Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Με οργή πληροφορηθήκαμε, πως ο πρωθυπουργός της Ρωσίας
υπέγραψε διάταγμα, που μας χαρακτηρίζει μη φιλική χώρα…
Ξαφνιαστήκαμε και οργιστήκαμε…
Εμάς μη φιλική χώρα;;; Από πού κι ως πού;;;
Το τελευταίο διάστημα μόνον, μπορούμε να απαριθμήσουμε
μία σειρά από ενέργειες, που αν και δεν φαίνονται από πρώτη ματιά, στην ουσία
είναι βαθιά φιλορωσικές… Ιδού μερικές:
- Στείλαμε όπλα πρώτοι από όλους τους Ευρωπαίους στην
Ουκρανία! Τι όπλα… Κάτι μπαγκατέλες, που μας περίσσευαν… Ετσι για να κάνουμε
τους φίλους πάντα με κρύα καρδιά… Και αυτά που ξαναστείλαμε και ξαναστείλαμε
πάλι μπαγκατέλες είναι… Ασε, που επίσημα δεν το παραδεχόμαστε, ότι στείλαμε… Δεν
αξίζουνε ούτε να το συζητάμε…
-Στέλνουμε όπλα στην Ουκρανία Γερμανικής κατασκευής
και προελεύσεως, γιατί οι Γερμανοί …κωλύονται και εμείς τους κάνουμε το
…χατήρι…Κι αυτά τί όπλα!!! Γερμανικά όπλα κατώτατης ποιότητας…
-Γεμίσαμε την Ελλάδα Αμερικάνικες βάσεις από την
Αλεξανδρούπολη ως την Κρήτη αλλά, εντάξει… Δεν είναι τίποτε σοβαρές βάσεις
αυτές. Ιδίως αυτή της Αλεξανδρούπολης δεν λέει τίποτα… Ενας σταθμός είναι για
κανένα καφέ και κανένα ‘βρώμικο’ από την καντίνα…
-Διώξαμε καμία δεκαριά Ρώσους διπλωμάτες στα καλά του
καθουμένου αλλά τι να κάναμε… Φωνάζανε οι απέξω…
-Εχουμε αναλάβει διάφορες διπλωματικές πρωτοβουλίες,
όπως την καταδίκη των Ρώσων ως εγκληματιών πολέμου, την ‘προστασία’ της Οδησσού
κ.α. που αν τα μελετήσεις, κατά βάθος είναι φιλορωσικές και όχι αντιρωσικές
ενέργειες.
-Ο πολυχρονεμένος μας μίλησε στο Κογκρέσο με τα …’καλύτερα’
λόγια για τους Ρώσους… Θυμάστε την ιστορική ομιλία, που παρομοίασε τα
καθάρματα, τους ναζιστές του Τάγματος Αζώφ με τους πολιορκημένους του
Μεσολογγίου…
Δεν έχω πρόχειρες στη μνήμη άλλες πρόσφατες …’φιλορωσικές’
ενέργειές μας αλλά όσα γράψαμε παραπάνω αποδεικνύουν πόσο άδικοι είναι οι
Ρώσοι, που μας χαρακτηρίζουν μη φίλους…
Ας το σκεφτούν σοβαρά, γιατί μέχρι τώρα είμαστε πολύ ανεκτικοί, πολύ καλοί…
Καλοί-καλοί αλλά μη τα πάρουμε στο κρανίο… Γιατί τότε… Ποιος
μας είδε και δεν μας φοβήθηκε…