Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Τα "σαν σήμερα" του φίλτατου Στέφανου Πάντου είναι υπομνήσεις ιδιαίτερα σημαντικών ιστορικών στιγμών δοσμένες με αφοπλιστική ειλικρίνεια, απόλυτη σαφήνεια και γλαφυρότητα γραφής... Το σημερινό πονάει ξεχωριστά γιατί καταπιάνεται με την εισβολή των Σοβιετικών στην Τσεχοσλοβακία...
Το παρουσιάζουμε:
Σαν σήμερα ... 52 χρόνια πριν...
«Λένιν, ξύπνα! Ο Μπρέζνιεφ τρελάθηκε», ήταν γραμμένο πάνω στα
σοβιετικά τανκς στους δρόμους της Πράγας από τους Τσεχοσλοβάκους διαδηλωτές...
Τη νύχτα της 20ής προς 21η Αυγούστου 1968 γραφόταν μια από τις πλέον τραγικές σελίδες στην ιστορία του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.
Ήταν η στιγμή που τα στρατεύματα των χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας
εισέβαλαν στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας, υποχρεώνοντας στον
βίαιο τερματισμό των ματαρρυθμίσεων οι οποίες συντελούνταν υπό την καθοδήγηση
του κυβερνώντος Κομμουνιστικού Κόμματος και είχαν γίνει παγκοσμίως γνωστές με
τον όρο «η άνοιξη της Πράγας».
Το σύνθημα «Λένιν, ξύπνα! Ο Μπρέζνιεφ τρελάθηκε», γραμμένο πάνω
στα σοβιετικά τανκς στους δρόμους της Πράγας, ήταν χαρακτηριστικό.
Διαδηλωτές με κόκκινες σημαίες υπερασπίζονταν την κυβέρνηση του
Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ και τις επιλογές του ΚΚ Τσεχοσλοβακίας...
Επρόκειτο για μια από τις τελευταίες εκδηλώσεις προσήλωσης
του τσεχοσλοβακικού λαού στα ιδανικά του σοσιαλισμού.
Όταν μετά από μια εικοσαετία το καθεστώς θα καταρρεύσει με τη
«βελούδινη επανάσταση» στα τέλη του 1989, κανένας δεν θα βγει στους δρόμους να
το υπερασπιστεί...
Η εισβολή στην Τσεχοσλοβακία το 1968 στην πραγματικότητα ήταν ο
επιθανάτιος ρόγχος του λεγόμενου "υπαρκτού σοσιαλισμού".
Ύστερα από 20 περίπου χρόνια τελματώδους ακινησίας ,μετά την
Άνοιξη της Πράγας, το 1989 υπήρξε ιστορικά η πιο άγρια και τεράστια
κατάρρευση όλων αυτών των χωρών.
Αξιοσημείωτο είναι ότι κανένας πολίτης, κανένα σώμα ασφαλείας,
ούτε καν ο στρατός δεν υπερασπίστηκε την προηγούμενη κατάσταση
εξουσίας...
Σε όλες σχεδόν τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης και του
αντίστοιχου ασιατικού τμήματος της πάλαι ποτέ Ε.Σ.Σ.Δ., σήμερα το 2020, 30
περίπου χρόνια μετά την κατάρρευση, οι κυβερνήσεις τους διευθύνονται από τους
ίδιους διεφθαρμένους της παλιάς νομενκλατούρας, ή από τις ακροδεξιές εκδοχές
τους και με την, έτσι ή αλλιώς, πλειοψηφία των λαών, των αντίστοιχων χωρών,
χωρίς δημοκρατική παράδοση και κουλτούρα, να τους ακολουθούν και να τους
υποστηρίζουν...
Πρόκειται για την κατάντια του ονείρου μας...
