Δεν είναι περίεργο, που ο φίλτατος Νίκος αντέδρασε στο κλείσιμο της ΦΑΙΑΚΙΑΣ… Το σπουδαιότερο στο κείμενο του Νίκου δεν είναι η απλή έκφραση συμπαράστασης. Εκείνο, που κυριαρχεί είναι η πολιτική διάσταση του ζητήματος και αυτό είναι το σημαντικό, το καθοριστικό… Είχα πάρει άδεια να λείψω έντυπα και ηλεκτρονικά από το CorfuPress.com μέχρι και το τέλος Αυγούστου, όμως η διαγραφή της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας πολιτικά και καθημερινά ενημερωμένης ιστοσελίδας του φίλου Μίλτου Βασιλείου “ΦΑΙΑΚΙΑ ξανά” από το Blogger.com, με επανάφερε… Το «κατέβασμα» της «ΦΑΙΑΚΙΑΣ» αποδεικνύει τη «δημοκρατικότητα» που διέπει τις ψηφιακές πλατφόρμες των δισεκατομμυριούχων ιδιοκτητών τους που ως φαίνεται ενοχλούνται όταν ιστοσελίδες, που αναγκαστικά χρησιμοποιούν τα «κανάλια» τους, ξεφεύγουν από τους κανόνες της αυτοματοποιημένης λογοκρισίας. Μια ιστοσελίδα όπως η «ΦΑΙΑΚΙΑ ξανά» μάλλον δε δικαιολογεί την εξαφάνιση της στο τυχαίο ενός τεχνικού συμβάντος, μακάρι να συνέβαινε κάτι τέτοιο κα...
Ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ
Δημήτρης Λεβέντης γράφει για την …άλλη όψη των ιστορικών δρώμενων… Που
συχνά εμπεριέχουν πόνο και δυστυχία και δοκιμάζουν την ανθρωπιά…
H ΑΝΕΣΤΡΑΜΕΝΗ ΠΛΕΥΡΑ των επικείμενων Χριστουγέννων
Η ανεστραμμένη πλευρά της Ιστορίας…
Επειδή οι νικητές προσπάθησαν να σβήσουν τα ίχνη και τις αποτυπωμένες σκέψεις των "άλλων" είναι συχνά σκοτεινή και δυστυχώς απαραβίαστη για τον σκεπτόμενο ερευνητή...
Να αναφέρω ένα απλό παράδειγμα.
Η λογοτεχνία, το σινεμά, το θέατρο δεν αναφέρονται στα συναισθήματα,
τα δράματα, την ανθρώπινη πλευρά των ηττημένων Γερμανών ή Ιταλών του δεύτερου
πόλεμου. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει κάτι αρνητικό για την παγιωμένη πλευρά του ιστορικού
γιαχβισμού, έτσι όπως έχει γίνει αποδεκτή από την δύση.
Τι έγινε από την άλλη πλευρά ???
Τίποτα γραφτό για κείνες τις Χαναναίες που σφάχτηκαν στη Νινευί,
για τους ηττημένους Χετταίους ή Φιλισταίους, που κάποιοι ιστορικοί υποστηρίζουν
ότι ήταν Ελληνες…
Για το τι σκεφτόταν η Σάρα, όταν ο Αβραάμ την έβγαλε στη
πουτανιά για να πάρει οφέλη από τον Αιγύπτιο…
‘Η για να θυμηθούμε και τα δικά μας κατορθώματα όπως το
πλιάτσικο και η σφαγή της Τριπολιτσάς ή η εκτέλεση των φαντάρων που κήρυξαν
απεργία πολέμου στο μικρασιατικό μέτωπο...
Μόνο η υλιστική διαλεχτική ελληνική σκέψη όρθωσε τους Πέρσες με
τον Αισχύλο προβάλλοντας το ανθρώπινο δράμα πάνω από τις ιαχές θριάμβου...
Πέρασαν αιώνες για να επαναληφθεί κάτι παρόμοιο που να εχτιμούσε
ανθρώπινα και την άλλη πλευρά του λόφου…
Δεν καινοτομώ βέβαια με
το σκίτσο τούτο που τοποθετεί την οπτική των θυμάτων του χριστουγεννιάτικου
τραπεζιού…