τι σημαίνει για τον Μέσο Έλληνα; Τίποτα!
Εάν, όμως, σας έλεγαν ότι οι Γερμανοί επενδυτές στις 29/06/2015 έχασαν 80 δισεκατομμύρια ευρώ επειδή το χρηματιστήριο της Γερμανίας έπεσε 4,56 % και οι Αμερικανοί επενδυτές έχασαν 60 δισεκατομμύρια $ επειδή το χρηματιστήριό τους έπεσε περίπου 2,20%, είναι διαφορετικό...
Τότε ο μέσος Έλληνας θα μπορούσε να σκεφτεί:  Αν με μία μόνο συζήτηση για δημοψήφισμα χάνουν τόσα χρήματα σε μια μόνο ημέρα τότε πόσα θα χάσουν σε 10 μέρες συζήτησης; Ένα τρις ίσως; Και αν από τη συζήτηση περάσουμε στην πραγματικότητα και τελικά γίνει Grexit πόσα θα χάσουν;
Θα δώσω ένα τρανταχτό παράδειγμα: Η Deutsche Bank έχει επενδύσει σε παράγωγα ( επενδύσεις με ρίσκο) 54 τρις ευρώ, 20 φορές δηλαδή το Γερμανικό ΑΕΠ. Χωρίς να γνωρίζετε οικονομικά το πρώτο πράγμα που πρεπει να σκεφτείτε διαβάζοντας τον τίτλο του άρθρου είναι ότι κάτι δεν πάει καλά εδώ.
Το ΑΕΠ είναι ό,τι παράγει μια χώρα - προϊόντα και υπηρεσίες - εκφρασμένο σε χρήμα. Πώς γίνεται μια και μόνη τράπεζα, ακόμα και αν όλοι οι Γερμανοί πολίτες έτρεξαν και κατάθεσαν όλο το ΑΕΠ στη συγκεκριμένη τράπεζα, δεν πήγαν πουθενά άλλου, δεν ξόδεψαν τίποτα, δεν έφαγαν, δεν ντύθηκαν... δεν, δεν, δεν... απλά πήγαν και το κατάθεσαν.
Αυτό μας κάνει μία φορά όσο είναι το ΑΕΠ, δηλ. 2,74 τρις. Οι υπόλοιπες 19 φορές του ΑΕΠ,  δηλαδή τα υπόλοιπα 52 τρις που τα βρήκε η τράπεζα και τα επένδυσε;
Τα πήρε δανεικά φυσικά (ναι και οι τράπεζες δανείζονται). Φανταστείτε, τώρα, αυτές οι επενδύσεις να πέσουν έξω, να "σκάσουν", όπως λέμε εμείς με αφορμή ένα μεγάλο παγκόσμιο γεγονός, πχ ένα Grexit. Και μιλάμε για μια και μόνη τράπεζα, 20 φορές το ΑΕΠ της χώρας, δηλ. ποσοστό 2000% του ΑΕΠ. Απλά δεν θα μαζεύεται το πράγμα. Σε αυτό προσθέστε τις υπόλοιπες τράπεζες της Γερμανίας, τις υπόλοιπες τράπεζες της Ευρώπης κλπ και την φούσκα των ομολόγων αξίας 100 τρις που όλα αυτά περιμένουν μια αφορμή για να σκάσουν.
Θα μπορούσα να γράφω με τις ώρες, ελπίζω να καταλάβατε τη δύναμη που έχετε και σας κρύβουν, γιατί στη πραγματικότητα τρέμουν. Τρέμουν το ΟΧΙ, τρέμουν τις αγορές, τρέμουν για τα τοξικά σκουπίδια που έχουν κάτω από το χαλί.
Δήλωση της Άνγκελα Μέρκελ την Παρασκευή 26/06/2015: "πρέπει να βρεθεί λύση πριν ανοίξουν οι αγορές την Δευτέρα". Δηλ. σήμερα 29/06 που γράφεται αυτό το άρθρο. Μα να τους εκβιάσω; Γιατί αυτοί τι κάνουν; Σε εκβιάζουν, σε τρομοκρατούν, σε σκοτώνουν... Με όπλα τους, τον ΦΟΒΟ, την ΑΓΝΟΙΑ σου....
ΦΟΒΟΣ
Και ενώ έχεις να λύσεις ένα πρόβλημα καθαρά οικονομικό, σου προσφέρεται ένα deal και πρέπει να αποφασίσεις με οικονομικά κριτήρια, εσύ επιστρατεύεις τα συναισθήματα σου και μάλιστα τον Φόβο και τον Πανικό, για να καταλήξεις σε συμπεράσματα όπως : "θα γίνει εμφύλιος". Πώς; Από μόνος του; Αν δεν πάρεις ΕΣΥ το πιστόλι να σκοτώσεις το γείτονά σου που έχει διαφορετική άποψη... "Θα μας επιτεθούν οι Τούρκοι"!
Δηλαδή επειδή ίσως αλλάξουμε νόμισμα και ενώ θα είμαστε στην Ευρώπη, όπως η Αγγλία που είναι στην ευρωπαική οικογένεια με δικό της νόμισμα, οι Τούρκοι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ θα μας επιτεθούν;
ΑΓΝΟΙΑ
Και ενώ βρίσκεσαι σε πραγματικό ντελίριο λογικής, καβαλάς το αυτοκίνητο σου και στήνεσαι στην ουρά στα βενζινάδικα, βρίζοντας τον μπροστινό σου, την τύχη σου τη μαύρη γιατί αγνοείς ότι βάσει νόμου της ΕΕ κάθε κράτος είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟ να έχει επαρκή αποθέματα πετρελαίου για 3 μήνες, οπότε μάλλον καταλαβαίνεις ότι αν το ντεπόζιτό σου, εάν δεν έχει μέγεθος δεξαμενής ώστε να χωρέσει βενζίνη για 3 μήνες και 1 μέρα τουλάχιστον, μάλλον τζάμπα πήγες...
Και αφού φουλάρεις πας σούπερ μάρκετ και ενώ παίρνεις ότι μακαρόνια και ρύζια βρεις, βρίζεις την κυβέρνηση γιατί αυτά τα λίγα που ψώνισες δεν θα σε φτάσουν και τελικά δεν θα έχεις να φας... παρόλα αυτά κάνεις την τελευταία λογική κίνηση και τιγκάρεις το καροτσάκι με κωλόχαρτα.
CAPITAL CONTROLS και ΑΓΝΟΙΑ μαζί
Βρίζεις λοιπόν την κυβέρνηση γιατί δεν είχε σχέδιο στη διαπραγμάτευση, δεν είχε ούτε plan B.
Δεν μπορείς να σκεφτείς, όμως, ότι ενώ 5 μήνες διαπραγματευόταν στην Ελλάδα οι Έλληνες έστελναν τα λεφτά τους στο εξωτερικό με την ευγενική ΧΟΡΗΓΙΑ του ELA , δηλαδή όσο η ΕΕ πίστευε ότι θα υπάρξει συμφωνία χρηματοδοτούσαν τις τράπεζες και άρα και τη φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό.
Δηλαδή πέτυχαν τα εξής:
1) Ακόμα και στην περίπτωση δραχμής, οι Ελληνικές αποταμιεύσεις θα βρίσκονται σε ευρώ.
2) Αχρήστευσαν τα capital controls γιατί όσοι βγάλανε έξω τα λεφτά τους και είχαν πολύ χρόνο να το κάνουν, τώρα έχουν ξένες κάρτες χρεωστικές και πιστωτικές.
3) Το σπουδαιότερο από όλα είναι ότι τώρα η ΕΕ είναι εκτεθειμένη όχι μόνο στο χρέος αλλά και σε 130 δις (όχι 90 δισ που σας λένε) επιπλέον του ELA.
Η μπαρουφολογία της υποτίμησης (συζήτηση με τον "αγαπούλα" το αυτοκολλητάκι μου που μάλλον θα ψηφίσει ΝΑΙ )
(Αγαπούλας) - Μα αν δεν τους τρομάξει το ΟΧΙ μας και πάμε σε δραχμή θα έχουμε υποτίμηση ...
( ΕΓΩ ) - Και;
( Αγαπούλας)- Τι και; Με νεύρα ...
( ΕΓΩ ) - Και που σε πειράζει εσένα και το υπόλοιπο 99,9 % των Ελλήνων εννοώ; Το ευρώ που έχεις στις τσέπες σου την 1 Μάη του 2014 είχε 1,38 δολάρια, στις 13 Μαρτίου 2015 έκλεισε στο 1,04997 δολάρια. Sorry που σε στεναχωρώ αγαπούλα, αλλά αυτό είναι Υποτίμηση και μάλιστα βαρβάτη μέσα σε 10 μήνες ύψους 24% και σε ξαναρωτάω... ΚΑΙ; Πού σας έβλαψε, εσένα και το 99,9 % των Ελλήνων η υποτίμηση του ευρώ;
Κατ' αρχήν το κατάλαβες ότι έγινε υποτίμηση ή τσάμπα σε στεναχώρησα τώρα που στο είπα; Η αλήθεια είναι η εξής: εάν δεν είσαι trader και αν δεν παίζεις στο forex με τα νομίσματα ή αν δεν είσαι μεγάλος επιχειρηματίας και να συναλλάσσεσαι σε συνάλλαγμα, η υποτίμηση ή ανατίμηση ενός νομίσματος δεν πρέπει να σε απασχολεί και πολύ.
Aκόμα και αν είσαι μεγάλος επιχειρηματίας υπάρχουν τα οικονομικά εργαλεία (futures , options), μπορείς να κάνεις Hedge και να προστατευτείς ανάλογα. Ώστε να μη χάσεις ούτε σεντς από ενδεχομένη υποτίμηση ή ανατίμηση. Μάλιστα η υποτίμηση βοηθάει πολύ τον τουρισμό και τις εξαγωγές....
Δεν είμαστε μόνοι: 70 χώρες προχώρησαν σε αλλαγή του νομίσματός τους. Η πιο σοβαρή μελέτη που υπάρχει από το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου έως σήμερα, δείχνει ότι περισσότερες από 70 χώρες προχώρησαν σε αλλαγή του νομίσματός τους και μόνο μια μικρή μειοψηφία υπέστη σοβαρές ζημιές.
Αναλυτικότερα το 70% των κρατών δηλ. 49 χώρες είδαν βελτίωση και μάλιστα σημαντική, το 22 % στασιμότητα και μικρή βελτίωση και μόνο 5 χώρες - οι δυο είχαν πόλεμο και εμφύλιο -  είδαν την κατάσταση να χειροτερεύει.
Ο επικεφαλής οικονομολόγος της Oxford Economics, Άνταμ Σλέιτερ εκτιμά πως στην αρχή ενός τέτοιου εγχειρήματος, το ΑΕΠ θα συνέχιζε την κατρακύλα του (κατά 10%), ωστόσο στη συνέχεια η πτώση θα περιορίζονταν και η οικονομία θα αποκτούσε κάποια απαραίτητα πλεονεκτήματα που θα την οδηγούσαν ξανά πίσω στην ανάπτυξη.
Εχουμε το μεγαλύτερο αρνητικό ρεκόρ.
Αν σας τρομάζει μια πτώση του ΑΕΠ τον 1ο χρόνο κατά 10% και μετά πραγματική ανάπτυξη , να σας πω ότι στα χρόνια του μνημονίου η Ελλάδα μας εμφανίζει μείωση του ΑΕΠ κατά 25,9%, σε τρέχουσες τιμές. Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε την επίδραση του πληθωρισμού και τότε η πραγματική μείωση του ΑΕΠ φθάνει στο -32,3%!
Με βάση το ποσοστό αυτό, η ύφεση της ελληνικής οικονομίας στην περίοδο 2008-2014 είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στη σύγχρονη παγκόσμια ιστορία! Συγκρίνεται μόνο με τον Καναδά (33,5%, κατά την περίοδο 1929-1933) του μεγάλου ΚΡΑΧ ή με μια εμπόλεμη κατάσταση ...
Ψηφίζοντας ΝΑΙ Ψηφίζεις 23% γενικό ΦΠΑ
Το κείμενο είναι ξεκάθαρο και απορώ που και άνθρωποι που έχουν σπουδάσει Αγγλία ή Αμερική δεν έπιασαν τις πονηρές λεξούλες: "βασικά τρόφιμα" που σύμφωνα με τους "θεσμούς" είναι μόνο δυο μακαρόνια και κάτι άλλο που θα μας αφήσουν να επιλέξουμε.
Άρα 23 % ΦΠΑ παντού με τις εξής εξαιρέσεις: 13% "βασικά τρόφιμα" δύο είδη εκτός και αλλάξει κάτι", επίσης 13 % στην ενέργεια και το νερό (εξαιρουμένης της αποχέτευσης).
Σκεφτείτε πόσες περιοχές ακόμα και εντός Αττικής από Βούλα έως Σούνιο έχουν βόθρο και ένα υπερμειωμένο συντελεστή 6% για τα φάρμακα, τα βιβλία και τα θέατρα.
Να καταργηθεί η έκπτωση ΦΠΑ στα νησιά ώστε να ωφεληθούν άλλες ευρωπαικές χώρες όπως: Ισπανία, Μάλτα, Τουρκία κλπ που έχουν ΦΠΑ από 3 έως 5 %.
• Να επιβληθεί προκαταβολή φόρου 100% στις εταιρίες και τους ελεύθερους επαγγελματίες!
Το πιο αναπτυξιακό μέτρο που έχω δει στην καριέρα μου... Δηλαδή όσες επιχειρήσεις άντεξαν με το ζόρι, να κλείσουν ή να εγκατασταθούν αλλού: Κύπρο, Ουγγαρία, Λετονία κλπ.
• Να καταργηθούν οι εκπτώσεις φόρου για τους αγρότες (πετρέλαιο, φόρος εισοδήματος από το 1 ευρώ) [ε ρε τι έχει να γίνει στο κόστος των τροφίμων...] και να μειωθούν οι εξαγωγες μας... ώστε να πριμοδοτήσουμε τους Ιταλούς, Γερμανούς, κλπ.
• Να περικοπούν κατά €900 εκατ. (0,5% του ΑΕΠ) οι δαπάνες για την κοινωνική πρόνοια (επιδόματα κλπ).
• Να περιοριστούν άμεσα οι πρόωρες συντάξεις. ΣΩΣΤΟ ΣΥΜΦΩΝΩ.
• Να καταργηθεί σταδιακά το ΕΚΑΣ. Σημαίνει στην κυριολεξία θάνατος του μικρού συνταξιούχου ενώ θα έπρεπε να μπουν φίλτρα για τους δικαιούχους και όχι οριζόντια κατάργηση.
• Να εφαρμοστεί πλήρως ο μνημονιακός νόμος 3863/2010 για το ασφαλιστικό. Έχει και καλά έχει και άστοχα.
• Να εφαρμοστεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος και η χρηματοδότηση των επικουρικών ταμείων να γίνεται μόνο από ίδιους πόρους...Ποιους ίδιους πόρους;
Μιλάτε για τα διαθέσιμα των ασφαλιστικών ταμείων που σε μια νύχτα με την συνυπογραφή των Μπλε και Πράσινων αγοράστηκαν ομόλογα της Ελλάδος από θυγατρικές ξένων τραπεζών και δύο μέρες μετά ήρθε το PSI και κουρέψαμε τους εαυτούς μας και έβγαινε ο Χοντρός και πανηγύριζε για το κούρεμα που πέτυχε. Δηλαδή ζημιά 22 δις στα ασφαλιστικά ταμεία;
• Να καταργηθούν όλες οι εισφορές υπέρ τρίτων που χρηματοδοτούν τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτό συνεπάγεται μείωση των εσόδων τους κατά πάνω από €700 εκατ.
• Να αυξηθούν οι κρατήσεις για υγειονομική περίθαλψη στις συντάξεις από το 4% στο 6%.
• Να παγώσουν οι συντάξεις ως το 2021.
• Να νομοθετηθούν οι ομαδικές απολύσεις και να μην υπάρξει η επαναθέσπιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αν δεν το επιτρέψουν οι θεσμοί.
• Να μειωθεί το ακατάσχετο των €1500 στις καταθέσεις.
• Να αυξηθεί το επιτόκιο που ισχύει για τη ρύθμιση οφειλών.
• Να μειωθούν οι μισθοί στο δημόσιο. Ξέρετε οι μισθοί των ιδιωτών θα...
• Να εφαρμοστούν πλήρως οι εργαλειοθήκες του ΟΟΣΑ (γάλα, ψωμί, αρτοποιεία, Κυριακές κλπ).
• Να υπάρξουν συντριπτικά πλήγματα στο ελληνικό φάρμακο.
• Να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ παράδοση του φυσικού μονοπωλίου του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας σε ιδιώτες... και όχι μόνο πώληση της ΔΕΗ. Αλλά άκουσα και το εξωφρενικό: πώληση όχι μόνο των κτηρίων, των οικοπέδων, των μηχανημάτων, αλλά πώληση και του υπεδάφους... ΦΡΙΚΗ!
• Να πωληθούν οι μετοχές του ΟΤΕ που κατέχει το Δημόσιο...Πουλήσατε τον ΟΤΕ, κάτι λίγα έμειναν, τον ΟΠΑΠ και - ναι θα συμφωνήσω γίνονταν κακοδιαχείριση , ρεμούλες , τεμπέληδες κλπ, συνδικαλιστές κλπ - μα στο τέλος του χρόνου έστω και έτσι οι δύο αυτοί οργανισμοί έφερναν στα κρατικά ταμεία μερικά δισ ευρώ ζεστό χρήμα. Και ο τελευταίος φοιτητής ξέρει ότι σε καθοδικό οικονομικό κύκλο με το χρηματιστήριο σε χαμηλά 20 ετών δεν πουλάς, ΑΓΟΡΑΖΕΙΣ ... και αν πουλήσεις, πουλάς ζημιογόνες εταιρείες, τις κερδοφόρες τις κρατάς γιατί θα είναι ο πυλώνας της μελλοντικής σου ανάπτυξης.
• Να μην επιβληθεί η έκτακτη εισφορά 12 % στα κέρδη άνω των 500.000 για τη χρήση του 2014... Φυσικά δεν φοροκλέβουν και δεν φοροδιαφεύγουν αρκετά με τις τριγωνικές συναλλαγές τις offshore, και τα περίφημα Luxleaks....
• Να μην επανέλθουν οι εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές στα επίπεδα του 2014
Προσθέτω, οι κατάσχεσεις να γίνουν επιπέδου Ισπανίας, για στεγαστικά, ΟΑΕΕ, εφορία κτλ.
Σε όλα αυτά τα μέτρα να προσθέσεις τα εξής:
Κάθε χρόνο που θα χάνεις κάποιο στόχο από το μνημόνιο θα πρέπει να παίρνεις επιπλέον μέτρα. Η αξιολόγηση θα γίνεται κάθε μήνα. Αυτό πολύ απλά σημαίνει Ακυβερνησία γιατί θα εκβιαζόμαστε κάθε μήνα με επιπλέον μέτρα ή έξοδο από το ευρώ και έτσι κανένας σοβαρός επενδυτής δεν θα δεχτεί πρώτα να πληρώνει 100% προκαταβολή φόρου για τον επόμενο χρόνο, συν τον φόρο που του αναλογεί και το πιο σπουδαίο από όλα, κανένας σοβαρός επενδυτής δε θα φέρει λέφτα ευρώ ή δολάρια σε ένα κράτος που κάθε μήνα θα κινδυνεύει με έξωση από το ευρώ.
Γιατί τι νόμισμα θα πάρει πίσω ο επενδυτής; Ενώ αντίθετα όταν έχεις ένα δικό σου νόμισμα έστω υποτιμημένο ΥΠΑΡΧΕΙ ήδη ο παγκόσμιος μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών έτσι ώστε ο επενδυτής να "κλειδώσει" την ισοτιμία που θέλει και να μην υποστεί ζημιά σε περίπτωση υποτίμησης - το Hedging που λέγαμε πιο πάνω - άρα μπορεί να φέρει ευρώ για επενδύσεις να τα "κλειδώσει μετατρέποντας τα σε δραχμές και να πάρει πίσω πάλι ευρώ " επειδή ήδη θα ΥΠΑΡΧΕΙ ο παγκόσμιος μηχανισμός συναλλαγματικών ισοτιμιών...
Ενώ όταν είσαι ήδη στο ευρώ αλλά ταυτόχρονα κινδυνεύεις με έξοδο κάθε μήνα , σε τι νομισμα θα πας; Πότε θα φτιαχτεί ο μηχανισμός; Πόσο θα έχει υποτιμηθεί το καινούργιο νόμισμα μέχρι να γίνει ο μηχανισμός;
Οπότε αν και θα έχεις ευρώ, τυπικά και ουσιαστικά θα είναι σαν να μην έχεις... ΟΠΟΤΕ ΞΕΧΝΑ ΤΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ!
Τα μέτρα δεν είναι απλά δύσκολα ή υφεσιακά. Αντικειμενικά μιλώ και κρίνω σαν οικονομολόγος είναι ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ, θα δούμε περισσότερες επιχειρήσεις να κλείνουν, περισσότερος κόσμος να οδηγείται στην ανεργία και ιδιώτες, δημόσιοι υπάλληλοι και ελεύθεροι επαγγελματίες. Αυτό σημαίνει περιορισμός στην κατανάλωση , αυτό σημαίνει μείωση των φόρων που υπολογίζαμε ότι θα εισπράξουμε και μείωση των εσόδων από ΦΠΑ που υπολογίζαμε και μείωση πρωτογενούς πλεονάσματος και ΑΕΠ.
Αυτό τελικά σημαίνει αύξηση των φόρων σε αυτούς που έχουν δουλειά και αύξηση των σκληρών μέτρων για να πιάσουμε τους στόχους που θα έχουμε χάσει εξαιτίας των λιγότερων εσόδων από φόρους, ΦΠΑ κλπ. Και από αυτό τον φαύλο κύκλο δεν θα βγούμε ΠΟΤΕ.
Το ΟΧΙ από την άλλη πλευρά ακόμα και με δικό μας νόμισμα μας επιτρέπει να ζήσουμε πολύ δύσκολα στην αρχή, τον 1ο χρόνο, και με συνετή διακυβέρνηση να κάνουμε θαύματα από εκεί και πέρα.
Βέβαια για τους λόγους που σας είπα δεν πιστεύω ότι θα μας αναγκάσουν σε Grexit, και σε παρακαλώ αγαπούλα σταμάτα να είσαι "αφελής", χρησιμοποίησε λίγη κριτική σκέψη, συνεδριάσεις επί συνεδριάσεων μεταμεσονύχτιες ώρες, όλοι οι υπουργοί και ηγέτες της Ευρώπης μέσα σε ένα αεροπλάνο και είχαν κάνει τη διαδρομή Βρυξέλες - ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ = Ομόνοια - Πατήσια για να σώσουν Εσένα Αγαπούλα;
Τόσο φιλλέληνες; Τόσο φιλευσπλαχνοι; Μήπως ήθελαν να σωθούν από σένα;
ΚΑΙ η Ερώτηση μου ....
Λοιπόν Αγαπούλα τι λες δίνουμε ένα βροντερό ΟΧΙ να ακουστεί στα πέρατα του πλανήτη δίνοντας ένα πανίσχυρο μήνυμα στους ηγέτες της Ευρώπης και ένα ισχυρό χαρτί διαπραγμάτευσης στην κυβέρνηση αλλά πάνω απο όλα στην Ελλάδα μας;
Και σε αντίθεση με τους προγόνους μας που ήταν πραγματικοί ήρωες γιατί έδωσαν τη ζωή τους για εμάς και την έδωσαν για να ζήσουμε ελεύθεροι, εμείς Αγαπούλα θα είμαστε τσάμπα μάγκες και ήρωες γιαλατζί ...γιατί Αγαπούλα τώρα ΞΕΡΕΙΣ ....σου εξήγησα οι ΑΛΛΟΙ έχουν να χάσουν πολλά περισσότερα από εμάς...εμείς ρισκάρουμε εκ του ασφαλούς...
1) το πετρέλαιο σε ιστορικά χαμηλές τιμές
2) όλοι προσπαθούν να προστατεύσουν ένα σύστημα με πολλές φούσκες που είναι έτοιμο να σκάσει
3) Τόσο λίγοι άνθρωποι και Χρωστάμε Τόσα Πολλά = Μεγάλη ζημιά για το Σύστημα
Εγω πάντως Αγαπούλα θα ψηφίσω ΟΧΙ γισ να παίξω ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΡΗΞΗ, ΤΕΛΙΚΟ ΙΣΟΠΑΛΙΑ ,
εσύ να ψηφίσεις ότι θες, Ψήφισε και ΝΑΙ αλλά συνειδητά οχι από ΦΟΒΟ, Ψήφισε ΝΑΙ γιατί πιστεύεις ότι Τα Μνημόνια είναι η λύση, αλλά πάντα με σεβασμό και αγάπη μεταξύ μας γιατί όλοι στο ίδιο καράβι είμαστε... μόνο πρόσεξε πολύ, αυτή είναι η τελευταία σου ευκαιρία καιτώρα δεν μπορείς -αν και στα 43 σου Αγαπούλα - να είσαι ο αιώνιος κακομαθημένος έφηβος που προτιμά αποφεύγει να παίρνει θέση και αρέσκεται στο να βρίζει τους άλλους γιατί πάντα οι άλλοι φταίνε
Μόνο πρόσεξε πολύ ... αν πεις τώρα ΝΑΙ και το ΟΧΙ ύστερα όταν θα έχει ξεπουληθεί τελείως η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, το ΝΕΡΟ, ΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ ...οι κατασχέσεις 1ης κατοικίας θα γίνονται με ρυθμούς Ισπανίας στέλνοντας στο δρόμο και στην αυτοκτονία τους συμπολίτες σου, όταν θα δεις τεράστια τραστ να αγοράζουν χιλιάδες κατοικίες με ένα συμβόλαιο και τζάμπα , τότε θα είναι αργά...
Η Αργεντινή έγινε "Αργεντινή" γιατί είπε το ΟΧΙ πολύ ΑΡΓΑ. Τους είχαν πάρει μέχρι και τα πετρέλαια.
Καλή Δύναμη Αγαπούλα....
Οι δέκα δημοφιλέστερες αναρτήσεις του τελευταίου μήνα...
🎙️ ΦΑΙΑΚΙΑ PODCAST
🎙️ ΦΑΙΑΚΙΑ PODCAST
✖
Τώρα ακούγεται: -
00:00 00:00
⏮
▶
⏸
⏹
⏭
🔊
🎤 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
📖 ΚΕΙΜΕΝΑ
PODCAST
📻 ΡΑΔIO ΦΑΙΑΚΙΑ
ΡΑΔΙΟ ΦΑΙΑΚΙΑ - ON AIR STUDIO
✖
Τώρα παίζει: -
00:00 00:00
⏮
▶
⏭
⏸
⏹
🔀
🔊
Τραγούδια του κόσμου
Ελληνικά τραγούδια
PLAYLIST



κάποιοι λίγοι στίχοι...

ιδιωτικοποιείστε!!!

Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα,
ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός,
ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας,
ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,
ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο,
ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,
ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.
Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων,
ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη,
παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων
σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό.
Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…
Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.
Ζοζέ Σαραμάγκου (1922 -2010)

Αυτούς τους έχω βαρεθεί

Τις κρύες γυναίκες που με χαϊδεύουν,
τους ψευτοφίλους που με κολακεύουν,
που απ’ τους άλλους θεν παλικαριά
κι οι ίδιοι όλο λερώνουν τα βρακιά,
σ’ αυτήν την πόλη που στα δυο έχει σκιστεί,
τους έχω βαρεθεί.

Και πέστε μου αξίζει μια πεντάρα,
των γραφειοκρατών η φάρα,
στήνει με ζήλο περισσό,
στο σβέρκο του λαού χορό,
στης ιστορίας τον χοντρό το κινητή,
την έχω βαρεθεί.

Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους,
τους Γερμανούς, τους προφεσόρους,
που καλύτερα θα ξέρανε πολλά,
αν δε γεμίζαν ολοένα την κοιλιά,
υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί,
τους έχω βαρεθεί.

Κι οι δάσκαλοι της νεολαίας νταντάδες,
κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες,
κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς,
με ιδεώδεις υποτακτικούς,
που είναι στο μυαλό νωθροί,
μα υπακοή έχουν περισσή,
τους έχω βαρεθεί.

Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος,
κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος,
που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά,
αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά
κι επαναστάσεις στ’ όνειρά του αναζητεί,
τον έχω βαρεθεί.

Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,
υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,
κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,
με τους σοφούς του κράτους τα ‘χουνε πλακάκια,
σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,
τους έχω βαρεθεί.

Βολφ Μπίρμαν (1936 -

σ τ η θ ά γ χ η

Αν η μισή καρδιά μου βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα
η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται
με τη στρατιά που κατεβαίνει προς το Κίτρινο ποτάμι

Κι ύστερα, γιατρέ, την πάσα αυγή
την πάσα αυγή γιατρέ, με τα χαράματα
πάντα η καδιά μου στην Ελλάδα τουφεκίζεται.

Κι ύστερα, να, σαν οι φυλακισμένοι γέρνουνε στον ύπνο
και σβήνουν στο νοσοκομείο τα τελευταία βήματα
τραβάει ολόισια, γιατρέ, η καρδιά μου
τραβάει, γιατρέ, στην Ισταμπούλ, σ’ ένα παλιό ξύλινο σπίτι.

Κι ύστερα, δέκα χρόνια τώρα, να, γιατρέ
που τίποτα δεν έχω μες στα χέρια μου να δώσω στο φτωχό λαό μου
τίποτα πάρεξ ένα μήλο
ένα κόκκινο μήλο, την καρδιά μου.

Κι είναι γιατρέ, απ’ αφορμή όλα τούτα
που μες στα στήθια μου έχω τούτη την αρρώστια
όμως, γιατρέ, και μ’ όλα τα ντουβάρια που μου κάθονται στα στήθια
κοιτάω τη νύχτα ανάμεσα απ’ τα κάγκελα
κι όλη η καρδιά μου αντιχτυπά και στο πιο μακρινό αστέρι.

Ναζίμ Χικμέτ
(1901 - 1963)

μ ι κ ρ ό κ ο σ μ ο ς

Και να, τι θέλω τώρα να σας πω
Μες στις Ινδίες, μέσα στην πόλη της Καλκούτας,
φράξαν το δρόμο σ’ έναν άνθρωπο.
Αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο `κει που εβάδιζε.
Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχουμαι
να υψώσω το κεφάλι στ’ αστροφώτιστα διαστήματα.
Θα πείτε, τ’ άστρα είναι μακριά
κι η γη μας τόση δα μικρή.

Ε, το λοιπόν, ό,τι και να είναι τ’ άστρα,
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω.
Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,
πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο,
είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει,
είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε.

Ναζίμ Χικμέτ
(1901 - 1963)

Μ ι λ ώ

Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών
Για τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα
Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες
Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή
Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα
Για τα κορίτσια που ζητιανεύουν δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους
Μιλώ για τις ξυπόλυτες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα
Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους
τους μαστροπούς ποιητές που σέρνονται τις νύχτες στα κατώφλια
Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα
Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες
Για τα προαύλια των φυλακών και το δάκρυ των μελλοθανάτων

Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
Π’ αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματα Του
Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν
Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν
Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια
Κι οι σύντροφοι τους φτύνανε και τους σταυρώναν
Κι αυτοί γαλήνιοι το δρόμο παίρνουνε π’ άκρη δεν έχει
Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει
Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.

Μανώλης Αναγνωστάκης
(1925 - 2005)

Σὲ περιμένω παντοῦ

Κι ἂν ἔρθει κάποτε ἡ στιγμὴ νὰ χωριστοῦμε, ἀγάπη μου,
μὴ χάσεις τὸ θάρρος σου.
Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά.
Μὰ ἡ πιὸ μεγάλη ἀκόμα, εἶναι ὅταν χρειάζεται νὰ παραμερίσει τὴν καρδιά του.

Τὴν ἀγάπη μας αὔριο, θὰ τὴ διαβάζουν τὰ παιδιὰ στὰ σχολικὰ βιβλία,
πλάι στὰ ὀνόματα τῶν ἄστρων καὶ τὰ καθήκοντα τῶν συντρόφων.
Ἂν μοῦ χάριζαν ὅλη τὴν αἰωνιότητα χωρὶς ἐσένα,
θὰ προτιμοῦσα μιὰ μικρὴ στιγμὴ πλάι σου.

Θὰ θυμᾶμαι πάντα τὰ μάτια σου, φλογερὰ καὶ μεγάλα,
σὰ δύο νύχτες ἔρωτα, μὲς στὸν ἐμφύλιο πόλεμο.

Ἄ! ναί, ξέχασα νὰ σοῦ πῶ, πὼς τὰ στάχυα εἶναι χρυσὰ κι ἀπέραντα, γιατὶ σ᾿ ἀγαπῶ.

Κλεῖσε τὸ σπίτι. Δῶσε σὲ μιὰ γειτόνισσα τὸ κλειδὶ καὶ προχώρα. Ἐκεῖ
ποὺ οἱ φαμίλιες μοιράζονται ἕνα ψωμὶ στὰ ὀκτώ, ἐκεῖ ποὺ
κατρακυλάει ὁ μεγάλος ἴσκιος τῶν ντουφεκισμένων. Σ᾿ ὅποιο μέρος
τῆς γῆς, σ᾿ ὅποια ὥρα, ἐκεῖ ποὺ πολεμᾶνε καὶ πεθαίνουν οἱ ἄνθρωποι γιὰ ἕνα καινούργιο κόσμο…
ἐκεῖ θὰ σὲ περιμένω, ἀγάπη μου!

Τάσος Λειβαδίτης
(1922 - 1988)

Κι ήθελε ακόμη

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,
έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

Μιλάτε, δείχνετε πληγές, αλλόφρονες στους δρόμους.
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σαν σημαία
καρφώσατε σ’ εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα.
Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.

Εκεί, προσεκτικά σε μια γωνιά μαζεύω με τάξη,
φράζω με σύνεση το τελευταίο μου φυλάκιο.
Κρεμώ κομμένα χέρια στους τοίχους, στολίζω
με τα κομμένα κρανία τα παράθυρα, πλέκω
με κομμένα μαλλιά το δίχτυ μου και περιμένω
όρθιος και μόνος σαν και πρώτα περιμένω.

Μανώλης Αναγνωστάκης
(1925 - 2005)

Ι θ ά κ η

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι να ναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου να χεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θα βγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Κωσταντίνος Καβάφης
(1863 - 1933)

καπνισμένο τσουκάλι (απόσπασμα)

Καὶ νὰ ἀδελφέ μου ποὺ μάθαμε
νὰ κουβεντιάζουμε ἥσυχα κι ἁπλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα,
δὲν χρειάζονται περισσότερα.
Κι αὔριο λέω θὰ γίνουμε ἀκόμα πιὸ ἁπλοί.
Θὰ βροῦμε αὐτὰ τὰ λόγια ποὺ παίρνουνε
τὸ ἴδιο βάρος σ᾿ ὅλες τὶς καρδιές, σ᾿ ὅλα τὰ χείλη.
Ἔτσι νὰ λέμε πιὰ τὰ σύκα-σύκα καὶ τὴ σκάφη-σκάφη.
Κι ἔτσι ποὺ νὰ χαμογελᾶνε οἱ ἄλλοι καὶ νὰ λένε,
«Τέτοια ποιήματα, σοῦ φτιάχνουμε ἑκατὸ τὴν ὥρα.»
Αὐτὸ θέλουμε κι ἐμεῖς.
Γιατὶ ἐμεῖς δὲν τραγουδᾶμε γιὰ νὰ ξεχωρίσουμε
ἀδελφέ μου ἀπ᾿ τὸν κόσμο.
Ἐμεῖς τραγουδᾶμε γιὰ νὰ σμίξουμε τὸν κόσμο.

...ἔχεις ἀκόμη νὰ κλάψεις πολὺ
ὥσπου νὰ μάθεις τὸν κόσμο νὰ γελάει.


Γιάννης Ρίτσος
(1909 - 1990)

Μαλαματένια λόγια

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές
τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χθες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές

Τ’ αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
καλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρία
και να `σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά
κι όχι να ζεις μ’ αυτή την κομπανία
και να μην ξέρεις τ’ άστρο του φονιά

Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
απ’ του καιρού την άγρια πληρωμή
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή

Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ’ το παλιό μαρτύριο να `χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
γυναίκες στη γωνιά μ’ ασετυλίνη
παραμιλούν στην ακροθαλασσιά

Και στ’ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το `φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή

Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά

Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
και ξημερώνοντας Παρασκευή
τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βάλαν σε κλουβί
και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί

Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις
να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
και σαν κακούργο να με τιμωρείς


Μάνος Ελευθερίου
(1938 - 2018)

στρατιώτης - ποιητής

Δεν έχω γράψει ποιήματα
μέσα σε κρότους
μέσα σε κρότους
κύλησε η ζωή μου.

Τη μιαν ημέρα έτρεμα,
την άλλην ανατρίχιαζα
μέσα στο φόβο,
μέσα στο φόβο
πέρασε η ζωή μου.

Δεν έχω γράψει ποιήματα,
δεν έχω γράψει ποιήματα,
μόνο σταυρούς
σε μνήματα
καρφώνω.


Μίλτος Σαχτούρης
(1919 - 2005)

δεκαεφτά λαιστρυγόνες

Τι έχει να κάνει πόσοι είναι οι Λαιστρυγόνες
δεκατρείς τρακόσοι, τι έχει να κάνει;
μην είναι σίγουρο που έχω αύριο δυο χέρια ένα κούτελο;
στις φλέβες μου ο ίδιος άνεμος να σμπρώχνει λέξεις
καταπάνω στις οξιές και τα κατάρτια;
Μένω εδώ λοιπόν ξερός. Γέμισε ο τόπος Θερμοπύλες Θεσπιείς, απέναντι με τα ταμπούρλα τους οι Μήδοι,
άχρονα θεωρήματα κυκλώσανε τους λόχους μας,
ποταμός αόμματος έριξε το σπίτι
περνάει, παίρνει
εμένα το κλισιοσκόπιο γωνιά Υμηττού Φορμίωνος
κι εσένα κοφτερή προκήρυξη που σήκωσες οδοφράγματα·
πιασμένοι οι δυο μας χέρι χέρι
τρελοί με τα φωνήεντα των Ελλήνων
δεν περνούνε οι φασίστες…

τώρα νέα μου τρέλα γιος των όρνιων
κυνηγώ αποσιωπητικά, δίνω τα μάτια μου σε αστρίτες,
το στήθος μου εθνόσημο του φεγγαριού,
τελευταίο μου φυσίγγι η πλεξούδα απ’ τα μαλλιά σου.
Ήσουνα τότε στα δεκαεφτά,
δεκαεφτά κουρσάροι λαιστρυγόνες,
μα εγώ ακόμα σύννεφο.
Έκτωρ Κακναβάτος
(1920 - 2010 )

Π ρ ω ι ν ό

Είναι ένα ζεστό πρωϊνό
Ο έρωτας ποτίζει τη μέρα
Το άτακτο φτερό του
Αγγίζει το ποτέ

Φιλέρημος πληγή αθώων

Το λιοντάρι κάθισε στα χαρτιά μου
Μου μίλησε για τη ζητεία Παραδείσου
Και τον συλλογισμένο θάνατο
Που αδίκως ψάχνει
Τη γέννησή του

Τηλέμαχος Χυτήρης
(1945 - )

λ ή θ η

Καλότυχοι οι νεκροί, που λησμονάνε
την πίκρια της ζωής. Όντας βυθίσει
ο ήλιος και το σούρουπο ακλουθήσει,
μην τους κλαις, ο καημός σου όσος και να ‘ναι!

Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε
στης Λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση·
μα βούρκος το νεράκι θα μαυρίσει,
α στάξει γι’ αυτές δάκρυ, όθε αγαπάνε.
Κι αν πιουν θολό νερό, ξαναθυμούνται,
διαβαίνοντας λιβάδι’ απ’ ασφοδίλι,
πόνους παλιούς, που μέσα τους κοιμούνται.

Α δεν μπορείς παρά να κλαις το δείλι,

τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν·

θέλουν – μα δε βολεί να λησμονήσουν.

Λορέντσος Μαβίλης
(1860 - 1912)

στην Πάργα πίσω...

Και μ΄ όλο το τρισκότοδο τους γνώρισα απ΄ αλάργα
στη στράτα και στα ξώστρατα, που παν κατά την Πάργα.

Δεν ήταν ούτε δέκα, ούδ΄ εκατόν. Καθείς στο χέρι εκράτει
κι΄ από ΄να σάκκον τρίχινο, κι΄ οι σάκκοι ήταν γεμάτοι.

Κι΄ εκείνοι σαν να πήγαιναν σε πανηγύρι γάμου,
λες κι΄ είχαν όλοι τους φτερά και δεν πατούσαν χάμου.
-Κι΄ αν είστε και φαντάσματα μπορώ να σας ρωτήσω.
Που πάτε τόσο βιαστικά?

-Πάμε στην Πάργα πίσω.
-Και μες΄ στους σάκκους τι έχετε κρυμμένα, βρυκολάκοι,
-Με πεθαμένων κόκκαλα γεμάτοι είν΄ όλοι οι σάκκοι.
Διαβάτη δεν τα γνώρισες τ΄Αλή-Πασά τα χρόνια.
Σταλμένος απ΄ τα Τάρταρα τα μαύρα καταχθόνια,
σα να βουλήθηκε απ΄ τη γη κάθε καλό να λείψει,
έσπερνε το ξολόθρεμα, το χαλασμό, τη θλίψη.

Τότε στα χέρια του έπεσε κι΄ η Πάργα, η παινεμένη.
Μα η Πάργα κιαν σκλαβώθηκε, ψυχή δεν απομένει.
Άνδρες, γυναίκες και παιδιά και νιοι και γέροι κι΄ όλοι
αφήνοντας παντέρημη τη σκλαβωμένη πόλη,
εξεκινήσαμε μαζί να βρούμε αλλού πατρίδα.

Πως το θυμούμαι! Συμφορές πολλές στον κόσμο είδα
και γνώρισα στη ζήση μου, καμμιά όμως σαν εκείνη,
Μια είν΄ η πατρίδα καθενός, δεύτερη δεν θα γίνει!...

Πριν ξεκινήσουμε μαζί τη νύχτα με φανάρια
στο κοιμητήρι επήγαμε κρατώντας τα΄ αξινάρια,
κι΄ απ΄ άκρη ως άκρη σκάβοντας το κάναμε χωράφι
κι΄ ανοίξαμε τα μνήματα κι΄ έγιναν λάκκοι οι τάφοι,
και πήραμε τα κόκαλα και τους σταυρούς ακόμα,
για να μη μείνει τίποτα στο σκλαβωμένο χώμα

Και φύγαμε. Περνά καιρός και εμείς αγάλι-αγάλι
πεθαίναμε κι η μια γενιά κληρονομάει την άλλη.
Ως ότου χθες μεσάνυχτα, κράζοντας πέρα ως πέρα
μια σάλπιγγα ετρικύμησε τον ξάστερον αγέρα
σαν τα΄ Αρχαγγέλου η σάλπιγγα για την στερνή την κρίση.
Τα κόκαλα, που λευτεριά τους είχαμε χαρίσει
κι΄ ανήσυχα, ανυπόμονα την ώρα καρτερούσαν,
(γιατί στην έρμη ξενιτιά την Πάργα ελαχταρούσαν)
πήραν φωνή, κι΄ ανάκραζαν, φωνή βαθειά μεγάλη:
-«Η Πάργα ξεσκλαβώθηκε, πηγαίνετέ μας πίσω πάλι».

Ιωάννης Πολέμης
(1862 - 1924)





Translate

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων
Π ρ ο φ ί λ
προφίλ
Ο Μίλτος Βασιλείου είναι συνταξιούχος αναπληρωτής καθηγητής πνευμονολογίας