Ρητορικού χαρακτήρα ερώτηση... Γ εωγραφικά δυστυχώς εντοπιζόμαστε στο Ανατολικό… Ομως, ως προς την πολιτική, κοινωνική, ιδεολογική μας τοποθέτηση ουδεμία υπάρχει αμφιβολία… Ακόμη και οι πλέον κακοπροαίρετοι θα δυσκολευτούν να αμφισβητήσουν, πως είμαστε από την σωστή πλευρά της ιστορίας, όπως επανειλημμένα έχει δηλώσει ο πρωθυπουργός μας και οι συν αυτώ. Και προφανώς σωστή πλευρά της ιστορίας σημαίνει δυτικό ημισφαίριο με χέρια και με πόδια… Κανείς δεν θα μπορέσει να αμφισβητήσει την ‘αγωνιστική’ προθυμία των κυβερνητών μας, που φτάνει σε βαθμό ηθικής και πολιτικής ‘απογείωσης’… Βρες τε π.χ. κείμενο από ηγέτη χώρας μέλους της ΕΕ, που να είναι περισσότερο ‘αφοσιωμένο’ στα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας, που πρεσβεύει ο Αμερικανός αρχι-καουμπόι, ο γκρίγκο αρχινταής της Ουάσιγκτον… Ταυτόχρονα βρέστε ένα κείμενο σαν και εκείνο του πρωθυπουργού μας, που να βάζει …τόσο σωστά τα πράγματα όσον αφορά την βαρβαρότητα, τον αυταρχισμό, την απανθρωπιά του καθεστώτος ...
Το κλέβουμε από τον ιστότοπο "Το κουτί της Πανδώρας" επειδή μας άρεσε ιδιαίτερα αυτό το σύντομο κείμενο τουΖοζέ Σαραμάγκου από:"To Tελευταίο Τετράδιο", που κυκλοφορεί και στα Ελληνικά (εκδόσεις Καστανιώτη) και αποτελείται κύρια από κείμενα του συγγραφέα στο blog του...
"Μια εξέγερση ελεύθερων συνειδήσεων θα χρειαζόμασταν"
Η λειτουργία του κόσμου έπαψε να είναι το απόλυτο μυστήριο που ήταν, οι μοχλοί του κακού βρίσκονται μπροστά στα μάτια... όλων, για τα χέρια που τους χειρίζονται δεν υπάρχουν πια γάντια ικανά να κρύψουν τις κηλίδες του αίματος.
Θα έπρεπε, επομένως, να είναι εύκολο για τον καθένα να επιλέξει ανάμεσα στην πλευρά της αλήθειας και στην πλευρά του ψεύδους, ανάμεσα στον ανθρώπινο σεβασμό και στην ασέβεια προς τον άλλον, ανάμεσα σε αυτούς που είναι με τη ζωή και αυτούς που είναι εναντίον της.
Δυστυχώς, τα πράγματα δε συμβαίνουν πάντα έτσι. Ο προσωπικός εγωισμός, το βόλεμα, η έλλειψη γενναιοδωρίας, οι μικρές δειλίες της καθημερινότητας, όλα αυτά συνεισφέρουν σε μια ολέθρια μορφή πνευματικής τυφλότητας, να βρισκόμαστε δηλαδή στον κόσμο και να μη βλέπουμε τον κόσμο, ή να βλέπουμε από αυτόν ότι, ανά πάσα στιγμή, τείνει να εξυπηρετεί τα συμφέροντά μας.
Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν μπορούμε να ευχηθούμε παρά να έρθει η συνείδηση και να μας ταρακουνήσει επειγόντως από το μπράτσο και να μας ρωτήσει εξ επαφής: “Πού πας; Τι κάνεις; Ποιος νομίζεις ότι είσαι;”. Μια εξέγερση ελεύθερων συνειδήσεων θα χρειαζόμασταν.
Είναι άραγε εφικτό;
Σχόλια