Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου πόλεμου, όταν η ανθρωπότητα μάζευε τα κομμάτια της, η κατασκευή σχολείων και η μεγαλύτερη δυνατή συγκέντρωση παιδιών σε αυτά ήταν μία από τις πιο σημαντικές ελπίδες για πρόοδό… Σήμερα, 80 χρόνια μετά, οι αριθμοί της παγκόσμιας κοινότητας για την διατάραξη ή και την πλήρη στέρηση παιδιών και εφήβων από την βασική εκπαίδευση σχεδόν τρομάζει… Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση σε Ζώνες Κρίσης, υπολογίζει πως περίπου 258 εκατομμύρια παιδιά δεν δέχονται κανονικές υπηρεσίες εκπαίδευσης… Ανάμεσά τους 93 εκατομμύρια, λίγο πάνω από το 1/3 στερείται κάθε επαφής με βασική σχολική παιδεία. Υπάρχουν ακόμη χειρότερα: Οι αριθμοί διογκώνονται εκπληκτικά τον τελευταίο καιρό. Μέσα στους τελευταίους 18 μήνες ο αριθμός της παγκόσμιας ντροπής αυξήθηκε κατά 21 εκατομμύρια… Γενικά, συρράξεις, εκτοπισμοί, κλιματικά σοκ και παρατεινόμενες κοινωνικο-οικονομικές κρίσεις είναι το περιβάλλον της αποκοπής των νέων από το σχολείο στις κρίσιμες ηλικίες. Χαρακτηρ...
Η αλήθεια είναι πως τα τελευταία περιστατικά …έντονης
φιλοζωΐας καθ’ άπασαν την επικράτειαν (Γιάννενα, Κρήτη, Σπάρτη κ.λ.π.) μας είχαν
κομπλεξάρει… Δεν είχαμε μούτρα να βγούμε στην πιάτσα και να μιλήσουμε και την
δική μας λεβεντιά… Διότι οι άλλοι μιλούσαν με έργα… Όχι λόγια…
Οι φωτογραφίες και το βιντεάκι μιλούν από μόνα τους… Νομίζω, πως με αυτά τα ντοκουμέντα παίρνουμε
επάξια την θέση μας στο πάνθεο της λεβεντιάς…
Σας έχουμε και πρόσθετες πληροφορίες αν θέλετε…
ΥΓ. Φυσικά η γενίκευση σε τόπους γίνεται για λόγους
καθαρά πικρής ειρωνείας… Σημασία έχει ο απαράδεκτος βασανισμός ζώων έως θανάτου,
που δεν είναι ‘προνόμιο’ κανενός τόπου αλλά ευρέως διαδεδομένο ήθος, που δεν
χαρακτηρίζει τόπους αλλά άτομα και κοινότητες.