Το 1972 ήτα μία χρονιά, που σημαδεύτηκε από το περίφημο σκάνδαλο Watergate … Όχι πως δεν συνέβαιναν αλλά σπουδαία πράγματα στον πλανήτη. Ο πόλεμος στο Βιετνάμ είχε αρχίσει να παίρνει στροφή υπέρ των λαών της ινδοκίνας και σε βάρος των γιάνκι Ιμπεριαλιστών. Εκτός από τους Ασιάτες είχαν απέναντί τους και ένα ρωμαλέο αντιπολεμικό κίνημα της νεολαίας σε ολόκληρη τη Δύση και ιδιαίτερα στις ίδες τις ΗΠΑ με μαζικές καθημερινές διαδηλώσεις, καταλήψεις πανεπιστημίων, δημόσιο μαζικό σκίσιμο των προσκλήσεων επιστράτευσης κ.λ.π. Στις ΗΠΑ το σύστημα βρέθηκε αντιμέτωπο με ένα σκάνδαλο πρώτης γραμμής… Ετσι, αξιολογήθηκε εκείνη την εποχή. Ανθρωποι των ρεπουμπλικανών είχαν παγιδεύσει τα γραφεία του Δημοκρατικού κόμματος στο μέγαρο Watergate με κοριούς αλλά συνελήφθησαν. Και δεν φτάνει αυτό αλλά άρχισε να ξετυλίγεται ένα μακρύ κουβάρι, που αφορούσε όλο και περισσότερους ανώτερους συνεργάτες του Νίξον. Ενώ το σκάνδαλο στις αρχικές του φάσεις δεν επηρέασε την δημοτικότητα του Νίξον, που πέτυχ...
Δεν αποκλείει την ανάγκη λήψης και νέων μέτρων από το 2018 και μετά ο αγαπημένος Βόλφγκαγκ και πραγματικά στην ΦΑΙΑΚΙΑ αισθανθήκαμε συγκίνηση από την προνοητικότητα και την ευαισθησία του υπερ του Ελληνικού λαού... Σκέφτεται, λοιπόν ο άνθρωπος, ότι μετά από τα μέτρα, που επέβαλε στον Alexis και στην για πρώτη φορά (άντε δεύτερη) αριστερή κυβέρνηση μας υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να οδηγηθούμε σε κραιπάλες με τα μεγάλα περισσεύματα πλούτου, που θα συσσωρεύσουμε στην επόμενη διετία... Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να μας εκτρέψει από τον σωστό δρόμο, που έχουμε αναλάβει για την εξυγίανση της οικονομίας μας...
Ευτυχώς που για όλα σκέφτεται ο Βόλφγκαγκ, πριν από μας και οπωσδήποτε για μας ... Ας είναι καλά... Και αυτός και ο Alexis ...