Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Η φωτογραφία του ΦΟΙΝΙΚΑ, που μας έστειλε ο φίλτατος Γιώργος Ρούσης είναι φρέσκα, χτεσινή... Την παραθέτουμε για να μπορέσετε να μοιραστείτε μαζί μας τη χαρά, τη περηφάνεια και την ικανοποίηση από την μεταχείριση αυτού του Θεάτρου, κτισμένου στα τέλη του 19ου αιώνα, με την πανελλαδική μοναδικότητα της ύπαρξης μίας σκηνής για τους δύο χώρους (θερινό-χειμερινό) -άλλο ένα τέτοιο θέατρο υπάρχει στο Παλιό Φάληρο- και άρρηκτα δεμένου με την πολιτιστική και καλλιτεχνική ιστορία του τόπου...
Καμαρώστε... Γιατί σε λίγο καιρό δεν θα υπάρχει... Θα πέφτει λίγο-λίγο, καθώς ο αγώνας θα δικαιώνεται... Κι εμείς θα τραγουδάμε σαν τα παιδιά την πρώτη, τη δεύτερη και την τελευταία μέρα...