Δεν είναι περίεργο, που ο φίλτατος Νίκος αντέδρασε στο κλείσιμο της ΦΑΙΑΚΙΑΣ… Το σπουδαιότερο στο κείμενο του Νίκου δεν είναι η απλή έκφραση συμπαράστασης. Εκείνο, που κυριαρχεί είναι η πολιτική διάσταση του ζητήματος και αυτό είναι το σημαντικό, το καθοριστικό… Είχα πάρει άδεια να λείψω έντυπα και ηλεκτρονικά από το CorfuPress.com μέχρι και το τέλος Αυγούστου, όμως η διαγραφή της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας πολιτικά και καθημερινά ενημερωμένης ιστοσελίδας του φίλου Μίλτου Βασιλείου “ΦΑΙΑΚΙΑ ξανά” από το Blogger.com, με επανάφερε… Το «κατέβασμα» της «ΦΑΙΑΚΙΑΣ» αποδεικνύει τη «δημοκρατικότητα» που διέπει τις ψηφιακές πλατφόρμες των δισεκατομμυριούχων ιδιοκτητών τους που ως φαίνεται ενοχλούνται όταν ιστοσελίδες, που αναγκαστικά χρησιμοποιούν τα «κανάλια» τους, ξεφεύγουν από τους κανόνες της αυτοματοποιημένης λογοκρισίας. Μια ιστοσελίδα όπως η «ΦΑΙΑΚΙΑ ξανά» μάλλον δε δικαιολογεί την εξαφάνιση της στο τυχαίο ενός τεχνικού συμβάντος, μακάρι να συνέβαινε κάτι τέτοιο κα...
Όταν ένα παιδί 26
χρόνων πεθαίνει, όποια και αν είναι η αιτία του θανάτου του, ο πόνος είναι
αβάσταχτος για την κοινωνία συνολικά και για την οικογένειά του ειδικότερα…
Όταν μάλιστα το παιδί
αυτό, πριν λίγες μέρες έχει φάει το ξύλο της αρκούδας με μπόλικους τραυματισμούς
(σπάσιμο 7 πλευρών, θλάση εσωτερικών οργάνων κ.λ.π.), όπως αδιάψευστα
τεκμηριώνεται και από τα σχετικά βίντεο, έχει ο καθένας το δικαίωμα να
αναρωτηθεί τουλάχιστον για ενδεχόμενη συσχέτιση του ξυλοδαρμού με τον θάνατο
του νέου…
Όταν μάλιστα είσαι ο
γονιός ο πνιγμένος στον ανυπόφορο πόνο της απώλειας έχει δικαίωμα να
διατυπώνεις τέτοιες σκέψεις ακόμα και αν είναι λαθεμένες…
Όταν μάλιστα στέκεσαι μπροστά
στον πόνο των γονιών μπορείς να αποφύγεις να σχολιάσεις καυστικά και ειρωνικά
(δήθεν πολιτικά) την απώλεια, τον θάνατο. Δεν χρειάζεται, δηλαδή, να γράψεις,
πως: Με σπουδή, πολύ πολύ βιαστικά, υιοθετούμε ό,τι μας βολεύει σχετικά
με την "κρατική βία και καταστολή" και χτυπάμε τα τύμπανα
"ταξικού πολέμου" απ' τη μια Κι απ'την άλλη, μούγκα στη στρούγκα, την
πάπια και ουδέν σχόλιο για εν ψυχρώ στυγνές δολοφονίες αθώων και ανυποψίαστων
πολιτών. Δεν το κάνεις, ακόμη και έτσι να ήταν, αν διατηρείς ίχνη
από την υποχρέωση του σεβασμού στον αδόκητο θάνατο του νέου, που αφήνει πίσω
γονείς…
Όταν μάλιστα δεν έχει
ακόμη κλείσει ο τάφος του νέου παιδιού αποφεύγεις να επιδείξεις το … «δημοσιογραφικό»,
καυστικοσατυρικό σου ταλέντο γράφοντας: "Πεθανε ο πατερας φιλου. Ο
θανατος του οφείλεται στα χημικα που χαν ριξει στη διαδηλωση των συνταξιουχων
τον Οκτωβριο του 16 επι κυβερνησεως τΣυριζα.» 😂😎"
Όταν, όμως λέγεσαι
Γρηγόρης Ψαριανός, δεν πειράζει… Νάσαι καλά, λεβέντη μας !!!