Περισσότερα για την Τράπεζα Αττικής

Χωρίς σχόλια αντιγράφουμε από το blog της συσπείρωσης αριστερών μηχανικών πολυτιμότατες και αποκαλυπτικότατες πληροφορίες για το πώς χρησιμοποιίησε την τράπεζα Αττικής και η ...για πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση.

Η λίστα με τις 16 εταιρείες που πήραν δάνειο για να αγοράσουν μετοχές της Attica Bank


Συνολικά 16 εταιρείες δανειοδοτήθηκαν από την Attica Bank προκειμένου να πάρουν μέρος στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας, αποκαλύπτει το πόρισμα ΤτΕ και SSM που αφορά στην περίοδο Ιανουάριος 2015 έως Μάρτιο 2016 και ολοκληρώθηκε την 27η Μαίου 2016. Σε αυτό αναφέρεται ότι το 100% των ναυτιλιακών δανείων, δηλαδή 377 εκατ. ευρώ, είναι «κόκκινο», όπως και το 77% των δανείων σε πολύ μικρές επιχειρήσεις.
Τα συνολικά κόκκινα δάνεια της τράπεζας ανέρχονται σε 2,2 δισ. ευρώ από σύνολο 3,9 δισ. ευρώ.
Στο πόρισμα οι επόπτες θέτουν ζήτημα άμεσης και έμμεσης χρηματοδότησης από την Αttica Bank για 16 εταιρείες-μετόχους της στην διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης.Οι 16 εταιρείες μπήκαν στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας (σ.σ. τον Δεκέμβριο του 2015) τοποθετώντας κεφάλαια 55.751.947,30 ευρώ, τα οποία προέκυψαν με άμεσο και έμμεσο δανεισμό από την ίδια την Αttica Bank,διαδικασία που είναι «παράτυπη», όπως επισημαίνεται.
Με βάση τους εποπτικούς κανόνες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στις περιπτώσεις που παρατηρείται η άμεση και έμμεση χρηματοδότηση για τοποθέτηση μετόχων στις αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, τα κεφάλαια που προκύπτουν με αυτό τον τρόπο αφαιρούνται από τους κεφαλαιακούς δείκτες της τράπεζας.
Οι 16 εταιρείες

Η εταιρεία Silaver Investments Limited έβαλε στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της AtticaBank 7.999.976,40 εκατ ευρώ και σύμφωνα με το πόρισμα υπήρξε έμμεση ισόποση χρηματοδότηση από την τράπεζα.

Η εταιρεία PAP Energy Wind Energy ParksS.A. τοποθέτησε στην αμκ 6 εκατ ευρώ και οι ελεγκτές αναφέρουν ότι υπήρξε άμεση ισόποση χρηματοδότηση από την τράπεζα.
Η Anatoli SA συμμετείχε στην αύξηση κεφαλαίου με 4,2 εκατ ευρώ και στο πόρισμα αναφέρεται ότι χρηματοδοτήθηκε έμμεσα με ισόποσο κεφάλαιο από την τράπεζα.
Η Ionis Development SA έβαλε 4 εκατ. ευρώ στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Attica Bank ΑΤΤ -10,00%και το πόρισμα αναφέρει ότι υπήρξε απευθείας χρηματοδότηση από την τράπεζα.
Η Aktes Kritis SA μπήκε στην αμκ της τράπεζας με 1,8 εκατ ευρώ και οι ελεγκτές αναφέρουν ότι υπήρξε ισόποση έμμεση χρηματοδότηση από την Attica.
Η Intracom έβαλε στην αύξηση κεφαλαίου 2,252 εκατ. ευρώ και το πόρισμα αναφέρει ότι υπήρξε άμεση χρηματοδότηση από την τράπεζα ύψους 1,252 εκατ. ευρώ.
Η Hellenic Plastic SA τοποθέτησε 2 εκατ. ευρώ στην ΑΜΚ της Αttica Bank και οι ελεγκτές αναφέρουν ότι η εταιρεία χρηματοδοτήθηκε άμεσα από την τράπεζα με 2 εκατ. ευρώ.
Η Mouchalis SA μπήκε στην ΑΜΚ της τράπεζας με 2 εκατ. ευρώ και το πόρισμα αναφέρει ότι είχε χρηματοδοτηθεί άμεσα με 2 εκατ. ευρώ.
Η Themeli Construction Company έβαλε στην ΑΜΚ 1,5 εκατ. ευρώ και έλαβε από την τράπεζα άμεση χρηματοδότηση 1.999.999,90 ευρώ.
Η Personal Care μπήκε στην αύξηση κεφαλαίου με 999.993,60 ευρώ και σύμφωνα με όσα αναφέρει το πόρισμα υπήρξε από την τράπεζα άμεση χρηματοδότηση 999.993,60 ευρώ.
Η Intrasoft έβαλε στην ΑΜΚ 1 εκατ. ευρώ και το πόρισμα αναφέρει ότι υπήρξε έμμεση χρηματοδότηση 1 εκατ. ευρώ.
Η Perseus SA τοποθέτησε στην ΑΜΚ 3 εκατ. ευρώ και το πόρισμα αναφέρει ότι χρηματοδοτήθηκε άμεσα με το ίδιο ποσό.
Η FG Europe έβαλε στην ΑΜΚ της τράπεζας 7,9 εκατ. ευρώ και οι ελεγκτές αναφέρουν ότι χρηματοδοτήθηκε ισόποσα από την τράπεζα.
Η J & P Avax έβαλε στην ΑΜΚ 12 εκατ. ευρώ και υπήρξε, σύμφωνα με τους ελεγκτές,άμεση ισόποση χρηματοδότηση.
Η Staff SA (trade of clothing) έβαλε 900.000 ευρώ στην αύξηση και σύμφωνα με το πόρισμα υπήρξε ισόποση άμεση χρηματοδότηση από την τράπεζα.
Η Ergodynamiki Patron Technical SA μπήκε στην ΑΜΚ με 300.000 ευρώ και στο πόρισμα αναφέρεται ότι χρηματοδοτήθηκε ισόποσα από την τράπεζα.

Εκκαθάριση της τράπεζας θα σημάνει κατάρρευση του Ταμείου Μηχανικών

Η διάσωση του Ταμείου των Μηχανικών ΤΣΜΕΔΕ, το οποίο έχει επενδύσει περίπου 800 εκατ. ευρώ στην Αττικής, είναι το στοίχημα της νέας διοίκησης της τράπεζας. Αν ως το τέλος του έτους δεν καλυφθούν κεφαλαιακές ανάγκες ύψους 70 εκατ. ευρώ, η Αττικής θα οδηγηθεί σε εκκαθάριση (resolution), δηλαδή θα σπάσει σε «καλή» και «κακή» τράπεζα, ενδεχόμενο που θα οδηγήσει στην κατάρρευση του ΤΣΜΕΔΕ, καθώς θα εξαϋλωθεί η επένδυσή του. Μια τέτοια εξέλιξη θα επιβάρυνε επίσης και τις τέσσερις συστημικές τράπεζες, οι οποίες μέσω του Ταμείου Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων (ΤΕΚΕ) θα αναλάμβαναν το κόστος της εκκαθάρισης.  
Αγώνας δρόμου για Αττικής και τα 800 εκατ. του ΤΣΜΕΔΕ
Οι κ.κ. Πανταλάκης (δεξιά) και Ρουμελιώτης σε σύσκεψη παρουσία του διοικητή της ΤτΕ Γιάννη Στουρνάρα συμφώνησαν τα επόμενα βήματα για την Τράπεζα Αττικής

Ασφυκτικά περιθώρια για λύση

Πρόκειται για έναν αγώνα δρόμου αφού το χρονικό περιθώριο των τριών μηνών που έχει ο νέος διευθύνων σύμβουλος της Αττικής Θεόδωρος Πανταλάκης χαρακτηρίζεται από την αγορά «ασφυκτικό». Και τούτο διότι το έλλειμμα των 70 εκατ. ευρώ που παραμένει ακάλυπτο από την περυσινή ανακεφαλαιοποίηση δεν μπορεί να αντληθεί προσελκύοντας νέους μετόχους. Στο σημερινό περιβάλλον, με τις αποτιμήσεις των τραπεζών στα τάρταρα, η είσοδος νέων επενδυτών θα οδηγούσε στην εξαφάνιση του ποσοστού του ΤΣΜΕΔΕ. Στην περίπτωση αυτή το Ταμείο θα έπρεπε να γράψει τις ζημιές του και ως εκ τούτου θα κατέρρεε. Για να μη συμβεί αυτό η νέα διοίκηση της τράπεζας προωθεί σύνθετη λύση η οποία απαιτεί μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να υλοποιηθεί. Συγκεκριμένα σχεδιάζει την παραχώρηση της διαχείρισης χαρτοφυλακίου μη εξυπηρετούμενων δανείων ύψους 1,05 δισ. ευρώ (NPLs) σε εξειδικευμένα επενδυτικά κεφάλαια και την ταυτόχρονη έκδοση ομολογιακού δανείου ύψους 70 εκατ. ευρώ που θα καλύψουν οι επενδυτές που θα αναλάβουν τη διαχείριση του προβληματικού χαρτοφυλακίου. Στην ουσία οι επενδυτές αυτοί θα προκαταβάλουν μελλοντικά έσοδα που θα έχουν από τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων που θα αναλάβουν. Το προς εκχώρηση χαρτοφυλάκιο αποτελείται από μη εξυπηρετούμενα δάνεια όλων των κατηγοριών (επιχειρηματικά, στεγαστικά, μικρομεσαίων επιχειρήσεων), κυριαρχούν όμως τα δάνεια προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.


Την Παρασκευή το απόγευμα ο κ. Πανταλάκης μαζί με τον νέο πρόεδρο Τάκη Ρουμελιώτηεπισκέφθηκαν την Τράπεζα της Ελλάδος, όπου σε σύσκεψη η οποία διήρκεσε μιάμιση ώρα παρουσία του διοικητή Γιάννη Στουρνάρα και με τη συμμετοχή των αρμοδίων διευθυντών της κεντρικής τράπεζας συμφώνησαν τα επόμενα βήματα. «Για πρώτη φορά ύστερα από αρκετά χρόνια έγινε μια σωστή συζήτηση, με σχέδιο και σοβαρές προτάσεις, για την Αττικής» αναφέρουν πηγές της Τράπεζας της Ελλάδος. Ο κ. Πανταλάκης αναμένεται να παρουσιάσει προς έγκριση τα μέτρα για την αναδιάρθρωση της τράπεζας και το νέο επιχειρηματικό σχέδιο (business plan) στο διοικητικό συμβούλιο της Αττικής που έχει οριστεί για την προσεχή Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου.


Εκτός από το κεφαλαιακό έλλειμμα των 70 εκατ. ευρώ, στο πόρισμα της Τράπεζας της Ελλάδος αναφέρεται ότι μέρος της αύξησης κεφαλαίου που πραγματοποιήθηκε πέρυσι ύψους 57 εκατ. ευρώ είναι παράτυπο διότι καλύφθηκε με αυτοχρηματοδότηση. Δηλαδή, η τράπεζα έδωσε δάνεια ύψους 57 εκατ. ευρώ τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη συμμετοχή στην αύξηση κεφαλαίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, το κομμάτι αυτό δεν θα χρειαστεί να καλυφθεί με άντληση νέων κεφαλαίων αλλά θα αφαιρεθεί από τα εποπτικά κεφάλαια, με αποτέλεσμα ο δείκτης φερεγγυότητας της τράπεζας να υποχωρήσει στο 15,5% από 17%.


Σπίρτζης: Χρήσιμο εργαλείο, να βάλουμε χρήματα

Η εμπλοκή του ΤΣΜΕΔΕ στην Αττικής αποτελεί απόφαση παλαιότερων διοικήσεων του Ταμείου των Μηχανικών που έβλεπαν την τράπεζα ως εργαλείο χρηματοδότησης με ευνοϊκούς όρους, όπως αναφέρεται στο πόρισμα, δραστηριοτήτων κατασκευαστικών και τεχνικών εταιρειών φιλικά προσκείμενων στην εκάστοτε διοίκηση του Ταμείου. Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτηση του κ. Σπίρτζη στο διοικητικό συμβούλιο του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ) το 2014, όταν ήταν πρόεδρος και επιχειρηματολογούσε υπέρ της συμμετοχής του ΤΣΜΕΔΕ στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Αττικής τότε με άλλα 300 εκατ. ευρώ. «Η Τράπεζα Αττικής αποτελεί ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο αλλά και ένα χρήσιμο εργαλείο τόσο για την αξιοποίηση των αποθεματικών του Ταμείου αλλά και για τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει παρά το μικρό της μέγεθος στην ολιγοπωλιακή τραπεζική αγορά, στην άσκηση του επαγγέλματος του μηχανικού και στην υπάρξη μιας έστω μικρής τράπεζας που να μην έχει ενταχθεί στο ΤΧΣ και να μην ελέγχεται από εξωγενείς παράγοντες και την ΕΚΤ» ανέφερε και τόνιζε ότι «η επένδυση στην Αττικής έχει αποβεί λόγω της κυβερνητικής πολιτικής μη επιζήμια για το Ταμείο, μια και η συνολική επένδυση του Ταμείου ανέρχεται σε 400 εκατ. ευρώ περίπου». «Τα αποθεματικά αυτά»επιχειρηματολογούσε ο κ. Σπίρτζης, «αν δεν είχαν τοποθετηθεί στην Τράπεζα Αττικής, θα είχαν μειωθεί σε ποσοστό άνω του 50% λόγω του PSI. Πρόσθετα άλλα 400 εκατ. ευρώ των αποθεματικών του Ταμείου που βρίσκονται σε λογαριασμό της Τράπεζας Αττικής αντί της Τράπεζας της Ελλάδος δεν μετείχαν στη ληστεία του "κουρέματος"» τόνιζε.


Η τοποθέτηση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον διότι αυτά τα 400 εκατ. ευρώ που βρίσκονταν κατατεθειμένα στην Αττικής χρησιμοποιήθηκαν τελικά για την ανακεφαλαιοποίηση της τράπεζας το 2015 καθώς οι κεφαλαιακές ανάγκες από 300 εκατ. ευρώ που ήταν το 2014 αυξήθηκαν σε περίπου 400 εκατ. ευρώ έναν χρόνο αργότερα, μειώνοντας ισόποσα τις καταθέσεις της σε μια δύσκολη εποχή.  


Το ΤΣΜΕΔΕ χάνει 740 εκατ. ευρώ

Συνολικά από αυτή την επενδυτική επιλογή του κ. Σπίρτζη, ο οποίος χαρακτήριζε «ληστρικό» το PSI, το ΤΣΜΕΔΕ χάνει σήμερα περί τα 740 εκατ. ευρώ! Διότι τα περίπου 800 εκατ. ευρώ που έχει επενδύσει το Ταμείο αξίζουν σήμερα μόλις 53,5 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, έχουν «κουρευτεί» κατά 93%!

Πότε θα πάρει πίσω τα λεφτά που έχει επενδύσει το Ταμείο; Οταν η χρηματιστηριακή αξία της Αττικής πλησιάσει το 1,6 δισ. ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η υψηλότερη κεφαλαιοποίηση που πέτυχε η τράπεζα την τελευταία 15ετία ήταν 500 εκατ. ευρώ. Παρά το στοιχείο αυτό, κάποιοι  επέλεξαν να επενδύσουν άλλα 400 εκατ. ευρώ στην Αττικής.

Ποιοι ήταν αυτοί; Στην απόφαση του ΤΕΕ στα τέλη του 2014, την παραπάνω πρόταση του κ. Σπίρτζη είχαν υποστηρίξει, εκτός από τον ίδιο, οι Θ. Σεραφίδης, Αντ. Μοροπούλου, Ν. Μήλης, Π. Αντιβαλίδης, Σπ. Ζαννιάς, Γ. Τσουκαλάς και Χ. Τσόγκας. Αντίθετα, κατά της εισήγησης Σπίρτζη είχαν ψηφίσει οι Δ. Αμπακούμκιν, Θ. Βαμβουρέλης, Γρ. Γρηγοριάδης, Ι. Πάνου, Θ. Πέρκα και Γ. Στασινός, ο σημερινός πρόεδρος του ΤΕΕ.

Οι δέκα δημοφιλέστερες αναρτήσεις του τελευταίου μήνα...
🎙️ ΦΑΙΑΚΙΑ PODCAST
🎙️ ΦΑΙΑΚΙΑ PODCAST
✖
Τώρα ακούγεται: -
00:00 00:00
⏮
▶
⏸
⏹
⏭
🔊
🎤 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
📖 ΚΕΙΜΕΝΑ
PODCAST
📻 ΡΑΔIO ΦΑΙΑΚΙΑ
ΡΑΔΙΟ ΦΑΙΑΚΙΑ - ON AIR STUDIO
✖
Τώρα παίζει: -
00:00 00:00
⏮
▶
⏭
⏸
⏹
🔀
🔊
Τραγούδια του κόσμου
Ελληνικά τραγούδια
PLAYLIST



κάποιοι λίγοι στίχοι...

ιδιωτικοποιείστε!!!

Aς ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα,
ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός,
ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας,
ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,
ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο,
ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο,
ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.
Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων,
ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη,
παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων
σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό.
Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…
Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.
Ζοζέ Σαραμάγκου (1922 -2010)

Αυτούς τους έχω βαρεθεί

Τις κρύες γυναίκες που με χαϊδεύουν,
τους ψευτοφίλους που με κολακεύουν,
που απ’ τους άλλους θεν παλικαριά
κι οι ίδιοι όλο λερώνουν τα βρακιά,
σ’ αυτήν την πόλη που στα δυο έχει σκιστεί,
τους έχω βαρεθεί.

Και πέστε μου αξίζει μια πεντάρα,
των γραφειοκρατών η φάρα,
στήνει με ζήλο περισσό,
στο σβέρκο του λαού χορό,
στης ιστορίας τον χοντρό το κινητή,
την έχω βαρεθεί.

Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους,
τους Γερμανούς, τους προφεσόρους,
που καλύτερα θα ξέρανε πολλά,
αν δε γεμίζαν ολοένα την κοιλιά,
υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί,
τους έχω βαρεθεί.

Κι οι δάσκαλοι της νεολαίας νταντάδες,
κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες,
κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς,
με ιδεώδεις υποτακτικούς,
που είναι στο μυαλό νωθροί,
μα υπακοή έχουν περισσή,
τους έχω βαρεθεί.

Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος,
κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος,
που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά,
αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά
κι επαναστάσεις στ’ όνειρά του αναζητεί,
τον έχω βαρεθεί.

Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,
υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,
κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,
με τους σοφούς του κράτους τα ‘χουνε πλακάκια,
σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,
τους έχω βαρεθεί.

Βολφ Μπίρμαν (1936 -

σ τ η θ ά γ χ η

Αν η μισή καρδιά μου βρίσκεται, γιατρέ, εδώ πέρα
η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται
με τη στρατιά που κατεβαίνει προς το Κίτρινο ποτάμι

Κι ύστερα, γιατρέ, την πάσα αυγή
την πάσα αυγή γιατρέ, με τα χαράματα
πάντα η καδιά μου στην Ελλάδα τουφεκίζεται.

Κι ύστερα, να, σαν οι φυλακισμένοι γέρνουνε στον ύπνο
και σβήνουν στο νοσοκομείο τα τελευταία βήματα
τραβάει ολόισια, γιατρέ, η καρδιά μου
τραβάει, γιατρέ, στην Ισταμπούλ, σ’ ένα παλιό ξύλινο σπίτι.

Κι ύστερα, δέκα χρόνια τώρα, να, γιατρέ
που τίποτα δεν έχω μες στα χέρια μου να δώσω στο φτωχό λαό μου
τίποτα πάρεξ ένα μήλο
ένα κόκκινο μήλο, την καρδιά μου.

Κι είναι γιατρέ, απ’ αφορμή όλα τούτα
που μες στα στήθια μου έχω τούτη την αρρώστια
όμως, γιατρέ, και μ’ όλα τα ντουβάρια που μου κάθονται στα στήθια
κοιτάω τη νύχτα ανάμεσα απ’ τα κάγκελα
κι όλη η καρδιά μου αντιχτυπά και στο πιο μακρινό αστέρι.

Ναζίμ Χικμέτ
(1901 - 1963)

μ ι κ ρ ό κ ο σ μ ο ς

Και να, τι θέλω τώρα να σας πω
Μες στις Ινδίες, μέσα στην πόλη της Καλκούτας,
φράξαν το δρόμο σ’ έναν άνθρωπο.
Αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο `κει που εβάδιζε.
Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχουμαι
να υψώσω το κεφάλι στ’ αστροφώτιστα διαστήματα.
Θα πείτε, τ’ άστρα είναι μακριά
κι η γη μας τόση δα μικρή.

Ε, το λοιπόν, ό,τι και να είναι τ’ άστρα,
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω.
Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,
πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο,
είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει,
είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε.

Ναζίμ Χικμέτ
(1901 - 1963)

Μ ι λ ώ

Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών
Για τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα
Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες
Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή
Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα
Για τα κορίτσια που ζητιανεύουν δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους
Μιλώ για τις ξυπόλυτες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα
Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους
τους μαστροπούς ποιητές που σέρνονται τις νύχτες στα κατώφλια
Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα
Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες
Για τα προαύλια των φυλακών και το δάκρυ των μελλοθανάτων

Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
Π’ αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματα Του
Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν
Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν
Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια
Κι οι σύντροφοι τους φτύνανε και τους σταυρώναν
Κι αυτοί γαλήνιοι το δρόμο παίρνουνε π’ άκρη δεν έχει
Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει
Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.

Μανώλης Αναγνωστάκης
(1925 - 2005)

Σὲ περιμένω παντοῦ

Κι ἂν ἔρθει κάποτε ἡ στιγμὴ νὰ χωριστοῦμε, ἀγάπη μου,
μὴ χάσεις τὸ θάρρος σου.
Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά.
Μὰ ἡ πιὸ μεγάλη ἀκόμα, εἶναι ὅταν χρειάζεται νὰ παραμερίσει τὴν καρδιά του.

Τὴν ἀγάπη μας αὔριο, θὰ τὴ διαβάζουν τὰ παιδιὰ στὰ σχολικὰ βιβλία,
πλάι στὰ ὀνόματα τῶν ἄστρων καὶ τὰ καθήκοντα τῶν συντρόφων.
Ἂν μοῦ χάριζαν ὅλη τὴν αἰωνιότητα χωρὶς ἐσένα,
θὰ προτιμοῦσα μιὰ μικρὴ στιγμὴ πλάι σου.

Θὰ θυμᾶμαι πάντα τὰ μάτια σου, φλογερὰ καὶ μεγάλα,
σὰ δύο νύχτες ἔρωτα, μὲς στὸν ἐμφύλιο πόλεμο.

Ἄ! ναί, ξέχασα νὰ σοῦ πῶ, πὼς τὰ στάχυα εἶναι χρυσὰ κι ἀπέραντα, γιατὶ σ᾿ ἀγαπῶ.

Κλεῖσε τὸ σπίτι. Δῶσε σὲ μιὰ γειτόνισσα τὸ κλειδὶ καὶ προχώρα. Ἐκεῖ
ποὺ οἱ φαμίλιες μοιράζονται ἕνα ψωμὶ στὰ ὀκτώ, ἐκεῖ ποὺ
κατρακυλάει ὁ μεγάλος ἴσκιος τῶν ντουφεκισμένων. Σ᾿ ὅποιο μέρος
τῆς γῆς, σ᾿ ὅποια ὥρα, ἐκεῖ ποὺ πολεμᾶνε καὶ πεθαίνουν οἱ ἄνθρωποι γιὰ ἕνα καινούργιο κόσμο…
ἐκεῖ θὰ σὲ περιμένω, ἀγάπη μου!

Τάσος Λειβαδίτης
(1922 - 1988)

Κι ήθελε ακόμη

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,
έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

Μιλάτε, δείχνετε πληγές, αλλόφρονες στους δρόμους.
Τον πανικό που στραγγαλίζει την καρδιά σας σαν σημαία
καρφώσατε σ’ εξώστες, με σπουδή φορτώσατε το εμπόρευμα.
Η πρόγνωσή σας ασφαλής: Θα πέσει η πόλις.

Εκεί, προσεκτικά σε μια γωνιά μαζεύω με τάξη,
φράζω με σύνεση το τελευταίο μου φυλάκιο.
Κρεμώ κομμένα χέρια στους τοίχους, στολίζω
με τα κομμένα κρανία τα παράθυρα, πλέκω
με κομμένα μαλλιά το δίχτυ μου και περιμένω
όρθιος και μόνος σαν και πρώτα περιμένω.

Μανώλης Αναγνωστάκης
(1925 - 2005)

Ι θ ά κ η

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι να ναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου να χεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θα βγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Κωσταντίνος Καβάφης
(1863 - 1933)

καπνισμένο τσουκάλι (απόσπασμα)

Καὶ νὰ ἀδελφέ μου ποὺ μάθαμε
νὰ κουβεντιάζουμε ἥσυχα κι ἁπλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα,
δὲν χρειάζονται περισσότερα.
Κι αὔριο λέω θὰ γίνουμε ἀκόμα πιὸ ἁπλοί.
Θὰ βροῦμε αὐτὰ τὰ λόγια ποὺ παίρνουνε
τὸ ἴδιο βάρος σ᾿ ὅλες τὶς καρδιές, σ᾿ ὅλα τὰ χείλη.
Ἔτσι νὰ λέμε πιὰ τὰ σύκα-σύκα καὶ τὴ σκάφη-σκάφη.
Κι ἔτσι ποὺ νὰ χαμογελᾶνε οἱ ἄλλοι καὶ νὰ λένε,
«Τέτοια ποιήματα, σοῦ φτιάχνουμε ἑκατὸ τὴν ὥρα.»
Αὐτὸ θέλουμε κι ἐμεῖς.
Γιατὶ ἐμεῖς δὲν τραγουδᾶμε γιὰ νὰ ξεχωρίσουμε
ἀδελφέ μου ἀπ᾿ τὸν κόσμο.
Ἐμεῖς τραγουδᾶμε γιὰ νὰ σμίξουμε τὸν κόσμο.

...ἔχεις ἀκόμη νὰ κλάψεις πολὺ
ὥσπου νὰ μάθεις τὸν κόσμο νὰ γελάει.


Γιάννης Ρίτσος
(1909 - 1990)

Μαλαματένια λόγια

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές
τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χθες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές

Τ’ αηδόνια σε χτικιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά
καλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρία
και να `σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά
κι όχι να ζεις μ’ αυτή την κομπανία
και να μην ξέρεις τ’ άστρο του φονιά

Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι
απ’ του καιρού την άγρια πληρωμή
στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι
τους πήραν για σεργιάνι μια στιγμή
και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει
και το μαράζι δίχως αφορμή

Και σαν τους άλλους χάθηκαν κι εκείνοι
τους βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά
κι απ’ το παλιό μαρτύριο να `χει μείνει
ένα σκυλί τη νύχτα που διψά
γυναίκες στη γωνιά μ’ ασετυλίνη
παραμιλούν στην ακροθαλασσιά

Και στ’ ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια
θα ξεφορτώνουν στην Καισαριανή
πώς έγινε με τούτο τον αιώνα
και γύρισε καπάκι η ζωή
πώς το `φεραν η μοίρα και τα χρόνια
να μην ακούσεις έναν ποιητή

Του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι
ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά
ποιος δίνει την αγάπη και τη χάρη
και στις μυρτιές του Άδη σεργιανά
μαλαματένια λόγια στο χορτάρι
ποιος βρίσκει για την άλλη τη γενιά

Με δέσαν στα στενά και στους κανόνες
και ξημερώνοντας Παρασκευή
τοξότες φάλαγγες και λεγεώνες
με πήραν και με βάλαν σε κλουβί
και στα υπόγεια ζάρια τους αιώνες
παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί

Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια
κι όπως δεν ήμουν μάγκας και νταής
περνούσα τα δικά σου δικαστήρια
αφού στον Άδη μέσα θα με βρεις
να με δικάσεις πάλι με μαρτύρια
και σαν κακούργο να με τιμωρείς


Μάνος Ελευθερίου
(1938 - 2018)

στρατιώτης - ποιητής

Δεν έχω γράψει ποιήματα
μέσα σε κρότους
μέσα σε κρότους
κύλησε η ζωή μου.

Τη μιαν ημέρα έτρεμα,
την άλλην ανατρίχιαζα
μέσα στο φόβο,
μέσα στο φόβο
πέρασε η ζωή μου.

Δεν έχω γράψει ποιήματα,
δεν έχω γράψει ποιήματα,
μόνο σταυρούς
σε μνήματα
καρφώνω.


Μίλτος Σαχτούρης
(1919 - 2005)

δεκαεφτά λαιστρυγόνες

Τι έχει να κάνει πόσοι είναι οι Λαιστρυγόνες
δεκατρείς τρακόσοι, τι έχει να κάνει;
μην είναι σίγουρο που έχω αύριο δυο χέρια ένα κούτελο;
στις φλέβες μου ο ίδιος άνεμος να σμπρώχνει λέξεις
καταπάνω στις οξιές και τα κατάρτια;
Μένω εδώ λοιπόν ξερός. Γέμισε ο τόπος Θερμοπύλες Θεσπιείς, απέναντι με τα ταμπούρλα τους οι Μήδοι,
άχρονα θεωρήματα κυκλώσανε τους λόχους μας,
ποταμός αόμματος έριξε το σπίτι
περνάει, παίρνει
εμένα το κλισιοσκόπιο γωνιά Υμηττού Φορμίωνος
κι εσένα κοφτερή προκήρυξη που σήκωσες οδοφράγματα·
πιασμένοι οι δυο μας χέρι χέρι
τρελοί με τα φωνήεντα των Ελλήνων
δεν περνούνε οι φασίστες…

τώρα νέα μου τρέλα γιος των όρνιων
κυνηγώ αποσιωπητικά, δίνω τα μάτια μου σε αστρίτες,
το στήθος μου εθνόσημο του φεγγαριού,
τελευταίο μου φυσίγγι η πλεξούδα απ’ τα μαλλιά σου.
Ήσουνα τότε στα δεκαεφτά,
δεκαεφτά κουρσάροι λαιστρυγόνες,
μα εγώ ακόμα σύννεφο.
Έκτωρ Κακναβάτος
(1920 - 2010 )

Π ρ ω ι ν ό

Είναι ένα ζεστό πρωϊνό
Ο έρωτας ποτίζει τη μέρα
Το άτακτο φτερό του
Αγγίζει το ποτέ

Φιλέρημος πληγή αθώων

Το λιοντάρι κάθισε στα χαρτιά μου
Μου μίλησε για τη ζητεία Παραδείσου
Και τον συλλογισμένο θάνατο
Που αδίκως ψάχνει
Τη γέννησή του

Τηλέμαχος Χυτήρης
(1945 - )

λ ή θ η

Καλότυχοι οι νεκροί, που λησμονάνε
την πίκρια της ζωής. Όντας βυθίσει
ο ήλιος και το σούρουπο ακλουθήσει,
μην τους κλαις, ο καημός σου όσος και να ‘ναι!

Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε
στης Λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση·
μα βούρκος το νεράκι θα μαυρίσει,
α στάξει γι’ αυτές δάκρυ, όθε αγαπάνε.
Κι αν πιουν θολό νερό, ξαναθυμούνται,
διαβαίνοντας λιβάδι’ απ’ ασφοδίλι,
πόνους παλιούς, που μέσα τους κοιμούνται.

Α δεν μπορείς παρά να κλαις το δείλι,

τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν·

θέλουν – μα δε βολεί να λησμονήσουν.

Λορέντσος Μαβίλης
(1860 - 1912)

στην Πάργα πίσω...

Και μ΄ όλο το τρισκότοδο τους γνώρισα απ΄ αλάργα
στη στράτα και στα ξώστρατα, που παν κατά την Πάργα.

Δεν ήταν ούτε δέκα, ούδ΄ εκατόν. Καθείς στο χέρι εκράτει
κι΄ από ΄να σάκκον τρίχινο, κι΄ οι σάκκοι ήταν γεμάτοι.

Κι΄ εκείνοι σαν να πήγαιναν σε πανηγύρι γάμου,
λες κι΄ είχαν όλοι τους φτερά και δεν πατούσαν χάμου.
-Κι΄ αν είστε και φαντάσματα μπορώ να σας ρωτήσω.
Που πάτε τόσο βιαστικά?

-Πάμε στην Πάργα πίσω.
-Και μες΄ στους σάκκους τι έχετε κρυμμένα, βρυκολάκοι,
-Με πεθαμένων κόκκαλα γεμάτοι είν΄ όλοι οι σάκκοι.
Διαβάτη δεν τα γνώρισες τ΄Αλή-Πασά τα χρόνια.
Σταλμένος απ΄ τα Τάρταρα τα μαύρα καταχθόνια,
σα να βουλήθηκε απ΄ τη γη κάθε καλό να λείψει,
έσπερνε το ξολόθρεμα, το χαλασμό, τη θλίψη.

Τότε στα χέρια του έπεσε κι΄ η Πάργα, η παινεμένη.
Μα η Πάργα κιαν σκλαβώθηκε, ψυχή δεν απομένει.
Άνδρες, γυναίκες και παιδιά και νιοι και γέροι κι΄ όλοι
αφήνοντας παντέρημη τη σκλαβωμένη πόλη,
εξεκινήσαμε μαζί να βρούμε αλλού πατρίδα.

Πως το θυμούμαι! Συμφορές πολλές στον κόσμο είδα
και γνώρισα στη ζήση μου, καμμιά όμως σαν εκείνη,
Μια είν΄ η πατρίδα καθενός, δεύτερη δεν θα γίνει!...

Πριν ξεκινήσουμε μαζί τη νύχτα με φανάρια
στο κοιμητήρι επήγαμε κρατώντας τα΄ αξινάρια,
κι΄ απ΄ άκρη ως άκρη σκάβοντας το κάναμε χωράφι
κι΄ ανοίξαμε τα μνήματα κι΄ έγιναν λάκκοι οι τάφοι,
και πήραμε τα κόκαλα και τους σταυρούς ακόμα,
για να μη μείνει τίποτα στο σκλαβωμένο χώμα

Και φύγαμε. Περνά καιρός και εμείς αγάλι-αγάλι
πεθαίναμε κι η μια γενιά κληρονομάει την άλλη.
Ως ότου χθες μεσάνυχτα, κράζοντας πέρα ως πέρα
μια σάλπιγγα ετρικύμησε τον ξάστερον αγέρα
σαν τα΄ Αρχαγγέλου η σάλπιγγα για την στερνή την κρίση.
Τα κόκαλα, που λευτεριά τους είχαμε χαρίσει
κι΄ ανήσυχα, ανυπόμονα την ώρα καρτερούσαν,
(γιατί στην έρμη ξενιτιά την Πάργα ελαχταρούσαν)
πήραν φωνή, κι΄ ανάκραζαν, φωνή βαθειά μεγάλη:
-«Η Πάργα ξεσκλαβώθηκε, πηγαίνετέ μας πίσω πάλι».

Ιωάννης Πολέμης
(1862 - 1924)





Translate

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων
Π ρ ο φ ί λ
προφίλ
Ο Μίλτος Βασιλείου είναι συνταξιούχος αναπληρωτής καθηγητής πνευμονολογίας