Και όμως υπάρχουν τέτοια διαμάντια αστυνόμοι!!!

👉Το κείμενο που ακολουθεί έχει εισηγητή και κοινοποιούντα στην ΦΑΙΑΚΑΙΑ τον φίλτατο Στέφανο Πάντο  και συγγραφέα φίλο του αστυνομικό… Ενδιαφέρον ποικιλοτρόπως κείμενο… Αρχίζουμε με την εισαγωγή του Στέφανου και έπεται το κυρίως κείμενο…

Γράφει πολύ σωστά ο φίλος Αστυνόμος Μιχάλης Λώλης, αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας που προήχθη αυτές τις μέρες από υπαστυνόμος Α. Και ονειρεύομαι πως θα ήταν η κοινωνία εάν οι αστυνόμοι, τα σώματα ασφάλειας και οι πολίτες σκεφτόντουσαν και ζούσαν όπως γράφει ο Μιχάλης Λώλης…

 

Αστυνόμος πια, ακόμα ένα αστέρι στους ώμους, προαγωγή γαρ.

Συγχαρητήρια σε όλους τους Αξιωματικούς για τη προαγωγή τους με την ευχή για ανοιχτά μυαλά και καρδιές στην ανθρώπινη διαφορετικότητα, με μόνη μας επιδίωξη πρωτίστως να μας εκτιμούν ως Ανθρωπο, ώστε να μας σεβαστούν ως Αξιωματικό.

Ύστερα από 17 χρόνια στην Αστυνομία και στα έδρανα των Πανεπιστημίων, όπως και με βάση όσα πηγάζουν από το πόνημα του Κωνσταντίνου Τσάτσου που διδάχτηκα, ενός εξαίρετου νομικού, καθηγητή, ακαδημαϊκού και πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας.

Όσοι Αστυνομικοί τολμούν ακόμα να προσβλέπουν με καχυποψία και κρίνουν αρνητικά, κάθε  υψηλή σύγχρονη ηθοπλαστική αποστολή όσων έχουν όλα τα προσόντα και εργάζονται ευσυνείδητα και με επαγγελματισμό, δεν υπάρχει λόγος να σε πτοούν. Ανάγκασέ τους να δουν και να σου πουν τι γίνεται στις υποκριτικές κοινωνίες εκείνες που ιδιαίτερα αυτοί θαυμάζουν και ας σε αφήσουν και εσένα ήσυχο να κάνεις το επαγγελματικό χρέος σου. Με τη μεγάλη μάλιστα υπέρ της δικής σου αποστολής διαφορά, ότι εσύ θα βοηθήσεις στο πλάσιμο ελευθέρων ανθρώπων, ανθρώπων που ελεύθερα σκέπτονται και εκφράζονται και αναπτύσσουν τη προσωπικότητα και διαφορετικότητά τους, μέσα στα ευρύτατα πλαίσια ενός ευνομούμενου κράτους δικαίου.

Σε όλα αυτά σημαντικός είναι ο ρόλος της προσωπικότητας και οι ιδιαίτερες ικανότητες του κάθε Αξιωματικού. Αυτό το «ταλέντο» έχει τρεις διαστάσεις που αποτελούν και τις συνιστώσες του: την επιδεξιότητα, τις γνώσεις και τον χαρακτήρα, οι οποίες καθορίζουν το επίπεδο του:

-Η επιδεξιότητα αναφέρεται στις εν γένει ικανότητες του κάθε ατόμου, στην ευφυΐα και στις βάσεις που έχει ως άνθρωπος.

- Οι γνώσεις αναφέρονται στην την ανώτερη και ανώτατη ακαδημαϊκή μόρφωση, την άρτια επαγγελματική εκπαίδευση που έχει πάρει και τέλος τις εμπειρίες του.

- Τέλος, ο χαρακτήρας έχει να κάνει με το ηθικό υπόβαθρο του ατόμου και τις αξίες του, τους στόχους και τα πιστεύω του, τα προσωπικά του κίνητρα και το πνεύμα συνεργασίας και ομαδικότητας. Δυστυχώς  πολλοί αντλούν τις συντηρητικές αξίες και αναπαράγουν αφηγήματα του παρελθόντος, ανίκανοι να προσαρμοστούν στα σύγχρονα επαγγελματικά δεδομένα και διοικούν αυταρχικά, απαιτώντας τον σεβασμό των υφισταμένων και όχι κερδίζοντας τον.

Σήμερα ο καλός Αξιωματικός πρέπει να είναι και ένας δόκιμος επιστήμων υψηλής στάθμης, άξιος μάλιστα να παρακολουθεί και να χρησιμοποιεί όλες τις σύγχρονες επιστημονικές προόδους που σχετίζονται με τα καθήκοντα του.  Πρέπει να είναι ικανός να χειρίζεται και θέματα που ανήκουν στους κλάδους των νομικών και κοινωνικών επιστημών. Πρέπει να κατέχει το ρόλο της εποπτείας όλου του πλαισίου, προς όλες τις κατευθύνσεις όπου η πράξη του μπορεί να έχει επιπτώσεις. Εκεί χρειάζεται επαγγελματισμός, ο συνδυασμός της σωφροσύνης με την τόλμη και ικανότητα της άμεσης επαφής με την πραγματικότητα και κυρίως με το Πολίτη, στον οποίο πρέπει να είναι συμπαραστάτης και όχι απέναντι του.

Μέσα στο ευρύ πλαίσιο των προσόντων ενός Αξιωματικού, περιλαμβάνεται η εντιμότητα στις συναλλαγές, η φιλαλληλία, η ανθρωπιά που αντιτίθεται στη βία, στο μίσος, στο φθόνο, που γεννούν το Ρατσισμό και τις Διακρίσεις. Η απαλλαγή λοιπόν από στερεότυπα και προκαταλήψεις είναι αναγκαία συνθήκη για έναν σύγχρονο επαγγελματία Αξιωματικό, που δεν είναι καθηλωμένος στο συντηρητικό παρελθόν και σε αναχρονιστικές ιδέες και αντιλήψεις και να μάχεται όσους τις μετέρχονται και είναι τροχοπέδη στην εξέλιξη και πρόοδο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Πρέπει να αισθανθεί την Ελλάδα ολόκληρη σαν μια ευρύτατη κοινωνία για το καλό της οποίας έχει χρέος να εργασθεί και να αγωνισθεί, με τη συμπερίληψη κάθε ανθρώπου που βρίσκεται και ζει στη χώρα, χωρίς Διακρίσεις φυλής, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου.

Η Αστυνομία οφείλει να μας διδάσκει και στο ηθικό πεδίο, ώστε να μπορεί να συλλάβει ο Αξιωματικός τα κοινωνικά του καθήκοντα, ως λειτούργημα, τον ορθό τρόπο ζωής που εξασφαλίζει την ελευθερία και την ανθρωπιά στις κοινωνικές σχέσεις. Χωρίς υπερβολές και αναγωγή των καθηκόντων σε ψεύτικους ηρωισμούς, αλλά με επαγγελματισμό. Ο Αστυνομικός δεν είναι ήρωας, αλλά επαγγελματίας.

Από αυτή την αγωγή μόνη της, πρέπει να ανακύπτει η έννοια του Αστυνομικού ως μέρους της ευρύτατης κοινωνίας. Και έτσι με διδαχή ουσιαστική και τίμια, χωρίς τους πολυμεταχειρισμένους κούφιους ρητορισμούς, φωτίζεται στην ψυχή του κάθε Ανθρώπου, κάθε πολίτη με φως πιο δυνατό, πιο καθαρό.

Μη ξεχνάμε οι Αξιωματικοί ότι όλα τα λειτουργήματα μέσα στην πολιτεία αντλούν την εξουσία τους, από το λαό, από το κάθε Άνθρωπο, που ζει στην ελληνική επικράτεια. Ο καθένας οφείλει να πράττει, γιατί τότε μόνο και το σύνολο μπορεί να προοδεύει, όταν πρώτος εσύ πρέπει να δείξεις με κάθε σου πράξη και με κάθε σου λέξη ότι τον σέβεσαι και τον υπηρετείς.

Με αυτή την συμπεριφορά ως Αξιωματικός ωφελείς το σύνολο, παραδειγματίζεις τους υφισταμένους σου αλλά και τους πολίτες και σφυρηλατείς το βαθύ δεσμό που πρέπει να συνδέει την Αστυνομία και την κοινωνία, τον κάθε καλό Άνθρωπο με τους υπερασπιστές του, τον κάθε ελεύθερο άνθρωπο με εκείνους που πρέπει να είναι, πάνω από όλα, οι υπερασπιστές της ελευθερίας, του σεβασμού και της προστασίας του πολίτη.