Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Γράφει δύο αράδες ο φίλτατος Στέφανος Πάντος και αναπαράγουμε συνυπογράφοντας...
Να θυμόμαστε το όνομα του παπα-Στρατή
και του μικρού Αιλάν . . .
Και να μη ξεχνάμε ποτέ τα ονόματα
αυτών που είναι υπεύθυνοι για τους πολέμους, την δυστυχία και την πείνα των
ανθρώπων σε όλο τον κόσμο... Δυστυχώς δεν είναι άγνωστοι, ούτε αόριστα κακοί.
Είναι ο ιμπεριαλισμός, o
καπιταλισμός, ο φασισμός και έχουν συγκεκριμένα ονόματα: χώρες, κυβερνήσεις,
κεφάλαιο, απληστία, κέρδη... Και όλοι μας έχουμε μερίδιο ευθύνης...
Όσο οι εργαζόμενοι και η εργατική τάξη στις αναπτυγμένες χώρες (μέσα και η
Ελλάδα) δέχονται να έχουν ένα μερίδιο κέρδους και καλύτερης σχετικά ζωής από
την υπεραξία της παραγωγής και του πλούτου των φτωχών χωρών, δεν θα μπορούν να
γίνουν η επαναστατική δύναμη των ανατροπών...