Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Οι
φράσεις, που ακολουθούν περιλαμβάνονται σε μία ανάρτηση του φίλτατου Γιώργου
Ρούση στο Fb.
Τις παραθέτουμε, πιστεύοντας, πως δύσκολα θα μπορούσε να συμπυκνωθεί σε τόσο
λίγο κείμενο η πεμπτουσία κριτικής, οραμάτων και ιδεολογικών αναζητήσεων.
Ο σύγχρονος σοσιαλισμός, θα πρέπει
να αντλεί την ποίηση του από το μέλλον και όχι από το παρελθόν του "υπαρκτού".
Αυτό σημαίνει ότι :
Είτε θα είναι δημοκρατικός, οικολογικός,
θα συνιστά φρένο στην διαμόρφωση επίκτητων
ψευτοαναγκών, όπως το πράττει ο καπιταλισμός, και θα αποτελεί μέσο
μετάβασης στην αποεμποευματοποιημένη, αταξική, ακρατική κοινωνία, στην οποία θα
κυριαρχεί η ελεύθερη δραστηριότητα, είτε δεν θα είναι σοσιαλισμός.