Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Την θλιβερή πραγματικότητα του τόπου και του λαού περιγράφει με αριθμούς το ρεπορτάζ του ιστότοπου Nooz.gr...
Το καλό είναι πως όλα αυτά μέχρι χτές...Γιατί τώρα, που άνοιξε διάπλατη η λεωφόρος της ανάπτυξης, σύντομα θα γίνουν μία κακή ανάμνηση... Πάντως καλού κακού ρίχτε τη ματιά σας και φυλάξτε κάπου τα νούμερα... Ετσι για μία σύγκριση του χρόνου... Τότε που θα προβληματιζόμαστε πού θα επενδύσουμε τα περισσεύματα του πλούτου μας...
Σε κίνδυνο φτώχειας το 35,7% του πληθυσμού
Σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισµού βρίσκεται το 35,7% του πληθυσμού της χώρας και αυτός ο κίνδυνος είναι υψηλότερος στην περίπτωση των ατόµων ηλικίας 18-64 ετών (39,4%).
Σύμφωνα με την Έρευνα Εισοδήµατος και Συνθηκών ∆ιαβίωσης των Νοικοκυριών 2015 (εισοδήματα 2014), το ποσοστό του κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισµού παρουσιάζει μικρή μείωση σε σχέση με το 2014 (36%).
Ο πληθυσµός ηλικίας 18-64 ετών που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισµό εκτιµάται για τους Έλληνες σε 37,4% και για τους αλλοδαπούς που διαµένουν στην Ελλάδα σε 64,3%.
Το κατώφλι της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 4.512 ευρώ ετησίως ανά άτοµο και σε 9.475 ευρώ για νοικοκυριά µε δύο ενήλικες και δύο εξαρτώµενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών.
Ο κίνδυνος φτώχειας για παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (παιδική φτώχεια) ανέρχεται σε 26,6%, σηµειώνοντας αύξηση κατά 1,1 ποσοστιαία µονάδα σε σχέση µε το 2014, ενώ είναι υψηλότερος κατά 5,2 ποσοστιαίες µονάδες από το αντίστοιχο ποσοστό του συνολικού πληθυσµού.
Ο πληθυσµός που διαβιεί σε νοικοκυριά που δεν εργάζεται κανένα µέλος ή εργάζεται λιγότερο από τρεις µήνες το έτος, ανέρχεται σε 1.111.300 άτοµα ή σε 18,7% του πληθυσµού ηλικίας 18-59 ετών, ενώ το 2014 ανερχόταν σε 1.165.800 άτοµα.
Το ποσοστό κινδύνου φτώχειας πριν από όλες τις κοινωνικές µεταβιβάσεις (δηλαδή µη συµπεριλαµβανοµένων των κοινωνικών επιδοµάτων και των συντάξεων στο συνολικό διαθέσιµο εισόδηµα των νοικοκυριών) ανέρχεται σε 52,9%, ενώ όταν περιλαµβάνονται µόνο οι συντάξεις και όχι τα κοινωνικά επιδόµατα, µειώνεται στο 25,5%.
Ο κίνδυνος φτώχειας υπολογιζόµενος µε το κατώφλι φτώχειας σε µια σταθερή χρονική στιγµή- συγκεκριµένα τα έτη 2005 και 2008- αποτελεί ένδειξη για το εάν το επίπεδο διαβίωσης για τα χαµηλότερα εισοδήµατα παρουσιάζει βελτίωση µε το πέρασµα του χρόνου.
Ο σκοπός αυτής της σύγκρισης είναι να καταγράψει πώς µεταβάλλεται ο κίνδυνος φτώχειας σε απόλυτους και όχι σε σχετικούς όρους, δηλαδή όταν το κατώφλι φτώχειας παραµένει διαχρονικά σταθερό σε όρους πραγµατικής αγοραστικής δύναµης.