Ντελακρούα: Έφιππος Ελληνας αγωνιστής ... στην επέτειο, το τραγούδι των Λ. Κηλαηδόνη-Λ. Παπαδόπουλου. Λίγα λόγια για μία σημαντική πλευρά της ιστορίας μας. Ο Δραγουμάνος του Βεζύρη Ο δραγουμάνος του βεζύρη Πίνει μαστίχα ρίχνει τα χαρτιά Το 'να του μάτι στο μισσίρι Τ' άλλο του μάτι στην αρβανιτιά Κι όταν βαράει παλαμάκια Δούλες σερμπέτια μέλια έρχονται σωρό Και του αχμέτ αγά τα χανουμάκια Στην προσταγή του στήνουνε χορό Φάτε και πιείτε δραγουμάνοι Τώρα που όλα είναι για τα σας Έτσι ορίζει το φιρμάνι Κι ο πολυχρονεμένος σας πασάς Κι όσο για μας σ' ένα καλύβι Γεια σου τζαβέλα γεια σου γέρο του μοριά Βράδυ πρωί θα λιώνουμε μολύβι Για την τιμή και για τη λευτεριά Ακολουθεί ένα σύντομο εικαστικό αφιέρωμα με πίνακες, που εκτίθενται στον ιστότπο: LIFO
Η νεαρή Ιρανή, μόλις 22 ετών, συνελήφθη από την θρησκευτική
αστυνομία, γιατί έφερε απρεπώς την μαντύλα της…
Δεν ξαναβγήκε, όμως από το αστυνομικό μέγαρο ζωντανή…
Πιθανολογείται (chic) ο
θάνατός της μετά από βασανιστήρια… Το σωτήριο έτος 2022 μετά Χριστόν… ή περίπου
1444 χρόνια μετά την εξορία του προφήτη…
Η Μαχσά άναψε με την θυσία της το φυτίλι, που καιρό
περιμένει το σπίρτο σε μία κοινωνία, που η θέση της γυναίκας θυμίζει εφιάλτη διαρκείας.
Ξυλοδαρμοί, βαριοί ή και θανατηφόροι τραυματισμοί, βιασμοί και γυναικοκτονίες
δεν είναι στην ημερήσια διάταξη…Γιατί, πολύ απλά, πρόκειται για …συνηθισμένα
μικροπταίσματα ανάξια πιο εκτεταμένης αναφοράς…
Κάτω από τις συνθήκες του πιο αφόρητου θρησκευτικού
φανατισμού, το ‘πράγμα’ γυναίκα υφίσταται τα πάνδεινα σε κάθε επίπεδο: ηθικό,
κοινωνικό, πολιτικό, υπαρξιακό, βιολογικό…
Ισως γι’ αυτό ο θάνατος της Μαχσά δεν πέρασε
απαρατήρητος… Γυναίκες βγήκαν στους δρόμους και διαδηλώνουν με απίστευτη
γενναιότητα και τόλμη. ‘Είμαι και εγώ Μαχσά’ γράφουν τα πανώ των
γυναικών, που επιδεικνύουν απαράμιλλο δυναμισμό και ηρωισμό.
Αποκρούουν τις επιθέσεις
των αστυνομικών και αντεπιτίθενται καταλαμβάνοντας και πυρπολώντας αστυνομικά
τμήματα… Μέχρι κάποια στιγμή οι νεκροί είχαν φτάσει τους 31 αλλά σίγουρα ο
αριθμός δεν θα σταματήσει εδώ…
Δεν γνωρίζουμε φυσικά το τέλος αυτής της σημαντικής στιγμής για το κίνημα της γυναικείας και γενικότερα της ανθρώπινης απελευθέρωσης.
Βέβαιο πάντως είναι πως τίποτε δεν πάει χαμένο… Και σίγουρα όχι η θυσία της Μαχσά Αμινί…
Σχόλια