Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Η είδηση, πως μία εκκλησία στην Κρήτη θα λειτουργήσει και ως
εμβολιαστικό κέντρο, μόνον χαρά και συγκίνηση μπορεί να προσφέρει… Δεν μπορούμε
παρά να επαινέσουμε εκ βάθους ψυχής τον ιερέα της ενορίας Αγίου Νικολάου Αρχανών
στην Κρήτη, πατέρα Ανδρέα Καλιοτζάκη.
Η φωτογραφία τον δείχνει παλιότερα σε καθήκοντα διαιτητή αγώνα
βόλεϊ της νεολαίας της περιοχής του.
Επαινοι για το θάρρος του!! Γιατί είναι σίγουρο, που θα υποστεί …αντίποινα
από μεριάς των “Χριστιανών” αγωνιστών Μοτζαχεντίν, όλων των βαθμίδων! Αυτών που
έχουν κυριαρχήσει τα τελευταία χρόνια στην δημόσια εμφάνιση της εκκλησίας και
που διυλίζουν των κώνωπα καταπίνοντες την κάμηλο…
Αυτό ακριβώς, εννοούσαμε όταν μιλάγαμε για την ανάγκη πρωτοβουλίας κοινωνικών φορέων και θεσμών υπέρ
της ταυτόχρονης τήρησης των μέτρων υγειονολογικής προστασίας και υπέρ των
εμβολιασμών…
Δυστυχώς, ο προοδευτικός χώρος στα πλαίσια μίας παρατεταμένης
ιδεολογικής δυσλεξίας, εξαντλείται σε αστήρικτους δικαιωματισμούς, που παραποιούν
την ατομική ευθύνη και υποσκάπτουν την κοινωνική συνειδητότητα. Ετσι, σε
στιγμές, που η κοινωνική ευθύνη χτυπάει την πόρτα, η απάντηση είναι του τύπου: δεν
είναι κανείς εδώ, περάστε αργότερα, λείπει η θεία μου…
Αν τα πράματα …ήταν αλλιώς θα έπρεπε να περιμέναμε κοινωνικούς, συνδικαλιστικούς,
πολιτιστικούς, καλλιτεχνικούς φορείς και πολιτιστικά σωματεία να συμβάλλουν -ο
καθένας με τον τρόπο του- στην ανάπτυξη εμβολιαστικού κινήματος (χωρίς εισαγωγικά)…
Το υποστηρίζαμε από την αρχή έχοντας ελάχιστη εμπιστοσύνη στην επιτυχία της κυβερνητικής
υποσχεσιολογίας “απελευθέρωσης”… Αυτής, που τελικά ευθύνεται πρωτίστως για τον
κλονισμό της εμπιστοσύνης του κοινού στο εμβόλιο-δήθεν υπερόπλο των κρατικών
διακηρύξεων.
Σήμερα είναι μάλλον αργά για να ανακάμψει η …χαμένη τιμή των
εμβολίων. Αυτό, όμως δεν μειώνει ούτε στο ελάχιστο την πρωτοβουλία του άξιου Κρητικού
Λευίτη, που αποκτάει συμβολικό αλλά και πρακτικό χαρακτήρα.
Μακάρι να είχε συμβεί αυτό πολύ πιο νωρίς και, φυσικά, πολύ πιο
μαζικά…
Τέτοιες πρωτοβουλίες σου ανοίγουν την ψυχή…