Η παράταξη της δεξιάς με όλα της τα σχήματα διαχρονικά
έχει αποδείξει αξιοθαύμαστη συνέπεια σε κάποιες σταθερές, που χαρακτηρίζουν τον
χώρο… Ανάμεσα στις πολλές είναι η απέχθεια
προς τις σιδηροδρομικές συγκοινωνίες και τα μέσα σταθερής τροχιάς…
Εχουμε γράψει τόσες φορές -με πόνο ψυχής- γιατί αυτή η
βαθιά αντιδραστική επιλογή ορίζει σε μεγάλο βαθμό τα τερατουργήματα της
ελληνικής ανθρωπογεωγραφίας. Ανάμεσά τους:
-Η συγκέντρωση του 50% του Ελληνικού πληθυσμού στο
οικιστικό συγκρότημα της πρωτεύουσας.
-Η ελάττωση του συνολικού μήκους του σιδηροδρομικού
δικτύου συγκριτικά με εκείνο της εποχής του Χαρίλαου Τρικούπη.
-Η κατάργηση του σιδηροδρομικού δικτύου ολόκληρης της
Πελοποννήσου μετά από πολυδάπανη επισκευή.
-Η κατάργηση αντί επέκτασης της γραμμής
Αιτωλοακαρνανίας (Κρυονέρι- Μεσολόγγι-Αγρίνιο) εδώ και 60 χρόνια. Τελικά
κρίθηκε ασύμφορη μόλις ολοκληρώθηκε η επίσης πολυδάπανη ‘επισκευή’ της. Ομως, κατά
τα ‘εγκαίνιά’ της, το railbus, που κουβάλησαν εκτροχιάδτηκε καμία 20αριά φορές!!!
Όλα αυτά και πολλά άλλα, που θα μπορούσαν να
αποτελέσουν σενάριο ταινίας του Θανάση Βέγγου ή του Λουί ντε Φυνές δεν
συνέβησαν τυχαία. Η ανάθεση των μεταφορών της χώρας στα ΚΤΕΛ και τα φέρυ-μποτ
προβλήθηκε σαν μεγάλη καινοτομία (!!!) γιατί οι σχετικές συντεχνίες υπηρέτησαν
‘ψυχή τε και σώματι’ το βαθύ οργανισμό της πατράταξης… Το κράτος των
ΚΤΕΛατζήδων και φερυμποτατζήδων δομήθηκε για να ελέγχει και να εξουσιάζει
βασικές βιοτικές ανάγκες του πληθυσμού της περιφέρειας… Ετσι φτάσαμε να έχουμε
το κατά παρασάγγες χειρότερο σιδηροδρομικό
δίκτυο στην Ευρώπη, που μπορεί να θεωρηθεί ανταγωνιστικό μόνο προς εκείνο
της Αλβανίας…
Η συνέπεια της παράταξης ξεκινάει από τον εθνάρχη, που
διακρίθηκε σε καταργήσεις δρομολογίων, σε εγκατάλειψη δικτύου, σε ξηλώματα
γραμμών, για τα οποία ο ίδιος και η παράταξη αισθάνονται περήφανοι… Και καλά
κάνουν αφού τους το επιτρέπουμε… Σκεφτείτε, πως σήμερα η Αθήνα αγκομαχάει για
να προσθέσει λίγα χιλιόμετρα τράμ, που στην ουσία ΔΕΝ πρέπει να προστεθούν,
αφού η κατάργηση οδικού ασφαλτικού οδοστρώματος, στην πόλη και την χώρα του ΙΧ,
σημαίνει στην πράξη εκθετική επιδείνωση του κυκλοφοριακού…
Μετά τον Εθνάρχη και ο Χατζηδάκης υπήρξε άξιος
διάδοχος αφού στην εποχή των μνημονίων έπιασε τον σιδηρόδρομο και του άλλαξε τα
φώτα… Καταργήσεις γραμμών, δρομολογίων, απολύσεις προσωπικού και ό,τι θα
μπορούσε να συμβάλλει στην κακοποίηση των σιδηροδρομικών συγκοινωνιών στην
χώρα…
Τώρα, ο ανηψιός του Εθνάρχη ετοιμάζει πολλά
…σιδηροδρομικά έργα… Δεν μπορείς την εποχή που το τραίνο είναι το ‘ταχύτερο’
μέσο επικοινωνίας για αποστάσεις πόλεων μέχρι και 800 χιλιόμετρα (όλη η Ελλάδα
μέσα δηλαδή) να κάνεις ανοιχτή
αντι-σιδηροδρομική πολιτική! Την κάνεις στα μουλωχτά… Ετσι τρία χρόνια τώρα
ακούμε για έργα, προκηρύξεις διαγωνισμών, αναθέσεις κ.λ.π. και φυσικά δεν
βλέπουμε τίποτε…
Ας σημειώσουμε, πως και η εξαγορά του ΟΣΕ από τους
Ιταλούς, που αναγγέλθηκε ως ο εκσυγχρονισμός-σταθμός για τους Ελληνικού
σιδηροδρόμους μπάζει από παντού… Τα τραίνα ‘βέλη’ δεν έχουν εμφανιστεί ακόμη,
ενώ πληροφορίες από την Εσπερία, μιλάνε για προβληματικά τραίνα, που έχουν
αποσυρθεί από το εθνικό δίκτυο της Ελβετίας για λόγους ασφάλειας. Τα δικά μας
-δηλαδή αυτά που ΘΑ έλθουν- έχουν οδηγηθεί σε συνεργεία ελέγχων και επισκευών…
Γι’ αυτό και θα καθυστερήσουν λιγάκι…
Το τελευταίο συμβάν είναι ενδεικτικό. ο πρόεδρος και
μέλος της επιτροπής ασφαλείας του δικτύου, υπέβαλλε την παραίτησή του, γιατί
-όπως διαβάζουμε στον ιστότοπο efsyn- :
Καταγγέλλει καθυστερήσεις, μη τήρηση φυσικού
αντικειμένου και κακοδιαχείριση συμβάσεων, που αφορούν έργα σηματοδότησης και ασφάλειας
των γραμμών.
Εκφράζει τη διαφωνία του για ενέργειες του Οργανισμού
επί θεμάτων ανάταξης των γραμμών.
Δηλώνει την αμφιβολία του για τη γνώση των αρμοδίων σε
ζητήματα λειτουργίας εξειδικευμένων συστημάτων.
Καταγράφει την ημιτελή συντήρηση του σιδηροδρομικού
δικτύου.
Προσέξτε τις καταγγελίες… Είναι συνολικές, δομικές και
απολύτως αποκαλυπτικές του ενδιαφέροντος και της φροντίδας για τους Ελληνικούς
σιδηροδρόμους από την κυβέρνηση αλλά και της άθλιας προοπτικής τους…
Τι να πούμε… Εκφράζουμε τον θαυμασμό μας για αυτή την
εντυπωσιακή ιδεολογική σταθερότητα.
Η παρασιτική, η ‘κομπραδόρικη’ αστική τάξη εξακολουθεί
να κάνει κουμάντο στην χώρα…Και η ζωή μας καθορίζεται από αυτό...
