Σχολεία ανύπαρκτα, παιδιά υπό δίωξη

Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική  παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...

Είναι σοβαρός αυτός ο κόσμος;;;

Ένα κορίτσι με αλογοουρά, μία εικοσάχρονη κούκλα, διαδηλώτρια είναι νεκρή. Αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των γυναικών και γενικότερα των πολιτών στο Ιράν, μετά την άγρια δολοφονία της Μαχσά Αμινί.

Μιλάμε για την Χαντίς Νατζαφί, Τουρκικής καταγωγής και κάτοικο μιας μικρής πόλης κοντά στην Τεχεράνη, της Καράτζ.

Πέταξε και αυτή την μαντήλα σύμβολο της καταπίεσης και …’προκάλεσε’ πιάνοντας τα όμορφα μαλλιά της σε μορφή αλογοουράς… Στις μέρες των μεγάλων διαδηλώσεων, που ακολούθησαν έγινε η κοπέλα-σύμβολο, των αγωνιζόμενων Ιρανών: το κορίτσι με την αλογοουρά… Όμως για την Χαντίς, όπως και για την Μαχσά, το δικαίωμα στην θηλυκότητα, η χαρά της ομορφιά και της νιότης είναι βαριά και καταδικαστέα. Ζώντας μέσα σε πολιτιστικά καθυστερημένες και οπισθοδρομικές ανδροκρατικές κοινωνίες υφίστανται το …μαρτύριο να ζούνε… Η χαρά και πολύ περισσότερο η ηδονή είναι απαγορευμένες για την γυναίκα, που πρέπει να ακρωτηριάζεται λίγο μετά την γέννησή της… Να της κόβουν δηλαδή την κλειτορίδα για να της αφαιρείται ένα ουσιαστικό σωματικό εξάρτημα ερωτικής απόλαυσης… Δεν έχει τέτοιο δικαίωμα… 


Αυτό είναι προνόμιο της βαθιά συμπλεγματικής και ψυχικά ανασφαλέστατης κάστας των ανδρών. Μόνον αυτοί έχουν το δικαίωμα στην ηδονή… Η γυναίκα είναι αντικείμενο… Ένα δοχείο για να …αδειάζει το αρσενικό, όταν έχει ανάγκη… Μέχρις εκεί και τότε μόνον… Τις άλλες ώρες πρέπει να ζει σαν να μην υπάρχει… Και αυτό το …διευκολύνει και η κατάλληλη ένδυση. Μία μαύρη μπούρκα κάνει τα πράματα πιο εύκολα…     

Σκεφτείτε, πόσος φανατισμός, πόσο μίσος, πόση θεοκρατική αλαζονεία, πόση κτηνωδία χρειάζονται για να βλέπεις από απόσταση αναπνοής ένα κοριτσίστικο πρόσωπο να ξεσκίζεται, ένα λαιμό να ματώνει, μία καρδιά να τρυπιέται… Και εσύ να αποχωρείς με ήσυχη συνείδηση και ψυχική ικανοποίηση για την επιτέλεση ιερού καθήκοντος…

Πόσο σκοτάδι ακόμα στην σκιά της εξουσίας. Της κάθε εξουσίας... Γιατί η απελευθέρωση της γυναίκας δεν είναι ανεξάρτητη από την απελευθέρωση ολόκληρης της κοινωνίας. 

 

  

Ετικέτες

Εμφάνιση περισσότερων