Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Ο γιατρός Γρήγορης
Γεροτζιάφας, αιματολόγος καθηγητής στην Σορβώνη μας έχει πείσει για την
σοβαρότητά του σε όλες τις μέχρι σήμερα τοποθετήσεις στο ζήτημα της πανδημίας.
Όχι γιατί απλά επιβεβαιώνεται αλλά γιατί σταθερά αναφέρεται στα γενεσιουργά
αίτια και στις παθογένειες της ελλιπούς αντιμετώπισης… Γι’ αυτό και δεν είναι
τόσο συχνά παρών όσο άλλοι ομόλογοί του, που αποφεύγουν …τα δύσκολα και δεν
διστάζουν να επιδίδονται σε δοξολογίες προς τους αρμοδίους της εξουσίας…
Από την αρχή, λοιπόν ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας τόνιζε, πώς πρώτιστης σημασίας μέτρο είναι η ενίσχυση του ΕΣΥ…
Το ίδιο
ουσιαστικά επαναλαμβάνει και σήμερα λέγοντας πως τα κρίσιμα σημεία για την αντιμετώπιση πολύ
πιθανόν μελλοντικών κυμάτων είναι η ενίσχυση του ΕΣΥ σε προσωπικό και υποδομές,
η διάθεση φαρμάκων και εμβολίων, η αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης.
Αυτά τα …ολίγα,
για τα οποία δικαιούμαστε να έχουμε την απόλυτη βεβαιότητα ότι δεν πρόκειται να
υλοποιηθούν, αφού στην πιο κρίσιμη φάση της πανδημίας, η άρνηση των κυβερνώντων
για λήψη μέτρων κοινωνικής κλίμακας υπήρξε
απόλυτη, σταθερή και παραδειγματική.
Στο ίδιο μήκος
κύματος και ο δ/ντής της Β’ ΜΕΘ του Νοσοκομείου Παπανικολάου Νίκος
Καπραβέλος, που και αυτός ήταν σταθερά έξω από την δοξάζουσα χορωδία και
τόνιζε τις τεράστιες ελλείψεις του ΕΣΥ σε όλα τα επίπεδα, καταγγέλλοντας ότι
άνθρωποι θα μπορούσαν και θα έπρεπε να είχαν σωθεί με καλύτερες συνθήκες
λειτουργίας των Νοσοκομείων και ειδικά των ΜΕΘ. Και τώρα, όπως ο καθηγητής
Γεροτζιάφας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου τονίζοντας ότι ένα επόμενο κύμα
είναι πιθανόν στις αρχές του φθινοπώρου…
Δυστυχώς ό μέγας
στόχος της εξοικείωσης με τον θάνατο έχει επέλθει!!! Και ταυτόχρονα, όπως
πολλές φορές είχαμε γράψει, η λογική του Ναστραντίν Χότζα αξιοποιείται στο
έπακρον από τα “αντικειμενικά” ΜΜΕ… Οι χθεσινοί 67 νεκροί ακούγονται λίγοι !!!
Οι 450 διασωληνωμένοι αναγγέλλονται επίσης ως χαρμόσυνο νέο και απόδειξη
φθίνουσας πανδημίας. Η απόμακρη θεώρηση της νόσου σαν κάτι ξένο από μας σαν ένα
γεγονός με απλό επιστημονικό επιδημιολογικό ενδιαφέρον εγγυάται νέες
περιπέτειες. Δίνει στον κορονοϊό και τα βιολογικά του χαρακτηριστικά να
ρυθμίζει αυτός το παιγνίδι…
Και φυσικά, όπως
ανέφερε και ο Νίκος Καπραβέλος, υπάρχει η τεράστια δεξαμενή του τρίτου κόσμου,
που μπορεί με απόλυτη αξιοπιστία να μας υποσχεθεί νέα στελέχη και πολύ, πολύ
καιρό…
Εμείς, όμως,
κυρίες και κύριοι, εμείς θα απολαμβάνουμε την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι
μας… Θα επαινούμε τις προσπάθειες και θα κατανοούμε τις δυσκολίες των
κυβερνώντων, θα καθησυχαζόμαστε από την στρατιά των ειδικών τηλεοπτικών
αστέρων, που μα υπόσχονται σύντομα κανονικότητες σαν να απευθύνονται σε μικρά
παιδιά που πρέπει να πιούν το γάλα τους… Και όπως, όλα δείχνουν θα το πιούμε
και θα τρέξουμε κατευθείαν για παιγνίδι…