Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Ο φίλτατος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ
Δημήτρης Λεβέντης γράφει για την …άλλη όψη των ιστορικών δρώμενων… Που
συχνά εμπεριέχουν πόνο και δυστυχία και δοκιμάζουν την ανθρωπιά…
H ΑΝΕΣΤΡΑΜΕΝΗ ΠΛΕΥΡΑ των επικείμενων Χριστουγέννων
Η ανεστραμμένη πλευρά της Ιστορίας…
Επειδή οι νικητές προσπάθησαν να σβήσουν τα ίχνη και τις αποτυπωμένες σκέψεις των "άλλων" είναι συχνά σκοτεινή και δυστυχώς απαραβίαστη για τον σκεπτόμενο ερευνητή...
Να αναφέρω ένα απλό παράδειγμα.
Η λογοτεχνία, το σινεμά, το θέατρο δεν αναφέρονται στα συναισθήματα,
τα δράματα, την ανθρώπινη πλευρά των ηττημένων Γερμανών ή Ιταλών του δεύτερου
πόλεμου. Ταυτόχρονα, δεν υπάρχει κάτι αρνητικό για την παγιωμένη πλευρά του ιστορικού
γιαχβισμού, έτσι όπως έχει γίνει αποδεκτή από την δύση.
Τι έγινε από την άλλη πλευρά ???
Τίποτα γραφτό για κείνες τις Χαναναίες που σφάχτηκαν στη Νινευί,
για τους ηττημένους Χετταίους ή Φιλισταίους, που κάποιοι ιστορικοί υποστηρίζουν
ότι ήταν Ελληνες…
Για το τι σκεφτόταν η Σάρα, όταν ο Αβραάμ την έβγαλε στη
πουτανιά για να πάρει οφέλη από τον Αιγύπτιο…
‘Η για να θυμηθούμε και τα δικά μας κατορθώματα όπως το
πλιάτσικο και η σφαγή της Τριπολιτσάς ή η εκτέλεση των φαντάρων που κήρυξαν
απεργία πολέμου στο μικρασιατικό μέτωπο...
Μόνο η υλιστική διαλεχτική ελληνική σκέψη όρθωσε τους Πέρσες με
τον Αισχύλο προβάλλοντας το ανθρώπινο δράμα πάνω από τις ιαχές θριάμβου...
Πέρασαν αιώνες για να επαναληφθεί κάτι παρόμοιο που να εχτιμούσε
ανθρώπινα και την άλλη πλευρά του λόφου…
Δεν καινοτομώ βέβαια με
το σκίτσο τούτο που τοποθετεί την οπτική των θυμάτων του χριστουγεννιάτικου
τραπεζιού…