Αν … ‘είχον στραφεί προς Ανατολάς…΄

Στις παραμονές του τέλους του Β’ Παγκόσμιου πολέμου στις  δυνάμεις της γενικής Δύσης υπήρχαν …προβληματισμοί για το ‘τώρα’ και το μετά.  Στα επιτελικά κλιμάκια των Ναζί γινόνταν όλο και φανερότερο, πως η πολιτική της τελικής λύσης και της γενικής εκκαθάρισης θα οδηγούσε σύντομα την Γερμανία σε συντριβή. Κάποιος, κάποιοι έπρεπε να προλάβουν τον ημιπαράφρονα από την συνέχεια του καταστροφικού για την Γερμανία πολέμου… Αυτό σήμαινε δύο πράγματα: την ανατροπή του και την ξεχωριστή συμφωνία με το αντίπαλο στρατόπεδο… Θα επανέλθουμε…  Στην Δύση οι Αμερικανοί είχαν πλέον την πρωτοβουλία. Ανέγγιχτοι ουσιαστικά από τις επιβλαβείς συνέπειες των δύο πολέμων  έμπαιναν στην μάχη ‘ατσαλάκωτοι’ και με την οικονομία τους να ανακάμπτει από την προηγηθείσα κρίση… Το επίσημο σκηνικό του αντιφασιστικού άξονα παριλαμβάνει ως ηγέτιδες δυνάμεις την Μεγάλη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Ρωσία…  Το σκηνικό αυτό δεν είναι αδιατάρακτο… Πλείστοι όσοι στην ελευθέρα Δύση αναγνωρίζουν πολλές …...

Από το αγκάθι βγαίνει ρόδο…

Ισχύει, βέβαια και πώς από το ρόδο βγαίνει αγκάθι αλλά σήμερα θα ασχοληθούμε με χαρακτηριστική περίπτωση της πρώτης εκδοχής: τον Ράϊνερ Ες… Εγγονό του Ρούντολφ Ες (Rundolf Hοess-1900-1947). Ενός από τους εμπνευστές του Αουσβιτς, διοικητή του στρατοπέδου, σχεδόν συνώνυμου με το άλλο κάθαρμα, τον Ρούντολφ Ες (Rundolf Hess- 1894-1987) στενό επιτελικό συνεργάτη του Αδόλφου…



Το …”ταλέντο” του πρώτου Rundolf διαγνώστηκε στα πρώτα μετεφηβικά του χρόνια από τον Χίμλερ, που στο πρόσωπο του νεαρού διέγνωσε ένα ιδανικό, πειθήνιο και αφοσιωμένο καθίκι, που θα μπορούσε να κάνει τα πάντα για να έχει την εύνοια των ανωτέρων του ανθρωποειδών…

Θα μιλήσουμε για τον εγγονό του, τον Ράινερ Ες… Τον γιό του Χανς-Γιούργκεν Ες, εξίσου κάθαρμα με τον πατέρα του Ρούντολφ και την μαμά του (γιαγιά του Ράινερ), που θεωρούσε το Αουσβιτς σαν το …παράδεισό της μέχρι τα βαθιά της γεράματα… Ο Χανς Γιούργκεν εφάρμοζε τις παραδόσεις στην ανατροφή του γιού του… Κοντολογής τον είχε σαπίσει στο ξύλο… Το “αστείο” είναι, πώς o Ράινερ έφαγε αρκετό ξύλο και από τον Εβραίο Διευθυντή του Σχολείου, που φοιτούσε, γιατί βέβαια και μόνον το άκουσμα του ονόματος, προκαλούσε στον διευθυντή εύλογα αντανακλαστικά…

Χάρις σε αυτό το όνομα, ο Ράινερ δεν είχε δικαίωμα να μπει στην Πολωνία για να δει από κοντά το …μεγαλειώδες έργο του παππού του. Δικαίωμα, που απέκτησε μόλις το 2009.

Μάλλον περιττεύει να περιγράψουμε τις ψυχολογικές δυσκολίες ενός νέου, βλαστού μίας άθλιας και αμετανόητης οικογένειας, που ο ίδιος από νωρίς ήλθε σε σύγκρουση μαζί της… Στα 17 του αποφάσισε, πως δεν έχει περιθώριο συνύπαρξης μαζί τους… Πέρασε με αρκετές δυσκολίες και εξαρτήσεις αυτό το “διαζύγιο” στα εφηβικά και μετεφηβικά του χρόνια αλλά κατάφερε να συγκροτήσει τον εαυτό του στην προσωπικότητα ενός αντι-ναζί ακτιβιστή…

Δεν σταματάει να τονίζει, πως η μνήμη είναι υποχρέωση αλλά και η καλύτερη πρόληψη μιας και τα πράματα σήμερα είναι επιρρεπή σε …υποτροπές…

Συχνά ξεναγεί μαθητές στο Αουσβιτς δείχνοντας την κρεμάλα, που κρεμάστηκε ο καταδικασμένος από την Νυρεμβέργη παππούς του… Με ικανοποίηση, όπως δηλώνει ο ίδιος… Αγριότητα μπορεί να σκεφτείτε… Πώς, όμως να αισθάνεται για τον παππού του ο Ράινερ, όταν  αναλογιστεί, πως στην κατηγορία, ότι είναι υπεύθυνος για την μαρτυρική δολοφονία 3.5 εκατομμυρίων ανθρώπων απάντησε ψυχρά: Μόνον 2.5! Οι υπόλοιποι πέθαναν από τις κακουχίες και την πείνα !!!  

 

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων